Yargıtay yargitay 2025/14271 E. 2025/21543 K.

2. Ceza Dairesi 2025/14271 E. , 2025/21543 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/2166 E., 2024/1853 K.
SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak hükmün açıklanmasının
bırakılması
İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : İncelenmeksizin iade kararı kaldırılarak temyiz isteminin reddi
İTİRAZA KONU KARAR : İncelenmeksizin iade

Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 30.06.2025 tarihli ve 2025/46 Esas, 2025/12524 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.10.2025 tarihli ve 2-2024/110012 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308/1. maddesinin 2. cümlesinde belirtildiği üzere, süre aranmaksızın yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, 5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İTİRAZ SEBEPLERİ
01.06.2024 tarihinde yürürlüğe giren 7499 sayılı Kanunla CMK'nın 231/12. maddesinde yapılan değişiklik ile "272 maddenin üçüncü fıkrası hükümleri saklı kalmak üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı istinaf yoluna başvurulabilir. Bölge adliye mahkemesi tarafından verilen kararlar hakkında 286 ncı madde hükümleri uygulanır. 272 nci maddenin üçüncü fıkrası hükümleri saklı kalmak üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ilk derece mahkemesi sıfatıyla bölge adliye mahkemesi veya Yargıtay tarafından verilmesi halinde temyiz yoluna gidilebilir. İstinaf ve temyiz yolunda karar ve hüküm, usul ve esasa ilişkin hukuka aykırılıklar yönünden incelenir" şeklinde yapılan düzenleme uyarınca ilk derece mahkemeleri tarafından 01.06.2024 tarihinden itibaren verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların istinaf yasa yoluna tabi tutulduğu, ilk derece mahkemesi sıfatıyla verilen kararlar hariç olmak üzere bölge adliye mahkemesi tarafından verilen kararlar hakkında ise CMK’nın 286. maddesi hükümlerinin uygulanacağının düzenlemeye konu edildiği, bir başka ifade ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların olağan kanun yolu denetimi bakımından hüküm niteliği kazandığı, Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının temyize tabi olmasının ilk derece sıfatı ile karar vermesi şartına bağlanması hususunun doğrudan temyiz kanun yolu bakımından geçerli olduğu, bir başka ifade ile bölge adliye mahkemelerince ilk derece mahkemesi sıfatıyla verilen kararların, CMK’nın 286. maddesinde yer verilen istisnalar kapsamında değerlendirilmeksizin doğrudan temyize tabi olacağı, bunun dışında bölge adliye mahkemelerince verilen kararlar hakkında ise 286. madde hükümlerinin uygulanmasının gerektiği, aksi kabulün, aynı zamanda denetimsizlik sonucu doğuracağı, buna göre incelemeye konu dosyada suça sürüklenen çocuk ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan ilk derece mahkemesi tarafından verilen beraat kararı kaldırılıp, açıklanması geri bırakılan mahkûmiyet hükmünde Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibarıyla 7499 sayılı Kanun ile değişik CMK’nın 231/12. maddesi yürürlükte olduğundan, temyiz incelemesinin CMK’nın 286. maddesine göre yapılması, anılan maddenin ikinci fıkrasında yer verilen istisnalar kapsamında ise temyiz başvurusunun reddi, istisnalar kapsamında yer almadığının belirlenmesi hâlinde ise esastan inceleme yapılarak bir karar verilmesi ve bu doğrultuda somut olayda, suça sürüklenen çocuğa atılı kabule konu TCK’nın 116/1. maddesine yazılı konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun üst sınırı 2 yıl hapis cezası olduğundan, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-d maddesinin ilgili bölümünde yer verilen; “… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında bulunmadığı da nazara alındığında, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmesi gerektiği hâlde hükmün itiraz yasa yoluna tabi olduğu gerekçesiyle dosyanın itiraz incelemesi yapılmak üzere mahkemesine iadesine karar verilmesinin hukuka aykırılık oluşturduğu belirtilerek İNCELENMEKSİZİN İADE kararı kaldırılıp Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin REDDİNE karar verilmesi talebine ilişkindir.
