Yargıtay yargitay 2023/4703 E. 2025/14946 K.

7. Ceza Dairesi 2023/4703 E. , 2025/14946 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2022/481 E. 2022/1639 K.
SUÇ: 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet
HÜKÜM: Mahkûmiyet, eşya ve nakil aracının müsaderesi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;
1.Yol emniyet ve kontrol devriyesi sırasında sanığın sürücüsü olduğu araçta yapılan aramada, dava konusu kaçak sigaraların ele geçirildiği olayda, sanığın aşamalardaki savunmasında sigaraları Kilis'ten aldığını beyan etmesi ve sigaraların yurt içinde yakalanması karşısında, sanığın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18. maddesi delaleti ile 3/5, 3/10. maddeleri uyarınca cezalandırılması gerekirken, sanığın sigaraları gümrük işlemlerine tabi tutmaksızın ithal ettiğinin kabulü
ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

2. Hüküm fıkrasında temel ceza 5607 sayılı Kanun'un 3/1. maddesine göre belirlendiği halde, hükmün gerekçesinde temel cezanın 5607 sayılı Kanun'un 3/5. maddesine göre belirlenmesi suretiyle hüküm ile gerekçe arasında çelişki oluşturulması,
3.Kısa süreli olmayan hapis cezasına mahkûm olan sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4.Nakil aracının müsaderesi sırasında uygulanan maddenin ilgili fıkrasının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.
Açıklanan nedenlerle, sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 02.12.2025 tarihinde karar verildi.