Yargıtay yargitay 2025/4316 E. 2025/9879 K.

8. Ceza Dairesi 2025/4316 E. , 2025/9879 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/322 Esas, 2016/305 Karar
SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin süre yönünden reddi
İTİRAZA KONU KARAR : Zamanaşımı nedeniyle düşme
İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 08.01.2025 tarihli, 2024/20992 Esas, 2025/180 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 25.04.2025 tarihli ve 8-2024/61238 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 308. maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308. maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusunda özetle, yerel mahkemece sanık ... hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün hüküm fıkrasında kanun yolu başvurusu bakımından 5271 sayılı Kanun'un 263. maddesinde yazılan bildirimler yapılmamış ise de, sanığın, hükmün kesinleştirilerek infaza verildiğinden haberdar olduğu, buna rağmen 5271 sayılı Kanun'un 41/1. maddesi uyarınca bir haftalık yasal süresinde temyiz kanun yoluna başvurmadığı gibi, uzunca bir zaman geçtikten sonra verilen 10.05.2024 tarihli eski hale getirme ve temyiz dilekçesinin açıkça hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğu ve bu nedenlerle temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği talebine ilişkindir.
II. GEREKÇE
Anayasa’nın 40. maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34. maddesinin ikinci fıkrası, 231. maddesinin ikinci fıkrası ve 232. maddesinin altıncı fıkrası uyarınca, hüküm fıkrasında, başvurulacak kanun yolunun, merciinin, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin başlangıcının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerekmektedir.
5271 sayılı CMK'nın "Tutuklunun kanun yollarına başvurması" başlıklı 263. maddesinde;
"(1) Tutuklu bulunan şüpheli veya sanık, zabıt kâtibine veya tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak suretiyle veya bu hususta bir dilekçe vererek kanun yollarına başvurabilir.
(2) Zabıt kâtibine başvuru hâlinde, kanun yollarına başvuru beyanı veya dilekçesi ilgili deftere kaydedildikten sonra bu hususları belirten bir tutanak düzenlenerek tutuklu bulunan şüpheli veya sanığa bir örneği verilir.
(3) Kurum müdürüne başvuru hâlinde ikinci fıkra hükmüne göre işlem yapılarak, tutanak ve dilekçe derhâl ilgili mahkemeye gönderilir. Zabıt kâtibi başvuruyu ilgili deftere kaydeder.
(4) Zabıt kâtibi veya kurum müdürü tarafından ikinci fıkra hükmüne göre işlem yapıldığı zaman kanun yolları için bu Kanunda belirlenen süreler kesilmiş sayılır." hükmüne yer verilmiştir.
Dosya kapsamına göre,somut olayda; başka suçtan kapalı ceza infaz kurumunda bulunan sanık ...'ın yüzüne karşı verilen 12.05.2016 tarihli kararda kanun yoluna başvuru süresinin 5271 sayılı CMK'nın 263. maddesinde yer alan bildirimler yapılmadan ve yanıltıcı biçimde “tefhimden itibaren” başlayacağı belirtilmiş ise de;
Sanık hakkındaki hükmün 02.06.2016 tarihinde kesinleştirilmesinden sonra infaza verildiği, İzmir 40. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.06.2017 tarihli, 2017/57 Değişik İş sayılı kararı ile infazına başlanan başka bir suç ile birlikte bu hükmün içtimaına ve 09.06.2017 tarihinden itibaren koşullu salıverilmesine karar verilerek hakkında müddetname düzenlendiği, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 21.01.2019 tarihli 2016/2-17739 sayılı yazısı ile sanık hakkındaki infaz evrakının infazın tamamlanması nedeniyle kaydın kapatılarak evrakın İzmir 5. Asliye Ceza Mahkemesine belirtildiği,
İzmir Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 11.02.2021 tarihli yazısı ile sanığa denetimli serbestlik tedbiri uygulanması ve planı için çağrı yapıldığı, sanığın İzmir Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne dilekçe ile başvurarak güncel adres beyanında bulunduğu, sonucunda İzmir Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 01.03.2022 tarihli, 2021/297 MÜK. sayılı yazısında, sanık hakkında 5275 sayılı Kanun'un 108/4. maddesi gereğince 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbirlerinin uygulanmasına karar verildiği,kararın infazına 01.03.2021 tarihinde başlanıldığı ve 01.03.2022 tarihinde infazen kapatılarak Mahkemesine iletilmek üzere yazı ekinde sunulduğu belirtilmiştir.
Bu nedenlerle hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün kesinleştirildiğinden ve infaza verildiğinden haberdar olan sanığın 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310. maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 10.05.2024 tarihli dilekçeleri ile eski hale getirme ve temyiz kanun yolu talebinde bulunduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305. maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın eski hale getirme talebi ile temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği reddine karar verilmesi gerektiğinden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308. maddesinin ikinci fıkrası gereğinceYargıtay 8. Ceza Dairesinin, 08.01.2025 tarihli, 2024/20992 Esas, 2025/180 Karar sayılı zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi ilâmının KALDIRILMASINA,
3. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.05.2016 tarihli ve 2016/322 Esas, 2016/305 Karar sayılı kararına yönelik sanığın eski hale getirme talebi ile temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 03.12.2025 tarihinde karar verildi.