Yargıtay yargitay 2025/4315 E. 2025/9880 K.

8. Ceza Dairesi 2025/4315 E. , 2025/9880 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2010/649 Esas, 2010/1297 Karar
SUÇ : 6136 sayılı Kanuna Aykırılık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 08.01.2025 tarihli, 2024/21019 Esas, 2025/185 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 25.04.2025 tarihli ve 8-2024/60344 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 308. maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308. maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusunda özetle, yerel mahkemece sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna Aykırılık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün hüküm fıkrasında kanun yolu başvurusu bakımından 5271 sayılı Kanunun 263. maddesinde yazılan bildirimler yapılmamış ise de, sanığın, hükmün kesinleştirilerek infaza verildiğinden haberdar olduğu, buna rağmen 5271 sayılı
Kanunun 41/1. maddesi uyarınca bir haftalık yasal süresinde temyiz kanun yoluna başvurmadığı gibi, uzunca bir zaman geçtikten sonra verilen 22.04.2024 tarihli eski hale getirme ve temyiz dilekçesinin açıkça hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğu ve bu nedenlerle temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE
Anayasa’nın 40. maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 34. maddesinin ikinci fıkrası, 231. maddesinin ikinci fıkrası ve 232. maddesinin altıncı fıkrası uyarınca, hüküm fıkrasında, başvurulacak kanun yolunun, merciinin, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin başlangıcının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerekmektedir.
Dosya kapsamına göre,somut olayda; sanık ...'nın yüzüne karşı verilen 30.12.2010 tarihli kararda kanun yoluna başvuru süresinin "tefhimden itibaren" yerine, yanıltıcı biçimde “tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren” başlayacağı belirtilmiş ise de;
Sanık hakkında verilen kararın temyiz edilmemesi üzerine mahkemece 07.01.2011 tarihinde kesinleştirilerek infaza verildiği, 3.000 TL adli para cezasının 24.09.2011 tarihinde infaz edildiği, 400 TL adli para cezasının ise 04.04.2011 tarihinde infaz edildiğinin belirtildiği, ödeme emirlerinin 04.02.20 11... .03.2011 tarihlerinde bizzat sanığa tebliğ edildiği, hakkında 05.04.20 11... .04.2011 tarihli müddetnamelerin düzenlendiği, Muğla Cumhuriyet Başsavcılığının 27.09.2011 tarihli 2011/279 İlm. sayılı yazısına göre ilamın infaz edilerek mahkemesine gönderildiği,
Bu nedenlerle hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün kesinleştirildiğinden haberdar olan sanığın 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310. maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 01.09.20 23... .04.2024 tarihli dilekçeleri ile eski hale getirme ve temyiz kanun yolu talebinde bulunduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305. maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın eski hale getirme talebi ile temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği reddine karar verilmesi gerektiğinden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2.5271 sayılı Kanun’un 308. maddesinin ikinci fıkrası gereğince Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 08.01.2025 tarihli,2024/21019 Esas,2025/185 Karar sayılı zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi ilâmının KALDIRILMASINA,
3. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Muğla 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.12.2010 tarihli ve 2010/649 Esas, 2010/1297 Karar sayılı kararına yönelik sanığın eski hale getirme talebi ile temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 03.12.2025 tarihinde karar verildi.

...