Yargıtay yargitay 2023/3818 E. 2025/7270 K.

8. Hukuk Dairesi 2023/3818 E. , 2025/7270 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi
SAYISI : 2015/3 E., 2021/7 K.

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar, temyiz incelemesi sonunda Yargıtay 7. Hukuk Dairesince bozulmuştur.
İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar davacı ... vekili, davalı ... mirasçılarından ... ile davalı ... mirasçılarından ... ve ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, Şanlıurfa ili .... ilçesi .... Mahallesi çalışma alanında bulunan 127 parsel sayılı ve 148.250 m² yüzölçümündeki taşınmaz, davalı ... adına; 133 parsel sayılı ve 281.750 m² yüzölçümündeki taşınmaz, ... mirasçıları davalı ... ve paydaşları adına; 137 parsel sayılı ve 336.375 m² yüzölçümündeki taşınmaz, davalı ... adına; 131, 134, 135, 1 38... parsel sayılı ve sırasıyla 28.000 m², 42.500 m², 91.250 m², 36.750 m² ve 15.000 m² yüzölçümündeki taşınmazlar davalı ... adına tapu kaydı, vergi kaydı, paylaşma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tespit edilmiştir.
Davacı ... vekili dava dilekçesinde; tapu kayıt miktar fazlasının ... adına tescilini talep etmiştir.
İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; davanın reddine, taşınmazların tespit gibi tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 02.07.2013 tarihli ve 2012/53 99... /12445 Karar sayılı ilamıyla; davalıların dayanağı olan Mart 327 tarihli ve 18 sayılı sicilden gelen ve dava konusu taşınmazların tespitine esas alınan 06.01.1953 tarihli ve 6 sayılı, 29.11.1955 tarihli ve 81 sayılı, 18.3.1966 tarihli ve 26, 27 sayılı, 28.8.1969 tarihli ve 66 sayılı tapu kayıtları ile 12.3.1938 tarih .... köyü mezarlık mevki 100 tahrir numaralı vergi kaydının sınırlarının örtüşmekte olduğu ancak sınırlarının sabit olmadığı, tapu ve vergi kaydının değişebilir (gayri sabit sınırlı) olduğu, dolayısıyla kapsamının miktarı itibarıyla belirleneceği gibi miktarı fazla olan vergi kaydına değer verilerek kuzey, batı ve güney sınırları esas alınmak üzere yüzölçümüne göre vergi kaydının kapsamının belirlenmesi, vergi kaydı miktar fazlası bakımından ise 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun (3402 sayılı Kanun) 14. madde koşulları nazara alınarak vergi kayıt maliklerinin her biri için 100 dönüm yeri belgesiz zilyetlikten edinebilecekleri düşünülerek karar verilmesi gereğine değinilerek bozulmuştur.
İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; mezarlık mevki 100 tahrir sıra numaralı vergi kaydının taşınmazlara bir bütün halinde uygulandığında doğu sınırının ziyaret ağacı nokta sınır olup değişebilir (gayrisabit) nitelikte sınırlı olduğu, dolayısıyla miktarıyla geçerli olduğu 3402 sayılı Kanun'un 14. maddesinin aradığı kazandırıcı zamanaşımı zilyetlik şartlarının davalılar lehine gerçekleştiğinin dosya kapsamından anlaşılmış olduğu; taşınmazların doğusunda eylemli durumda tapulama harici yer bulunduğundan vergi kaydı kapsamının kuzey, batı ve güney sınırları esas alınarak ve taşınmazların üzerindeki ekili dikili alan düşünüldüğünde davalıların lehine olacak şekilde miktar fazlası ifraz edilerek davalılar adına 3402 sayılı Kanun'un 14. maddesinde yer ala kazandırıcı zamanaşımı ile zilyetlik koşulları oluştuğundan, davanın kısmen kabulüne, fen bilirkişisinin 17.11.2021 tarihli rapor ve krokisine göre, 127 parselin A-99.7 83... kısmının davacı ... mirasçıları, 133 parselin A-100.0 00... kısmının davacı ... mirasçıları, 135 parselin A-37.489, 50... kısmının davacı ... mirasçıları, 137 parselin A-99.9 67... kısmının davacı ... mirasçıları adına miras payları oranında tesciline, 127 parselin B-48.145, 32... , 133 parselin B-184.755, 43... , 135 parselin B-53.209, 77... , 137 parselin B-236.677, 16... bölümlerinin adanın son parsel numarası verilerek, yine 1 38... parsellerin ... adına tapuya kayıt ve tesciline, 1 31... parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, aleyhlerine olan hüküm bölümleri yönünden davacı ... vekili, davalı ... mirasçılarından ... ile davalı ... mirasçılarından ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.
