Karar Detayı

9. Ceza Dairesi 2025/9457 E. , 2025/9375 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2000/82 E., 2011/5 K.
SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma
HÜKÜM : Mahkumiyet
İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
İTİRAZA KONU KARAR : Onama
İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 26.12.2012 tarihli ve 2012/7970 Esas, 2012/15259 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.11.2025 tarihli ve KD-2025/117624 sayılı itirazı üzerine dava dosyası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ
Özetle sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulurken Mahkemenin, konumuna uygun bilgi vermediği ve şartları oluşmadığı gerekçesi ile 4959 sayılı Kanun hükümlerinden yararlanamayacağı sonucuna varmış ise de; hakkındaki 01.02.2000 tarihli Gıyabi Tevkif müzekkeresi 04.02.2000 tarihinde vicahiye çevrilen, 08.02.2000 tarihinde kefaletle serbest bırakılan ve 27.01.2014 tarihinden 4959 sayılı Kanundan faydalanmak için dilekçe veren hükümlünün örgüt üyesi olduğu herhangi bir vahim eyleme katılmadığı, işlediği kabul edilen eylemlerin örgüt faaliyeti kapsamında kabul edilip vahim eylem sayılamayacağı, 4959 sayılı Kanun yürürlüğe girmeden önce Mahkemedeki savunmasında suçu kabul etmemesinin sonuca etkili olmadığı, mahkum olduğu örgüt üyeliği suçu yönünden açık kabulünün bulunması karşısında 4959 sayılı Kanun'un 3. maddesi kapsamında olmayan hükümlünün kendiliğinden örgütten ayrılıp üyelik suçunu kabul etmesi ve pişmanlığını ifade etmesi karşısında hukuki konumunun 4959 sayılı Kanun'un 4-a maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeksizin, kanun hükümlerinden yararlanmayacağına ilişkin karar verilmesine ilişkindir.

II. GEREKÇE
Hükümlü ... hakkında Van 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2000/82 Esas sayılı dosyasında yasa dışı Hizbullah terör örgütü üyesi suçundan 765 sayılı (mülga) Türk Ceza Kanunu'nun 168/2, 3713 sayılı Kanun'un 5. maddeleri gereğince cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.
Hükümlü aşamalardaki savunmalarında suçlamaları kabul etmemiştir. Yargılama devam ederken 06.08.2003 tarihinde 4959 sayılı Topluma Kazandırma Kanunu yürürlüğe girmiştir. Hükümlü 21.01.2004 tarihinde bu kanundan yararlanmak için Mahkemeye müracaat etmiştir. Hükümlü kanuni süresi içinde bu kanundan yararlanmak için Mahkemeye müracaat etmiştir. Yapılan yargılama sonunda 13.01.2011 tarihli kararla sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 314/2 ve 3713 sayılı Kanun'un 5. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilip, hükümlü pişmanlık kanunundan yararlanmak istemiş ise de yakalandığı, terör örgütü içindeki faaliyetleri ile uyumlu bilgi vermediğinden 4959 sayılı Kanun'dan yararlanmasına ilişkin talebi reddedilmiştir.
Kararın temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 26.12.2012 tarihli ve 2012/7970 Esas, 2012/15259 Karar sayılı ilamı onaylanarak kesinleşmiştir.
Yargıtay 9. Ceza Dairesi ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında suçun sübutu ve vasıflandırılması yönünden bir ihtilaf söz konusu değildir.
Uyuşmazlık hükümlü hakkında topluma kazandırma kanunu ya da 5237 sayılı Kanun'un 221. maddesinde yer alan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağına ilişkindir.
Hukuki sorunun sağlıklı bir çözüme kavuşturulabilmesi bakımından, öncelikle 4959 sayılı Topluma Kazandırma Kanunu ile öncesindeki kanuni düzenlemelerin süreç içinde değerlendirilmesi gerekmektedir.
