Yargıtay yargitay 2025/8730 E. 2025/9594 K.

9. Hukuk Dairesi 2025/8730 E. , 2025/9594 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2024/1076 E., 2025/2235 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 7. İş Mahkemesi
SAYISI : 2022/357 E., 2024/242 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı olarak sürekli işçi kadrosunda istihdam edildiğini, kadroya geçişinin 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) ile sağlandığını, hâlen davalı Bakanlığın kadrolu işçisi olarak çalışmaya devam ettiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken bireysel iş sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini, ancak davalı tarafından eksik ödeme yapıldığını daha önce ... 48. İş Mahkemesinin 2021/1084 Esas sayılı dosyasından dava açıldığını, yapılan yargılama neticesinde davanın kabul edildiğini ve Yargıtay denetiminden de geçerek kesinleştiğini, ancak davalı Bakanlıkça eksik ödemeye devam edildiğinden hüküm altına alınan dönem sonrası için de dava açılması gerektiğini iddia ederek ödenmeyen fark ücret, fark ikramiye ve fark ilave tediye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının ücretinin 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümlerine göre belirlendiğini, Bakanlığın genel uygulamasının hukuka uygun olduğunu, davacının bir yandan bireysel iş sözleşmesindeki günlük brüt ücretin esas alınmasını bir yandan da toplu iş sözleşmesi ile öngörülen ücret kriterlerinin uygulanmasını istemesinin mümkün olmadığını, bu durumda işçilere hem asgari ücrete yapılan zammın hem de toplu iş sözleşmesinden kaynaklı zammın yapılması gibi (çifte zam) bir durum oluşacağını ve ücretlerin fahiş bir hâl alacağını, iddia edilenin aksine davacının ücretinin 2019 yılı asgari ücret seviyesine çekilerek bu ücrete %4 oranında ücret zammı uygulanmadığını, ücret bordrolarından anlaşılacağı üzere davacının 2018 yılı ücreti korunarak bu ücret üzerine %4 oranında ücret zammı yapıldığını, bireysel sözleşmelere oran yazılı olsa dâhi geçerli sayılmayacağını, davacının tüm alacak taleplerinin haksız bulunduğunu, talep edilen faiz oranı ile faiz başlangıç tarihlerinin de hatalı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinde davacının ücretinin her ay asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair açık düzenleme olduğu, buna karşın 01.01.2019 tarihinde davacının 2018 yılı Aralık ayında aldığı mevcut ücretine sadece %4 zam yapılarak ücretinin belirlendiği, belirsiz süreli iş sözleşmenin ücrete ilişkin 7. maddesinin uygulanmaması sonucunda 4857 sayılı İş Kanunu'nun 22. maddesine aykırı davranılarak çalışma koşullarında ve iş sözleşmesinde tek taraflı değişiklik yapılarak yürürlüğe konulduğu, belirsiz süreli iş sözleşmesinin ve işyerinde yürürlükte olan toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca bilirkişi raporunda yapılan hesaplamalara dayalı olarak davacının fark ücret, fark ikramiye ve fark ilave tediye alacaklarına ilişkin talebinin kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kadroya geçiş aşamasında taraflarca imza altına alınan sözleşmenin 7. maddesinde her ay brüt asgari ücretin belli oranda fazlası üzerinden ücret ödeneceğinin kararlaştırıldığı, davacının daha önce Ocak 2019-Ekim 2020 tarihleri arası döneme ilişkin olarak ... 48. İş Mahkemesinin 2021/1084 Esas sayılı dosyasından fark ücret, ikramiye ve ilave tediye alacakları için açmış olduğu davanın kabulüne karar verildiği, istinaf ve temyiz denetimlerinden geçerek kararın faiz türü yönünden düzeltilerek onanmasına karar verilmek suretiyle kesinleştiği, bu davada ise hükme esas alınan bilirkişi ek raporunda 01.01.2021-13.04.2022 tarihleri arası için ve arabuluculuk son tutanak tarihinin 26.04.2022 olması nedeniyle ... ... Sendikası ile imzalanan toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre hesaplama yapıldığının anlaşıldığı, İlk Derece Mahkemesi kararının dosya kapsamına uygun bulunduğu gerekçesiyle davalı vekilinin başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili temyiz dilekçesinde;
1. Davacının kadroya alınması sonrası ikale yapıldığını,
2. Davacının herhangi bir alacağının bulunmadığını,
3. Faiz türü ile başlangıç tarihlerinin hatalı olduğunu,
4. Davacı ile imzalanan bireysel iş sözleşmesi ve toplu iş sözleşmesi hükümleri karşılaştırıldığında işçilere bireysel iş sözleşmesinden fazla olarak toplu iş sözleşmesinden kaynaklı ödeme yapıldığını, toplu iş sözleşmesi hükümlerinin daha lehe olduğunu, davacının bir yandan bireysel iş sözleşmesindeki artış hükmünden, diğer yandan toplu iş sözleşmesi hükümlerinden aynı anda yararlanmasının mümkün olmadığını,
5. Davacının ücretinin İdare tarafından mevzuata uygun bir şekilde belirlendiğini ve işleminde hukuka aykırılık bulunmadığını,
6. İşçilerin sözleşmelerinde belirli bir oran yazılmış olsa da oranın geçersiz olduğunu,
7. Derdestlik ve kesin hüküm itirazlarının incelenmediğini ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçiye kadroya geçişte düzenlenen belirsiz süreli iş sözleşmesi hükümlerine göre ödenmesi gereken ücretin tespiti ile ücret, ikramiye, ilave tediye alacaklarının bulunup bulunmadığına, faiz ile derdestlik ve kesin hükme ilişkindir.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeple;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,
Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
04.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.