Yargıtay yargitay 2025/5802 E. 2025/9667 K.

9. Hukuk Dairesi 2025/5802 E. , 2025/9667 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 41. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2025/613 E., 2025/805 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 13. İş Mahkemesi
SAYISI : 2024/363 E., 2025/36 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 15.08.2011-15.05.2014 tarihlerinde davalının Irak'ta bulunan şantiyesinde muhasebe şefi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından sona erdirildiğini, müvekkilinin hafta sonları dâhil her gün 07.00-19.00 saatleri arasında çalıştığını, belirli günlerde çalışmanın 22.00'ye kadar uzadığını, Irak'ta resmî tatil olan cuma günlerinde ayda en az 2 gün çalıştığını, dinî bayramlarda 1 gün ve nadiren 2 gün izin kullandığını belirterek fazla çalışma ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının çalışma saatlerine ilişkin iddiasının gerçeği yansıtmadığını, davacının çalıştığı ülke göz önüne alındığında yüksek güvenlik gerektiğini, davacının şantiye içinde barınmasının sağlandığını, davacının şantiye içinde bulunduğu sürelerin fazla çalışma süresinde dikkate alınamayacağını, yüksek güvenlik riski nedeniyle müvekkili tarafından çalışmaların kimi zaman hızlandırıldığını, kimi zaman düşürüldüğünü, haftalık 45 saati aşmayacak şekilde telafi çalışmalarının yapıldığını, davacının muhasebe şefi olarak yönetici seviyesinde çalıştığını, çalışma saatlerini kendisinin belirlediğini, davacının ücretinin yüksekliği de dikkate alındığında fazla çalışma iddiasının yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kaldırma kararı üzerine yapılan yargılama sonunda, fazla çalışma iddiasında olan davacının bu iddiasını ispat için tanık deliline dayandığı, beyanlarına başvurulan tanık anlatımları uyarınca davacı iddiasının ispatlandığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Dairenin kaldırma kararının gereği yerine getirtilerek davacının Türkiye'de bulunduğu dönemlerin dikkate alındığı, terör nedeniyle işlerin durduğu günler, davacının izinli olduğu günler ile cuma günleri çalışma yapılmayan günlerin dışlandığı, davalının ıslaha karşı zamanaşımı def'inin değerlendirildiği, hükme esas alınan hesaplamanın dosya içeriğine uygun olduğu, uygulanan indirim oranının içtihatlara uygun bulunduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde;
a. Müvekkilinin resmî tatillerde çalışmasının sabit olduğunu, hesaplamaların eksik yapıldığını,
b. Alacaktan indirim uygulanmasının hatalı olduğunu ileri sürmüştür.
2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde;
a. Zamanaşımı def'inin dikkate alınmadığını,
b. Davacının çalışma yapmadığı günlerin hesaplamada dışlanmadığını,
c. Davacı tanıklarının çalışma sürelerinin dikkate alınmamasının hatalı olduğunu,
d. Üst düzey yönetici olan davacının fazla çalışma ücretine hak kazanamayacağını ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, uygulanacak hukuk, dava konusu fazla çalışma ücret alacağının ispatı ve hesabına ilişkindir.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkındaki Kanun'un 24/1 hükmüne göre hukuk seçimi, taraflarca açıkça yapılabileceği gibi zımni olarak da yapılabilir. Yabancılık unsuru taşıyan bir iş sözleşmesinin varlığı karşısında, Türk hukukuna göre açılmış bir davada davalı tarafça en geç cevap dilekçesi ile yabancı hukukun uygulanması gerektiği yönünde itirazda bulunulmaması yahut en geç ön inceleme duruşmasında tarafların hukuk seçimi konusunda anlaşmamış olmaları durumunda uyuşmazlığa uygulanacak olan hukukun Türk hukuku olarak zımnen seçilmiş olduğunun kabulü gerekir. Buna göre somut uyuşmazlığa Türk hukukunun uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeple;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalı tarafa yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
09.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.