Yargıtay yargitay 2025/8416 E. 2025/9650 K.

9. Hukuk Dairesi 2025/8416 E. , 2025/9650 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2024/616 E., 2025/1909 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 10. İş Mahkemesi
SAYISI : 2022/206 E., 2024/6 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 01.05.1996-24.03.2021 tarihleri arasında şube müdürü olarak çalıştığını, işyerinde çalışmaya başladığı 1996 yılından 2005 yılına kadar davalı Şirket tarafından sigortası yapılmadığını, çalıştığı süre boyunca işyerinden maaş adı altında herhangi bir ücret almadığını, yalnızca senede bir sefer prim aldığını, geçimini aldığı bu primden sağlamaya çalıştığını, davacının ücretinin iş sözleşmesinin fesih tarihinde emsal işçilerin aldıkları ücretlerle karşılaştırılarak belirlendiği üzere net 15.000,00 TL civarında olması gerektiğini, bunun yanı sıra davalı tarafça yemek imkânı sağlandığını, ayrıca fabrika arazisinde bir taşınmazda ikamet ederek eşi ... . ile beraber fabrikanın güvenliğini sağladığını, haftanın her günü çalıştığını, zeytinyağı hasat ve üretim döneminde yoğun olan iş koşulları, hasat dönemi dışında da Şirket adına yaptığı alım-satım işlemleriyle aynı yoğunlukla devam ettiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı, ücret, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının davalı Şirkette 01.04.2004 tarihinde ilk defa çalışmaya başladığını, fabrikada şube müdürü olarak çalıştığı iddiasının da gerçeği yansıtmadığını, davacının 06.01.2020 tarihinde emekli olması nedeni ile işten ayrıldığını, asgari ücret ile çalıştığını ve bu asgari ücretin kendisine ödendiğini, davacıya yemek imkânının sağlandığı, fabrika arazisinde ikamet ettiği bu nedenle fabrikanın güvenliğini sağladığı iddialarının gerçeği yansıtmadığını, fabrika binasının içinde misafirhane olarak kullanılan, gerektiğinde fabrika sahibinin de kaldığı bir yerin mevcut olduğunu, davacı tarafın da kendisine ait köyde ve şehirde evi bulunmasına rağmen bazen evine gidip gelmekten kaçındığı zamanlarda çok nadir olarak bu misafirhanede kaldığını, davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalıya ait işyerinde kayıtlara göre 01.04.2004-06.01.2020 tarihleri arasında kesintisiz şekilde zeytin endüstrisi teknikeri olarak 15... ay 5 gün çalıştığı, iş sözleşmesine emeklilik sebebi ile son verildiği, davacının işten çıkışının 08 kodu ile bildirildiği, davacının kıdem tazminatına hak kazandığı, ücretini ispat edemediği, bu nedenle davacının ücretinin 2.943,00 TL kabul edildiği, alınan bilirkişi raporunun hükme esas alındığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden yerinde olduğu gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde;
Müvekkilinin 1996 yılında hamal olarak çalışmaya başladığını, bir sene içerisinde şube müdürü olarak çalışmaya başladığını, tanık beyanlarıyla bu durumun ispat edildiğini,
Davacının hizmet süresinin hatalı tespit edildiğini,
Bilirkişi tarafından yeterli inceleme yapılmadan rapor düzenlendiğini,
Müvekkilinin aynı zamanda fabrikanın güvenliğini sağladığını, tek başına zeytin işinin sezonluk olduğunun değerlendirilmesinin mümkün olmadığını,
Müvekkilinin fazla çalışma ve hafta tatili ücretlerinin ödenmediğini ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, hizmet süresi, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ve ücret alacaklarının ispatı ile hesaplanması noktalarında toplanmaktadır.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
08.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.