Yargıtay yargitay 2025/3134 E. 2025/10477 K.

2. Hukuk Dairesi 2025/3134 E. , 2025/10477 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2025/341 E., 2025/356 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Sivas 1. Aile Mahkemesi
SAYISI : 2022/833 E., 2024/632 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı- karşı davacı erkek vekili tarafından ek karar, asıl kararda ise; kusur belirlemesi, asıl davanın kabulü, karşı davanın reddi, kadın lehine maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi ile miktarları yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
1.Davalı- karşı davacı erkek vekilinin ek karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulü ile boşanma ve fer'îlerine, karşı davanın reddine karar verilmiş, kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince boşanmanın fer'ileri yönünden yeniden esas hakkında karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı- karşı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince 25.03.2025 tarihli ek karar ile süresi içerisinde temyiz harç ve posta masrafları yatırılmadığı gerekçesiyle davalı- karşı davacı erkek vekili temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağından temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.
Temyiz istemi, temyiz harçlarının ve posta masraflarının muhtırada belirtilen kesin süre içerisinde yatırılmadığı gerekçesiyle temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılmasına yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 25.03.2025 tarihli ek kararına ilişkindir.
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi gereğince, temyiz dilekçesi verilirken ödenmeyen temyiz harç ve giderlerinin muhtıranın tebliğ tarihinden itibaren bir haftalık kesin süre içerisinde ödenmesi gerekir. 6100 sayılı Kanun’un anılan hükümleri gereğince, verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, temyiz başvurusu yapılmamış sayılır.
Dosya içeriğine göre, Bölge Adliye Mahkemesince ödenmediği belirtilen toplam 1.115,40 TL temyiz harç ve giderinin bir haftalık kesin sürede ödenmesi için düzenlenen muhtıra, 24.02.2025 tarihinde davalı- karşı davacı erkek vekiline tebliğ edilmiştir.
"...Yargıtay’ın kararlılık kazanmış uygulamasına göre, muhtırada yapılması gereken işlemin ne olduğu açıkça ve ilgili tarafın yanılmasına neden olmayacak biçimde gösterilmeli; bu açıdan ikmal edilecek harç ya da giderin miktarı ve yatırılma merci ve süresi, bunun yapılmamasının sonuçları net bir biçimde açıklanmalıdır. Örneğin, “dosyaya yatırılması” şeklindeki ifade tarafın yanılmasına neden olabileceğinden, bu ifadeyi taşıyan muhtıra geçersiz olacaktır ..." (HGK 2014/9-1743 E. 2017/372 K.)
Bu hususlar Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.06.1968 gün ve 1968/9-483 E. - 476 K.; 01.10.1969 gün ve 1969/2-417 E.-719 K.; 19.02.1997 gün ve 1996/2-897 E.-1997/86 K.; 13.04.2005 gün ve 2005/12-237 E.-248 K.; 30.11.2005 gün ve 2005/5-634 E.-680 K.; 09.05.2007 gün ve 2007/12-178 E.-249 K.; 22.07.2009 gün ve 2009/18-348 E.- 398 K. sayılı ilamlarında açıkça vurgulanmış; daha sonra verilen kararlarda da kararlılıkla bu uygulama sürdürülmüştür. Nitekim, doktrinde de aynı görüş benimsenmiştir (Baki, Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, 6.Bası, Cilt 5, Sayfa 4587 vd.). (Hukuk Genel Kurulu'nun 16.6.2010 tarih ve 2010/19-86 E., 2010/330 K. sayılı kararı).
Somut uyuşmazlıkta İlk Derece Mahkemesince davalı- karşı davacı erkek vekiline gönderilen 25.03.2025 tarihli muhtırada "...harcın ve posta masrafının işlem muhtırasının tebliğ tarihinden itibaren Hukuk Muhakemeleri Kanununun 344 üncü maddesine göre bir haftalık kesin süre içinde dosyamıza yatırılması..." denilmek sureti ile her ne kadar erkek vekiline kesin süre ile ilgili eksikliğin giderilmesi amacıyla ihtarat yapılmak istenilmiş ise de anılan harcın "mahkeme veznesi" yerine "dosyaya yatırılması" yazılmak suretiyle harcın yatırılacağı merci yanlış gösterilmiştir. Bu nedenle gönderilen muhtıra usulsüz olup ek kararın bozularak ortadan kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.
2.Davalı- karşı davacı erkek vekilinin asıl karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle erkeğe mahkemece kusur olarak yüklenen "normal sayılamayacak şekilde banyo ve tuvalette fazla kalma ve telefonunu saklama" vakıasının gerçekleşme şekilleri dikkate alındığında güven sarsıcı davranış kusurununu oluşturmayacağının, bu nedenle bu vakıanın erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceğinin, ne var ki Mahkemece belirlenen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışları uyarınca boşanmaya sebep olan olaylarda yine de erkeğin tam kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR
Açıklanan sebeplerle;
1.Bölge Adliye Mahkemesince verilen 25.03.2025 tarihli ek kararın ORTADAN KALDIRILMASINA,
2.Davalı- karşı davacı erkek vekilinin asıl karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz karar harcının temyiz edene yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
01.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.