Çalışma veya oturma izni alarak yurtdışında yaşamakta olan vatandaşın yurtdışında bulunan bir bankaya yatırdığı paranın bankada bulundurulması gerekmemektedir.Paranın diğer kazanç ve iratlarla ilgili vergilendirmede izah nedeni olarak kabul edilebilmesi i Belge No: B.07.0.GEL.0.40/4034-277/035184 Tarih: 1998-10-01T00:00:00 Kanun: 193 - GELİR VERGİSİ KANUNU T.C. MALİYE BAKANLIĞI Gelirler Genel Müdürlüğü TARİH : 01.10.1998 SAYI : B.07.0.GEL.0.40/4034-277/035184 KONU : Yurt dışında bulunan vatandaşların yurt dışındaki bankalara yatırdıkları paraların G.V.K.'nun geçici 47. maddesine göre herhangi bir işleme tabi tutulup tutulmayacağı hk. İSTANBUL VALİLİĞİ (Defterdarlık : Vasıtasız Vergiler Gelir Müdürlüğüne) İLGİ : 25.09.1998 tarih ve B.07.4.DEF.0.34.11/GVK-GEÇ/47-5903 sayılı yazınız. İlgide kayıtlı yazınız ekinde alınan mükellef dilekçesinden, ilgilinin 29 yıldır yurtdışında isçi olarak çalıştığı, 26 Ağustos tarihinde yurtdışındaki bir bankaya para yatırdığı belirtilerek söz konusu paranın 4369 sayılı Kanun ile Gelir Vergisi Kanunu'na eklenen geçici 47 nci maddesi karşısındaki durumu hakkında bilgi istenildiği anlaşılmaktadır. 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununa 4369 sayılı Kanunun 54'üncü maddesiyle eklenen geçici 47'nci maddede, "Bu Kanunun yayımlandığı tarih itibariyle sahip olunan ve mevcudiyeti Devlet tarafından veya Devlet güvencesinde tutulan kayıt ve siciller ve diğer kanaat getirici vesikalarla ispat edilen para ve alacak ile altın, döviz ve diğer mallardan karşılanan mal edinimleri ve harcamalardan hareketle bu Kanunun 82 nci maddesinin 2 numaralı fıkrasına göre tarhiyat yapılamayacağı gibi, bu unsurlar delil olarak kullanılmak suretiyle Vergi Usul Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrasının 7 numaralı bendine göre de geçmişe yönelik inceleme ve tarhiyat yapılamaz. Bu maddede geçen kanaat getirici vesika tabiri; banka, banker, aracı kurumlar ve benzeri mali kurumlar, posta idaresi, noterler ile tapu, trafik gibi kamu kurum ve kuruluşlarının kayıt ve belgeleri ile 213 sayılı Vergi Usul Kanununun ikinci kitap üçüncü kısmında yer alan belgeleri ifade eder. Mükelleflerin bu kayıtlarda yer almayan veya yukarıda sayılan vesikalarla kanıtlanamayan nakit para, mevduat sertifikası, döviz ve benzeri kıymetlerini 30.09.1998 tarihi itibariyle asgari bir gün süreyle Türkiye'de kurulu mevduat kabulüne yetkili bankaların şubelerinde bulundurduklarının tevsiki şartıyla bu kıymetlerden karşılanan mal edinimleri ve harcamalar hakkında da yukarıdaki hükümler uygulanır. Söz konusu kuruluşlar mükelleflerin bu konudaki taleplerini yerine getirmeye mecburdurlar. Maliye Bakanlığı bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esasları belirlemeye yetkilidir." denilmiştir. Konuya ilişkin açıklamalar 15.09.1998 tarih ve 23464 mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 4369 sayılı Kanuna ilişkin 1 Seri No.lu Genel Tebliğ'de yapılmıştır. Söz konusu tebliğin "3.6.5 Yurtdışında yaşayan Türk vatandaşlarının durumu" başlığı altında yapılan açıklamalarda belirtildiği üzere; çalışma veya oturma izni alarak altı aydan daha fazla bir süreden beri yurt dışında yaşayan Türk vatandaşları 06.03.1998 tarihli ve 23278 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 210 Seri No.lu Gelir Vergisi Genel Tebliğinde yapılan açıklamalar çerçevesinde dar mükellef kabul edildiğinden, bu kişilerin 30.09.1998 tarihi itibariyle Gelir Vergisi Kanununun geçici 47'nci maddesi uygulaması bakımından herhangi bir işlem yapmalarına gerek bulunmamaktadır. Dolayısıyla, bu kişilerin Türkiye'ye kesin dönüş yaptıkları sırada veya yurtdışında bulundukları dönemlerde kambiyo ve gümrük mevzuatı çerçevesinde Türkiye'ye getirdikleri kıymetleri izah vasıtası olarak kabul edilecektir. Ancak, bu kişilerin Türkiye'de bulunan varlıkları için Tebliğde yer alan açıklamalar çerçevesinde hareket etmeleri gerekmektedir. Örneğin Türkiye'de gayrimenkulu bulunması halinde bu gayrimenkulun tapu siciline tescil edilmiş olması ve 30 Eylül 1998 tarihi itibariyle de bu kaydın devam etmesi gerekmektedir. Buna göre; çalışma veya oturma izni alarak 29 yıldır yurtdışında yaşamakta olan söz konusu vatandaşımızın 26 Ağustos tarihinde yurt dışında bulunan bir bankaya yatırdığı paranın 30 Eylül 1998 tarihi itibariyle Tebliğde açıklanan esaslar dahilinde bankada bulundurulması gerekmemektedir. Söz konusu paranın diğer kazanç ve iratlarla ilgili vergilendirmede izah nedeni olarak kabul edilebilmesi için, bu paradan kaynaklanan kıymetlerin ilgilisi tarafından kambiyo ve gümrük mevzuatı çerçevesinde Türkiye'ye getirildiğinin tevsiki yeterlidir. Bilgi edinilmesini ve gereğini rica ederim. Bakan a. Daire Başkanı ---