Yargıtay yargitay 2025/7761 E. 2025/9755 K.

9. Hukuk Dairesi 2025/7761 E. , 2025/9755 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2023/2778 E., 2025/1562 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 23. İş Mahkemesi
SAYISI : 2022/732 E., 2023/668 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Şirket ile yurt dışı iş sözleşmesi ile davalı Şirketin Etiyopya'da bulunan şantiyesinde 19.10.2016-16.02.2021 tarihleri arasında ambar görevlisi olarak çalıştığını, son aldığı ücretin net 1.800,00 USD olup ücretinin banka hesabına yatırıldığını, askerlik nedeniyle iş sözleşmesinin sonlandığını, işçilik hak ve alacaklarının ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; belirsiz alacak davası açılmasında hukuki yararın olmadığını, eksiksiz olarak ödenmiş olduğundan herhangi bir ücret alacağının bulunmadığını ve zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının en son ambar işçisi olarak 19.10.2016- 30.09.2017 tarihlerinde 4,10 USD saat ücreti ile 01.10.2017-16.02.2021 tarihlerinde de en son 1.800,00 USD ücret ile çalıştığını, saat ücreti çalıştığı dönem fazla çalışmasının bordroya yansıtıldığını, diğer dönemde fazla çalışma ücretinin ücrete dâhil olduğunu, davacı tarafından belirtilen çalışma saatleri ve koşullarının gerçeği yansıtmadığını, talep edilen faiz yönüne itiraz ettiklerini savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ispat yükümlülüğünün davacının üzerinde olması nedeniyle ve işbu dava kapsamında SGK kayıtlarına göre davacının askerlik nedeniyle işten ayrıldığı anlaşılmakla kıdem tazminatı talebinin kabulüne karar verildiği, iddia edilen fazla çalışmaların mevcudiyeti tanık beyanlarına dayandığından bu alacaklara %30 oranında indirim uygulandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının ambar görevlisi olarak davalı işverene ait yurt dışı projesinde çalışırken iş sözleşmesinin askerlik nedeniyle sona erdiğinden kıdem tazminatına hak kazandığı, iş sözleşmesinde açıkça 270 saatlik fazla çalışmasının ücrete dâhil olduğu yazılmadığından davalının fazla çalışmanın ücrete dâhil olduğuna dair istinafının yerinde olmadığı, davalının zamanaşımına def'inin nazara alındığı, hizmet süresinin kayıtlara göre doğru olarak belirlendiği, ücretin taraflar arasındaki iş sözleşmesine göre doğru olarak belirlendiği, faiz türü ve faiz başlangıç tarihlerinde hata bulunmadığı, bilirkişi raporundaki hesaplamaların doğru olduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili temyiz dilekçesinde:
1. Zamanaşımı def'ini ileri sürdüklerini,
2. Bilirkişi raporunda fazla çalışmanın ücrete dâhil olduğunun göz ardı edildiğini,
3. Yurtdışı çalışmalarının gelir vergisi ve diğer sigorta kesintilerinden muaf olduğunu, davacının yurtdışında çalışmış olup net ücrete gelir vergisi ve sair vergisel kalemlerin eklenerek brüt ücret hesaplaması yapılmasının hatalı olduğunu,
4. Ücretsiz izin döneminin kıdeme esas alınmaması gerektiğini, ücretsiz ve ücretli izinde olduğu dönemlere ilişkin hesaplama yapılmasının mümkün olmadığını,
5. %50 den az olmamak kaydıyla indirim uygulanması gerektiğini,
6. Faiz başlangıç tarihlerinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, hüküm altına alınan alacakların ispat ve hesaplanması ile faize ilişkindir.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkındaki Kanun'un 24/1 hükmüne göre hukuk seçimi, taraflarca açıkça yapılabileceği gibi zımni olarak da yapılabilir. Yabancılık unsuru taşıyan bir iş sözleşmesinin varlığı karşısında, Türk hukukuna göre açılmış bir davada davalı tarafça en geç cevap dilekçesi ile yabancı hukukun uygulanması gerektiği yönünde itirazda bulunulmaması yahut en geç ön inceleme duruşmasında tarafların hukuk seçimi konusunda anlaşmamış olmaları durumunda uyuşmazlığa uygulanacak olan hukukun Türk hukuku olarak zımnen seçilmiş olduğunun kabulü gerekir. Buna göre somut uyuşmazlığa Türk hukukunun uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeple;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
10.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.