Yargıtay yargitay 2023/9365 E. 2025/15694 K.

7. Ceza Dairesi 2023/9365 E. , 2025/15694 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2022/1293 E., 2023/214 K.
SUÇ: 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet
HÜKÜM: Mahkûmiyet, kaçak eşya ve nakil aracının müsaderesi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düzeltilerek onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak;
1.Temel gün adlî para cezası tayin edilip, artırım ve indirim nedenleri uygulandıktan sonra belirlenen 83 gün karşılığı adlî para cezasının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 52. maddesi

gereğince paraya çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2.Bozma öncesi karar bakımından aleyhe temyiz bulunmaması nedeni ile sanık hakkında kurulan hükümde temel ceza belirlendikten sonra, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 326/son fıkrası uyarınca cezanın, kazanılmış hak nedeniyle 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası üzerinden infaz olunacağına karar verilmesi ile yetinilmesi yerine, sanığın 2 yıl 6 ay hapis ve 4 gün karşılığı adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi ve sonraki fıkrada 4 gün para cezasının günlüğü 20,00 TL'den adlî para cezasına çevrilmesi,

3.Kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT uyarınca maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bu hukuka aykırılıkların Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Açıklanan nedenlerle, sanık müdafi ve katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği; hükmün 2 numaralı fıkrasından sonra gelmek üzere " 83 gün adlî para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20,00 TL'den adlî para cezasına çevrilmek suretiyle sanığın 1.660,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına" ifadesinin eklenmesine, hükmün 3 numaralı fıkrasından "sonuç olarak 2 YIL 6 AY HAPİS VE 4 GÜN KARŞILIĞI ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" ifadesi çıkartılarak yerine " 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereğince sanığın cezasının 2 YIL 6 AY HAPİS VE 80,00 TL ADLİ PARA CEZASI ÜZERİNDEN İNFAZINA " ifadesinin eklenmesi, hükmün 4 numaralı fıkrasının hükümden çıkartılması, hükmün 9 numaralı fıkrası hükümden çıkartılarak yerine "Kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT gereğince 9.200,00 TL maktu vekâlet ücretinin sanıktan alınarak katılan Gümrük İdaresine verilmesine " ifadesinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.12.2025 tarihinde karar verildi.