Karar Detayı

8. Hukuk Dairesi 2024/3016 E. , 2025/7695 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2023/1852 E., 2024/364 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Boyabat Kadastro Mahkemesi
SAYISI : 2022/1 E., 2023/10 K.

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.
Kararın davacı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Sinop ili .... ilçesi .... Mahallesinde 2613 sayılı Kadastro ve Tapu Tahriri Kanunu uyarınca 1977 yılında yapılarak kesinleşen kadastro sırasında, dava konusu taşınmazın bulunduğu yer ağaçlandırma sahası olarak tescil harici bırakılmış, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun geçici 8. maddesi uyarınca 13.05.2020 tarihinde yapılan kadastro sırasında, 5 30... parsel numarasıyla ve 997,95 m² yüzölçümlü olarak ham toprak vasfıyla ... adına tespit edilmiş, kadastro komisyon kararıyla Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/286 Esasında davalı olduğu belirtilmek suretiyle, tutanak davalı hale getirilmiştir.
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; ... ili ... ilçesi ... Mahallesinde bulunan sınırlarını bildirdikleri 5 30... parsel sayılı taşınmazın müvekkilinin 20 yılı aşkın süredir eklemeli zilyetliğinde bulunduğunu ve imar-ihya ettiğini belirterek, taşınmazın müvekkili adına tescilini talep etmiştir.
Davalılar ... vekili ve ... davanın reddini savunmuşlardır.
İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; "...dava konusu taşınmazın 1977 yılında kesinleşen tesis kadastrosunda "ağaçlandırma sahası" olarak ayrıldığı, ... Belediye Meclisinin 14.02.1995 tarihli ve 1 sayılı kararı ile dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin ağaçlandırma alanı olarak ayrıldığı, dava konusu taşınmaz üzerinde her ne kadar 1968 yılından başlayan zilyetlik bulunsa da imar ve ihya faaliyetlerinin 1984 yılında tamamlandığı, 1995 yılından geriye doğru imar ve ihya faaliyetlerinin tamamlandığı 1984 yılına kadar geçen sürenin 20 yılı doldurmadığı..." gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince; "...dava konusu parseli de kapsayan 14.02.1995 tarihli imar planı tarihinden geriye doğru doğru imar ve ihya faaliyetlerinin tamamlandığı 1984 yılına kadar geçen sürenin 20 yılı doldurmadığından davacı vekilinin dilekçesinde bildirdiği istinaf nedenlerinin yerinde olmadığı, ancak İlk Derece Mahkemesince 5 30... parsel yönünden davanın reddine karar verildiğine göre 5 30... parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tesciline, davalı olmayan 5 30... parselin olağan şekilde kesinleştirmek üzere kadastro müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmesi gerektiği..." gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine, 5 30... parselin tespit gibi tapuya tesciline, 5 30... parselin kadastro tutanağının olağan usullerle kesinleştirilmesi için Boyabat Kadastro Müdürlüğüne gönderilmesine şeklinde hüküm kurulmuş ve işbu karar, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçelere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar, usul ve kanuna uygun olup, davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin 1. fıkrası uyarınca ONANMASINA,
427,60 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 187,80 TL nin temyiz edenden alınmasına,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
22.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.