Yargıtay yargitay 2025/14508 E. 2025/21539 K.

2. Ceza Dairesi 2025/14508 E. , 2025/21539 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/439 E., 2020/244 K.
SUÇ : Kaybolmuş veya hata sonucu ele geçmiş eşya üzerinde tasarruf
KARAR : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.10.2025 tarihli ve KYB-2025/119553 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
"Benzer bir olaya ilişkin olarak Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 01/07/2019 tarihli ve 2019/1484 esas, 2019/10301 karar sayılı ilâmında belirtildiği üzere, 5237 sayılı Kanun’un 58/4. maddesinde yer alan, "Kasıtlı suçlarla taksirli suçlar ve sırf askerî suçlarla diğer suçlar arasında tekerrür hükümleri uygulanmaz..." şeklindeki düzenleme karşısında, somut, olayda sanığın mükerrir olduğu kabul edilerek 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmiş ise de; incelemeye konu suçun adlî nitelikte suç olması, tekerrüre esas kabul edilen Sivas 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.12.2017 tarihli ve 2017/679 esas, 2017/653 sayılı kararına konu suçun ise, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun 132. maddesinde düzenlenen "üstünün, astının veya arkadaşının bir şeyini çalmak" suçu olduğu ve anılan suçun sırf askeri suç olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın da adli sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek başkaca mahkumiyetinin bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilâma konu olan ve 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun 132. maddesinde düzenlenen "Üstünün, astının veya arkadaşının bir şeyini çalmak" suçu, hırsızlık suçunun Türk Ceza Kanunu'nda düzenlenmiş olması nedeniyle "sırf askerî suç" niteliğinde olmadığından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 58/4. maddesinde "Kasıtlı suçlarla taksirli suçlar ve sırf askerî suçlarla diğer suçlar arasında tekerrür hükümleri uygulanmaz." şeklinde yer alan düzenlemenin, incelemeye konu hüküm kurulurken gözetilmesinin mümkün bulunmadığı anlaşılmakla; anılan mahkûmiyet kararının tekerrüre esas alınmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN REDDİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.