Karar Detayı

9. Hukuk Dairesi 2025/9099 E. , 2025/10097 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2024/3178 E., 2025/2411 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 65. İş Mahkemesi
SAYISI : 2022/24 E., 2024/268 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 01.10.2017-16.09.2021 tarihleri arasında davalı Şirketin Kuveyt'te bulunan havaalanı projesinde vinç operatörü olarak aylık net 485,00 KWD ücret ile çalıştığını, Covid-19 salgını nedeniyle işçi azaltılmasına gidilerek iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti ile ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının müvekkili Şirkette çalışmadığını, zamanaşımı def'i ve husumet itirazında bulunduklarını, davacının yurt dışında çalıştığını ve somut olayda Türk hukukunun uygulanmasının mümkün olmadığını, talep edilen alacakların Kuveyt İş Kanunu'na tâbi olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının, davalı işyerinde 02.10.2017-15.09.2020 tarihleri arasında çalıştığı, Kuveyt İş Kanunu'nda iş sözleşmesinin bitim tarihinden itibaren 1 yılı geçen ve bu kanun hükümlerine istinaden işçilerin açacağı davaların görülemeyeceğinin belirtildiğinin tespit edildiği, davanın 21.01.2022 tarihinde açıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalıya ait Kuveyt'teki işyerinde çalıştığı, davalının süresinde sunduğu cevap dilekçesinde Kuveyt hukukunun uygulanması gerektiğini ve alacakların zamanaşımına uğradığına ilişkin itiraz olduğu, 5718 Sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun'un 27/1ve 27/2 hükümleri dikkate alındığında uyuşmazlığa Kuveyt hukukunun uygulanmasının isabetli olduğu, davacının iş sözleşmesinin sonlandığı tarih ve dava tarihi dikkate alındığında zamanaşımı süresinin dolması gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesinin yerinde olduğu, diğer yandan Yargıtayın ve Bölge Adliye Mahkemelerinin önceki uygulamasına güvenilerek açılan davalarda, Mahkemece görüş değişikliğine bağlı olarak yabancı hukukun uygulanması sonucunda davanın reddine karar verilmesi hâlinde, davacı aleyhine vekâlet ücreti ile yargılama giderine hükmedilmesinin hakkaniyetli olmayacağı ve adaletsizliğe yol açacağı sonucuna varıldığı, bu doğrultuda İlk Derece Mahkemesince davalı lehine vekâlet ücreti ile yargılama giderine hükmedilmemesininde ve Hazine tarafından karşılanan arabuluculuk ücretinden davacı tarafın sorumlu tutulmasında isabetsizlik bulunmadığı gerekçeleriyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde;
a. Kuveyt hukukuna göre davacının alacaklarının zamanaşımına uğradığını söylemenin mümkün olmadığını, Mahkemeye başvuru süresinin hatalı yorumlandığını,
b. Arabuluculukta geçen ve Covid-19 salgını nedeniyle duran sürelerin dikkate alınması gerektiğini,
c. Uyuşmazlığa Türk hukukunun uygulanması gerektiğini,
d. Verilen kararın hukuki belirlilik, hukuki öngörülebilirlik ve sürpriz karar yasağına aykırı olduğunu,
e. Arabuluculuk ücretinin davalı üzerinde bırakılması gerektiğini ileri sürmüştür.
2. Davalı vekili katılma yoluyla temyiz dilekçesinde;
a. Müvekkili lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin hukuka aykırı olduğunu,
b. Dava reddedilmesine rağmen yargılama giderlerinin müvekkili üzerinde bırakılmasına karar verilmesinin kanuna aykırılık teşkil ettiğini ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık; iş sözleşmesine uygulanacak hukuk, zamanaşımı def'i, davanın süresinde açılıp açılmadığı, vekâlet ücreti ve yargılama giderine ilişkindir.
1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2. Somut uyuşmazlıkta, Yargıtayın daha önceki görüşüne güvenerek dava açanlar yönünden hukuki güvenlik, hukuki belirlilik, hukuki öngörülebilirlik ilkelerinin ihlaline yol açmamak amacıyla davalı lehine yargılama gideri ve vekâlet ücretine hükmedilmemesi gerektiği kabul edilerek sonuca gidilmiştir. Ancak eldeki dava, 21.01.2022 tarihinde açılmış olup dava tarihi dikkate alındığında davacının Dairemizin önceki uygulamasına güvenerek dava açtığından söz etmek mümkün değildir. Bu hâlde Mahkemece 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 3 23... . maddeleri dikkate alınarak yargılama giderleri ve vekâlet ücreti konusunda bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirir.
Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370/2 hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
1. Davacı tarafın tüm, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,
2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,
3. Davalı tarafın temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının (5) numaralı bendinde yer alan "5-Davalı lehine yargılama gideri ve vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına," ibaresinin çıkartılarak yerine "5-Davalı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 67.997,23 TL vekâlet ücretinin ve davalı tarafından yargılama sırasında yapılan 1.097,00 TL yargılama giderinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine," ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davalıya iadesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
17.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.