Yargıtay yargitay 2025/7832 E. 2025/9427 K.

9. Hukuk Dairesi 2025/7832 E. , 2025/9427 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2022/1514 E., 2025/1227 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 24. İş Mahkemesi
SAYISI : 2021/300 E., 2022/178 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince 31.07.2025 tarihli ek karar ile kararın miktar itibarıyla kesin olduğu gerekçesiyle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.
Dosya içeriğine göre dava konusu kıdem tazminatının 117.546,74 TL olarak hesaplanıp taleple bağlı kalınarak hüküm kurulması karşısında, temyize konu edilen toplam miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi dikkate alındığında, 04.06.2025 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7550 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 20. maddesi ile değiştirilen 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) ek madde 1/2 hükmü uyarınca dava tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 78.630,00 TL’nin üzerindedir. Temyiz dilekçesinin miktardan reddine ilişkin ek kararın hatalı olduğu anlaşılmakla; 31.07.2025 tarihli ek kararın bozularak ortadan kaldırılması gerekir.
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen asıl kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, ek kararın kaldırılmasına karar verildikten sonra; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 15.08.2005-16.02.2021 tarihleri arasında uzman teknisyen olarak en son 29,11 TL saat ücreti ile çalıştığını, iş sözleşmesini haklı nedenle sona erdirmek zorunda kaldığını, davalı işyerinde son yıllarda, yönetimde yapılan kadro değişikliklerinden sonra müvekkiline baskı yapılmaya başlandığını ve psikolojik taciz (mobbing) uygulandığını, haftanın 7 günü hafta tatili kullandırılmaksızın günde 16 saat, gece çalışmasında ise 7,5 saati aşan sürelerde fazla çalışma yaptırıldığını, davacının hasta olduğu ve izinli olduğu günlerde de çalıştırıldığını iddia ederek kıdem tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; iş sözleşmesinin herhangi bir haklı neden bulunmaksızın tek taraflı olarak istifa suretiyle sona erdirildiğini, zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacı tarafından, müvekkili Şirket tarafından yapılan ödemelere ilişkin herhangi bir ihtirazı kayıt da ileri sürülmediğini, davacının ücret hesabına yönelik hesap hareketleri incelendiğinde ücret bordrolarında tahakkuk eden ücretlerin banka kanalıyla eksiksiz olarak ödendiğinin görüldüğünü, davacının fazla çalışma ücretine yönelik bir talebi de olmadığı gözetildiğinde, müvekkili Şirkette gerçekleştirilen çalışmaların karşılıklarının gereği gibi ve eksiksiz olarak çalışanlara ödendiğinin sabit olduğunu, davacıya müvekkili Şirket tarafından hafta tatili kullandırıldığını, davacının baskı ve psikolojik tacize yönelik iddialarının gerçeklikten uzak olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalıya ait iş yerinde 15.08.2005-16.02.2021 tarihleri arasındaki toplam hizmet süresinin 15... ay 2 gün olduğu, somut uyuşmazlıkta dökümantasyon elemanı olan davacıdan görev tanımı dışında temizlik, yükleme ve diğer işlerin yaptırılmak istendiği, bu durumun esaslı değişiklik olduğu, davacının bunu kabul etmek zorunda olmadığı dolayısıyla davacının kıdem tazminatı isteğinin kabulü gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
2. Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince 31.07.2025 tarihli ek karar ile kararın miktar itibarıyla kesin olduğu gerekçesiyle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili temyiz dilekçesinde;
1. Temyiz başvurusuna ilişkin parasal sınırlarda dava tarihindeki miktarın esas alınacağını, kararın temyize tabi olduğunu,
2. Davacının fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğine yönelik iddiası bulunmadığını,
3. Davacının temizlik vardiyası ve görevlendirmeye ilişkin çalışmasının görev tanımında belirtildiğini, davacının görev tanımı dışında çalıştırıldığı iddiasını somutlaştıramadığını
4. Davacının iddialarının hak düşürücü sürede ileri sürülmediğini,
5. Davacının işten ayrılmadan önce başka bir işverene iş başvurusunda bulunduğunu, buna ilişkin belgelerin dosyada yer aldığını, davacının asıl amacının istifa ederek başka işyerinde daha yüksek bir ücretle çalışmak olduğunu ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, iş sözleşmesinin davacı tarafça haklı nedenle feshedilip edilmediği ve buna bağlı olarak davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanamadığına ilişkindir.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 71. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeple;
1. Bölge Adliye Mahkemesince verilen 31.07.2025 tarihli ek kararın BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,
2. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,
Ek karar yönünden alınan temyiz harçlarının istek hâlinde ek kararı temyiz edene iadesine, asıl karar yönünden aşağıda yazılı temyiz giderinin asıl kararı temyiz edene yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
02.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.