1. Davacı ... vekilinin 127, 133, 1 35... parselleri A harfi ile gösterilen bölümleri ile 1 31... parsellere, davalı ... mirasçılarından ...'ın ise 127 parselin B ile gösterilen bölümüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3. maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428. maddesi ile 439. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına, davalı ... murisi ... taşınmazı 1955 yılında 100 tahrir numaralı vergi kayıt malikinden satın almadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ... vekili ile davalı ... mirasçılarından ...'ın temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
2. Davalılar ... mirasçıları ... ve ...'ün 133 parselin B ile gösterilen bölümüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde; hükmüne uyulan Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 02.07.2013 tarihli ve 2012/5399 Esas, 2013/12445 Karar sayılı ilamı uyarınca davalı ... çocuklarına ait olan 100 tahrir numaralı vergi kaydının taşınmazlara uyduğu kabul edilmiş olmasına göre, İlk Derece Mahkemesince ...'ün ve ölümünden sonra mirasçılarının taşınmaz üzerinde tespit tarihi olan 1975 yılından önce 3402 sayılı Kanun'un 14. maddesi uyarınca kazandırıcı zamanaşımı ile zilyetlik şartlarının gerçekleştiği gerekçesi ile mirasçıları adına miras payları oranında 100 dönüm taşınmazın tesciline yönelik hüküm kurulmuş ise de dosya kapsamına göre verilen hüküm isabetli değildir.
Şöyle ki; temyize konu parselin tespitine dayanak olan 1938 tarihli ve 100 tahrir numaralı vergi kaydının malikleri ... çocukları ... ve kardeşleri ..., ... ve .... ... olup, 35 hektarlık vergi kaydı dava dışı parsellere revizyon görmemiş olup, dava konusu bir kısım parsellere uygulanan ve dava dışı parsellere de revizyon gören 99 tahrir numaralı vergi kaydı ile de tam olarak örtüşmemektedir.
Hal böyle olunca, diğer vergi kayıt maliklerinin temyiz talebinde bulunmadıkları da dikkate alınarak, Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere davalıların murisi ...'in ve mirasçılarının taşınmaz üzerindeki zilyetliğini davasız aralıksız malik sıfatıyla sürdürdüğü, bu nedenle dava konusu parseli de kapsayan vergi kaydının zilyetlikle birleştiği ve 3402 sayılı Kanun’un 14. maddesinde sayılan belgelerden olduğu dolayısıyla kuru toprakta senetsizden edinilebilecek 100 dönümün yanında vergi kayıt miktarı kadar taşınmazın da davalılar adına tesciline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığından davalıların temyiz itirazlarının bu nedenle kabulüne karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ : Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; davacı ... vekili ile davalı ... mirasçılarından ...'ın temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddi ile 127, 131, 134, 1 35... parseller yönünden hükmün ONANMASINA,
(2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; davalılar ... ve ...'ün 133 parselin B ile gösterilen bölümüne yönelen temyiz itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının 133 parselin B ile gösterilen bölümü yönünden 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Kanun'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA,
179,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 435,50 TL'nin temyiz eden davalı ...'dan alınmasına,
Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,
Peşin harcın istek halinde temyiz eden davalılar ... ve ...'e iadesine,
1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,
04.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.