Karar Detayı

9. Hukuk Dairesi 2025/8174 E. , 2025/9895 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 50. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2021/4148 E., 2025/1114 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 12. İş Mahkemesi
SAYISI : 2019/265 E., 2020/493 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 13.04.2004-05.09.2018 tarihleri arasında davalı işyerinde kat şefi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatının ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatlarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının davalı işyerinde kat şefi olarak çalıştığını, işyerinde görevlendirilen alt işveren personeline sözlü tacizde bulunması, cinsel içerikli imalarda bulunması, sinkaflı sözler sarf etmesi ve bir personeli de fiziksel olarak taciz etmesi nedeniyle iş sözleşmesinin haklı olarak feshedildiğini, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya içeriğine göre davacı ile aynı işyerinde çalışan başka işçiler tarafından davacı hakkında verilen şikâyet dilekçelerinde davacının küfür, sözlü ve fiziki tacize varan söz ve eylemlerine dair şikâyetler olduğu, bu şikâyetler sebebi ile davalı işveren tarafından işyerinde soruşturma başlatılarak davacının savunmasının alındığı, yaşanan olayın taciz iddiası olup başka çalışanların olmadığı zamanlarda yapıldığına dair iddialar da dikkate alındığında taciz olayına ilişkin şahit bulunmasının mümkün olmadığı, taciz iddialarının otel odalarının temizliği sırasında yapıldığı iddia edildiğinden kamera kaydı olmadığının anlaşıldığı, işverenin, diğer işçilere karşı yapılan bahsi geçen eylemler için önlem alması gerektiği gibi bu durumun davalıya haklı fesih imkânı da tanıdığı, ayrıca toplum yapısı dikkate alındığında, mağdurların bir kısım saikler ile cezai anlamda şikâyetçi olmamasının eylemin niteliğini değiştirmediği; somut olayda davacının işyerinde başka çalışanlara karşı sözlü ve fiziksel taciz eylemi yanında, küfürlü ve argo içeren konuşmalarda bulunduğunun işverene sunulan şikâyet dilekçelerindeki somut olgu ve olaylar ile sabit olduğu, davacının bu davranışının işin normal işleyişini ve işyerindeki uyumu olumsuz etkilediği ve bahsedildiği üzere işverenin işçilerini yine kendi işçilerine karşı da koruma yükümlülüğü olduğu; dolayısıyla 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-(c) hükmü gereğince işveren feshinin haklı nedene dayandığı, davacının sabit olan taciz eyleminin psikolojik ve sosyolojik etkileri dikkate alındığında, karşılığında fesih müeyyidesi uygulanmasının çok ağır bir yaptırım olarak nitelendirilmeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesinin davalı işverence gerçekleştirilen feshin haklı nedene dayandığı yönündeki kararının maddi vakıa ile usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde;
1. Davacının iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini,
2. Davalının olayı yeterince araştırmadığını, kamera kayıtları ile başkaca delillerle ispatlanamayan soyut bir iddia nedeniyle müvekkilinin haksız olarak işten çıkarıldığını, davanın kabulü gerektiğini ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, iş sözleşmesinin feshinin haklı nedene dayanıp dayanmadığı, buna bağlı olarak davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeple;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.