Yargıtay yargitay 2025/9174 E. 2025/9995 K.

8. Ceza Dairesi 2025/9174 E. , 2025/9995 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/1113 E., 2015/62 K.
SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme

Yapılan ön inceleme neticesinde Bilecik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.01.2015 tarihli ve 2014/1113 Esas, 2015/62 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Temyiz süresinin geçmesinde doğan sonuçları ortadan kaldırmak üzere başvurulan eski hale getirme talebiyle ilgili olarak değerlendirme yapma ve karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanun'un (5271 sayılı Kanun) 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'a ait olması karşısında, sanık müdafinin eski hale getirme talebi niteliğindeki dilekçesine yönelik Mahkemesi tarafından verilen 11.09.2025 tarihli ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Hükmün sanığın yüzüne karşı verildiği, hüküm fıkrasında başvurulacak kanun yollarının süresi, mercii ve şeklinin temyiz süresinin ne zaman başlayacağının belirtilmesinin gerektiği ve yine 5271 sayılı Kanun 'un 263. maddesi gereği cezaevinde bulunan sanığa bulunduğu cezaevi müdürüne beyanda bulunmak veya dilekçe vermek suretiyle de kanun yoluna başvurma hakkını kullanabileceğinin açıklanmasının gerektiği, sanığın hüküm tarihinde başka suçtan cezaevinde bulunduğu ve 5271 sayılı Kanun'un 263. maddesinde yazılan bildirimlerin sanığa yapılmadığı tespit edilmiş ise de; hükmün süresinde temyiz edilmemesi üzerine mahkemece kesinleştirme işleminin yapıldığı, sanığın 04.10.2021 tarihli dilekçesi ile basit yargılama usulünden yapılan değişikliklerin uygulanması amacıyla dilekçe verdiği, akabinde 18.10.2021 tarihli itiraz dilekçesi de verdiği ve bu tarih itibariyle hakkında verilen mahkumiyet kararını öğrenmesine rağmen uzun bir süre sonra sanık müdafinin temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;
Hükmü karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33.maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanun ’un (1412 sayılı Kanun) 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanık müdafinin temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.12.2025 tarihinde karar verildi.