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.10.20 09... /9-129/246 sayılı Kararında ayrıntıları açıklandığı üzere;

"Ceza Genel Kurulunun 19.12.2006 gün ve 153-310 sayılı kararında da belirtildiği üzere; terör örgütlerinin insan kaynağının kurutulabilmesi, alınabilecek diğer tedbirlerle birlikte bu örgütlerin etkisizleştirilip ortadan kaldırılmaları, geçmişte meydana gelen terör eylemlerinin aydınlatılabilmesi, gelecekte işleyebilecekleri suçların engellenmesi ve terör örgütüne üye olanların tekrar topluma kazandırılabilmeleri bakımından 05.06.1985 tarihli ve 3216 sayılı Bazı Suç Failleri Hakkında Uygulanacak Hükümlere Dair Yasa kabul edilerek yürürlüğe konulmuştur. Bu yasanın iki yıllık yürürlük süresinin bitmesi üzerine aynı amaçlara yönelik olarak 25.03.1988 tarihli ve 3419 sayılı Yasa çıkarılmış, Yasanın 1. maddesi süreli, diğer maddeleri ise süresiz olarak yürürlüğe girmiştir. Anılan 1. maddenin sona eren yürürlük süresi zaman içinde 3618, 3853, 4085, 44 50... sayılı yasalarla uzatılmış ve nihayet 29.08.2000 tarihinde uygulaması sona ermiş ise de, bu süre içinde beklenen amaca ulaşılamaması nedeniyle bu kez benzer amaçlarla 29.07.2003 tarihinde kabul edilen 4959 sayılı Topluma Kazandırma Yasası 06.08.2003 tarihinde yürürlüğe girmiştir.
4959 sayılı Yasanın genel gerekçesinde; “Yakalandıktan sonra bilgi verme eğilimindeki birçok örgüt mensubu nedamet eğiliminde olmasına rağmen herhangi bir ceza indiriminden yararlanma ihtimali bulunmadığından nedametini açıkça dile getirmemekte ve bilgi vermekten kaçınmaktadır. Oysa önemli konumdaki bir örgüt mensubunun, örgütle ilgili olarak verdiği bilgilerle, faili meçhul kalmış suçlar aydınlatılabilmekte ve örgüt mensuplarının yakalanabilmesi sağlanabilmektedir...” denilerek, Yasanın çıkarılma amacının, yakalanan örgüt mensuplarının bilgi vermeleri, bu suretle faili meçhul kalmış olayların aydınlatılması ve örgüt mensuplarının yakalanabilmesi olarak açıklanmıştır.
Yasanın 3. maddesinde; bu yasadan yararlanamayacak kişiler sayılmış olup, buna göre; tamamı üzerinde etkili olabilecek şekilde terör örgütünü sevk ve idare edenler, hüküm kesinleşmeden önce hâkim huzurunda önceki beyanlarını reddeden veya bu yasa hükümlerinden yararlanmak istemediğini beyan eden failler ve 3216, 3419, 3618, 3853, 4085, 44 50... sayılı Yasa hükümleri uygulanmış bulunanlardan, anılan yasaların kapsamına giren suçları yeniden işleyenler 4959 sayılı Topluma Kazandırma Yasasından yararlanamazlar.
4. maddesinde ise; yasanın uygulanma koşulları ve esasları düzenlenerek, terör örgütü mensubu olup da bu yasadan yararlanabilecek olanlara uygulanacak cezasızlık hali ile ceza indirimi miktarları ve bunların koşulları belirtilmiştir.
Maddenin (a) bendinde; terör örgütü tarafından işlenen suçlara iştirak etmemiş bulunanların kendiliklerinden veya dolaylı teslim olmaları halinde veya bunların kendiliklerinden örgütten çekildiği anlaşıldığında, ceza verilmeyeceği hükme bağlanmıştır. Bunların cezasızlık halinden yararlanmaları için örgütün faaliyetleri hakkında herhangi bir bilgi vermeleri de gerekmemektedir.
(b) bendinde, terör örgütü tarafından işlenen suçlara iştirak etmiş olup da silahlı mukavemet göstermeksizin kendiliklerinden veya dolaylı teslim olanların yahut kendiliklerinden örgütten çekildiği anlaşılıp da bu yasadan yararlanmak istediğini açıklayanların hangi koşullar altında ceza indiriminden yararlanabilecekleri düzenlenmiştir. Buna göre, terör örgütü mensubu bu kişilerin anılan ceza indiriminden yararlanabilmeleri için; örgüte girişleri, örgüt içindeki faaliyetleri, bu sırada tanıdığı diğer örgüt mensupları, amirleri ve örgütün eylemleri hakkında bilgi vermeleri ve bu bilgilerin kendilerinin örgüt içindeki konum ve faaliyetleri ile uyumlu olması, ayrıca bu bilgilerin doğruluğunun da saptanması gerekmektedir.