II. GEREKÇE
1.Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan Ayvalık 1. Asliye Ceza Mahkmesinin 03.03.2023 tarihli kararı ile verilen beraat hükmünün, katılan tarafından istinaf edilmesi üzerine istinaf incelemesi sonunda Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 04.07.2024 tarihli ve 2023/2166 Esas, 2024/1853 Karar sayılı ilâmı ile suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki beraat kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 280/2. maddesi uyarınca ortadan kaldırılmasına, suça sürüklenen çocuğun sabit olan konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verildiği, 01.06.2024 tarihinde yürürlüğe giren 7499 sayılı Kanunla 5271 sayılı Kanun'un 231/12. maddesinde yapılan değişiklik ile "272 nci maddenin üçüncü fıkrası hükümleri saklı kalmak üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı istinaf yoluna başvurulabilir. Bölge adliye mahkemesi tarafından verilen kararlar hakkında 286 ncı madde hükümleri uygulanır. 272 nci maddenin üçüncü fıkrası hükümleri saklı kalmak üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ilk derece mahkemesi sıfatıyla bölge adliye mahkemesi veya Yargıtay tarafından verilmesi hâlinde temyiz yoluna gidilebilir. İstinaf ve temyiz yolunda karar ve hüküm, usul ve esasa ilişkin hukuka aykırılıklar yönünden incelenir." şeklinde düzenleme yapılarak ilk derece Mahkemelerince 01.06.2024 tarihinde ve sonrasında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların, olağan yasa yolu denetimi bakımından istinaf yoluna tabi tutulduğu, yine anılan düzenlemede "Bölge adliye mahkemesi tarafından verilen kararlar hakkında 286 ncı madde hükümleri uygulanır." şeklindeki cümlede uyarınca, bölge adliye mahkemesi tarafından 01.06.2024 tarihi ve sonrasında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlar hakkında da 5271 sayılı Kanun'un 286. madde hükümlerinin uygulanacağının belirtildiğinin kabulünün gerektiği ve ayrıca yine anılan 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesiyle 5271 sayılı Kanuna eklenen geçici 6. maddenin ikinci fıkrasının (a) bendinde "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla 231 inci maddenin onbirinci ve onikinci fıkrasında yapılan kanun yoluna ilişkin değişiklikler, 1/6/2024 tarihi ve sonrasında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları hakkında uygulanır." şeklinde hükmün yer aldığı; buna göre 01.06.2024 tarihi ve sonrasında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının itiraza tabi olduğundan da söz edilemeyeceği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk hakkında 04.07.2024 tarihinde verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar yönünden yasa yolunun temyiz olduğu belirlenmekle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının bu yönden yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.
2.Her ne kadar Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, itiraz yazısının devamında, suça sürüklenen çocuğa atılı kabule konu 5237 sayılı Kanun'un 116/1. maddesinde yazılı konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun üst sınırının 2 yıl hapis cezası olduğundan bahisle 5271 sayılı Kanun'un 286/2-d maddesinin ilgili bölümünde yer verilen; “… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında bulunmadığı da nazara alınarak Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirtilmiş ise de; Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, atılı suçun gece vakti işlendiğinden bahisle suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 116/4. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkin olduğu, buna göre Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının suç vasfına ilişkin ve aleyhe olan bu temyizinin, hükmü temyiz edilebilir hâle getirdiğinin kabulünün gerektiği, zira “artırım maddesi” uygulanmak suretiyle cezanın üst sınırı 2 yılın üzerine çıktığından, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-d maddesinin uygulanma olanağının bulunmadığı belirlenmiştir.
3.Dosyanın esasının incelenmesinde ise 24.04.2016 olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında 23.04.2016 olarak yanlış yazılması, mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmekle yapılan incelemede; şikâyetçi(müteveffa) ... tarafından 23.04.2016 tarihinde saat 23.00 sıralarında konutunun eklentisine park edilen suça konu motosikletin, suça sürüklenen çocuk tarafından 24.04.2016 tarihinde saat 02.30 sıralarında çalınması şeklinde gerçekleşen olayda, suça sürüklenen çocuğun gece vakti işlediği konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4, 31/3. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 12 aylık olağanüstü dava zamanaşımının, 24.04.2016 olan suç tarihinden, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verildiği tarih olan 04.07.2024 tarihine kadar geçtiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca düşürülmesi yerine yazılı şekilde karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.
III. KARAR
1.Gerekçe bölümünün (1) numaralı bendinde belirtilen nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,
2. 5271 sayılı Kanun’un 308/3. maddesi gereği Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 30.06.2025 tarihli ve 2025/46 Esas, 2025/12524 Karar sayılı İNCELENMEKSİZİN İADE kararının KALDIRILMASINA,
3. Gerekçe bölümünün (2) ve (3) numaralı bentlerinde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 303. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan açılan kamu davasının aynı Kanun'un 303/1-a ve 223/8. maddeleri gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, dava dosyasının aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Ayvalık 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.