Yargıtay yargitay 2025/8539 E. 2025/10046 K.

9. Hukuk Dairesi 2025/8539 E. , 2025/10046 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2025/2151 E., 2025/2165 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 46. İş Mahkemesi
SAYISI : 2025/11 E., 2025/395 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlık bünyesinde 26.04.1993 tarihinde çalışmaya başladığını ve hâlen davalı Bakanlık nezdinde çalışmaya devam ettiğini, davacının çalıştığı tarihlerde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmeleri hükümleri çerçevesinde yapılması gereken artışların ücretine tam olarak yansıtılmadığını, bu nedenle ücret alacaklarının eksik ödendiğini ileri sürerek, ücret farkı, ikramiye farkı ile ilave tediye fark alacağının en yüksek banka işletme kredi faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; kısmi dava açılamayacağını, zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacıya normal ücreti ve toplu iş sözleşmeleri hükümleri dışında bir ödeme yapılmadığını, 01.01.2013-31.12.2014 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinin geçici 2. maddesine göre davacının eksik veya fark alacak talebinin kabul edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı uyarınca yapılan incelemede toplu iş sözleşmelerinde mevcut kıdem terfii maddeleri değerlendirildiğinde davacının olması gerekenden fazla ücret almış olmasının mümkün olmadığı, davalının beyan ettiği gibi toplu iş sözleşmesinin geçici 2. maddesinin davacıya uygulanması imkânı bulunmadığı, davacının hak ettiği alacak miktarlarının 07.02.2023 tarihli 3. bilirkişi raporundaki 3. seçenek olarak belirlenen değerlendirme ve hesaplama gibi olduğu, ıslah dilekçesi ile zamanaşımı dikkate alınarak bu alacakların hüküm altına alındığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 5. Dönem Toplu İş Sözleşmesi'nin geçici 2. maddesi yönünden değerlendirme yapıldığı, davacının toplu iş sözleşmesi hükümlerinin gereği gibi uygulanmadığı ve yevmiyesinin eksik belirlendiği iddiasıyla açmış olduğu dava sonucunda ... 14. İş Mahkemesinin 2008/1033 Esas, 2008/1107 Karar sayılı kararı ile davacının ilgili döneme ilişkin fark alacaklarının hüküm altına alındığı, 25.12.2007 tarihindeki yevmiyesinin brüt 65,72 TL olarak belirlendiği, kararın Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 2008/26549 Esas ve 2008/25726 Karar sayılı ilâmı ile onandığının tespit edildiği, İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporunda kesinleşen davada davacının 31.12.2007 tarihindeki ücretinin belirlendiği, bu ücrete 01.01.2008 tarihinden itibaren işyerinde yürürlükte olan toplu iş sözleşmelerinin ücret ve ücret zammına ilişkin hükümleri uygulanarak dava konusu alacakların hesaplandığının anlaşıldığı, sonuç itibarıyla İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporundaki hesaplamaların dosya kapsamına uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili temyiz dilekçesinde;
1. 5. Dönem Toplu İş Sözleşmesi'nin geçici 2. maddesi dikkate alınmadan hesaplama yapıldığını, sadece 2016 yılı sonrası ücretinin baz alındığını,
2. Davacı ve tüm işçi personelin yevmiye dondurulması işlemi 5. Dönem Toplu İş Sözleşmesi hükmüne dayandığından ayrıca bir muvafakata gerek olmadığını,
3. Hükme esas alınan bilirkişi raporunun istinaf kararına ve toplu iş sözleşmesi düzenlemesine aykırı olduğunu,
4. Taraflar arasında geçerli 5. Dönem Toplu İş Sözleşmesi'nin geçici 2.maddesine gereğince Bakanlık Personel Dairesi Başkanlığının 03.05.2016 tarih ve 95489 sayılı kararı uyarınca, davacının ve davacı ile aynı durumda olan personelin ücretleri dondurulduğundan yapılan işlemin hukuka uygun olduğunu ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, davacının işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmelerinden kaynaklanan alacaklara hak kazanıp kazanmadığı, 01.01.2015-31.12.2016 tarihleri arasında yürürlükte olan 5. Dönem Toplu İş Sözleşmesi'nin geçici 2. maddesinin uygulanma koşulları ve buna göre dava konusu alacakların ispatı ile hesaplanmasına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeple;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,
Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
17.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.