(c) bendinde ise; kendiliğinden teslim olmadıkları halde yakalanan örgüt mensuplarının durumu düzenlenirken; bu bentte de bilgi verme koşulu aranmış, bilgi vermenin, hükmün kesinleşmesinden önce veya sonra olmasına göre ikili bir ayrıma gidilmek suretiyle bu ayrıma dayalı olarak farklı miktarda ceza indirimleri öngörülmüştür. İradeleriyle teslim olmayan veya kendiliklerinden örgütten çekilmeyen bu kişiler güvenlik güçlerinin özel çabası sonucu ele geçirildiklerinden, bunlar hakkında ceza indirimine gidilebilmesi için, (b) bendinden farklı olarak, verdikleri bilgilerin terör örgütünün dağılmasına veya meydana çıkarılmasına yardım etmesi veya verdikleri bilgi ve belgelerle ya da bizzat gösterecekleri çaba ile örgütün amaçladığı suçun işlenmesine engel olmaları koşulu aranmıştır.
Sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağı 9. Ceza Dairesi ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasındaki uyuşmazlık konusunu oluşturan 4959 sayılı Yasanın 4-a maddesinin uygulanabilmesi koşulları değerlendirilecektir. Yasa hükümlerinden yararlanabilmek için;
a)Terör örgütü üyesi olduğunun kabul edilmiş olması,
b)Örgüt tarafından işlenen vahim nitelikte eylemlere katılmamış olmak,
c)Kanun yürürlüğe girdikten sonra silahlı mukavemet göstermeksizin kendiliğinden veya vasıtalı olarak teslim olunmuş veya kendiliklerinden örgütten çekildiği anlaşılmış olmak,
d)Süresi içinde kanundan yararlanmak istediğini mahkeme huzurunda beyan etmek,
Şartlarının yanında, örgüt mensubunun Yasanın 3. maddesinde sayılan ve yasadan yararlanamayacak kişilerden olmaması gerekmektedir."
Somut olayda; hükümlünün, örgüte öz geçmiş raporu verdiği, vahim olmayan örgüt üyeliği faaliyeti kapsamında değerlendirilen bir kısım eylemlerde yer alması karşısında topluma kazandırma kanunu yürürlüğe girdikten sonra da kanuni süresi içinde kanun hükümlerinden yararlanmak için başvuruda bulunduğu anlaşılmaktadır.
Yerel mahkeme, hükümlünün konumuna uygun bilgi vermediği gerekçesi ile kanun hükümlerinden yararlanamayacağı sonucuna varmış ise de; yerel mahkemenin kabulü ve Dairemiz onama kararından anlaşılacağı üzere, hükümlünün örgüt üyesi olduğu, herhangi bir vahim eyleme katılmadığı, işlediği kabul edilen eylemlerin örgüt faaliyeti kapsamında kabul edilip vahim eylem sayılamayacağı, 4959 sayılı Kanun yürürlüğe girmeden önce suçu kabul etmemesinin sonuca etkili olmadığı 4959 sayılı Kanun'un 3. maddesi kapsamında olmayan hükümlünün pişmanlığı ifade etmesi karşısında hukuki konumunun 4959 sayılı Kanun'un 4-a maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeksizin, kanun hükümlerinden yararlanamayacağına ilişkin kabulün yerinde görülmemesi
nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR
1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,
2. 5271 sayılı Kanun’un 308/3. maddesi gereği Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 26.12.2012 tarihli ve 2012/7970 Esas, 2012/15259 Karar sayılı onama ilâmının KALDIRILMASINA,
3. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Van 3. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, hükümlü hakkındaki İNFAZIN DURDURULMASINA, başka suçtan tutuklu ya da hükümlü olmadığı takdirde derhal tahliyesinin temini için ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.12.2025 tarihinde karar verildi.