Yargıtay yargitay 2025/12261 E. 2025/21552 K.

2. Ceza Dairesi 2025/12261 E. , 2025/21552 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/1954 E., 2025/1602 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, düzeltilerek onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I) Sanık hakkında şikâyetçiler ... ile ...'a yönelik hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanığın temyiz isteminin, bozma ilâmının gereklerine aykırı olarak esasa girilip hakkında verilen ceza miktarlarının yükseltilmesinin hatalı olduğuna, sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi ile şikâyetçi ...'a yönelik eylem bakımından etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna ve somut olayda 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinde düzenlenen değer azlığına dair hükümlerin uygulanma koşullarının oluştuğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
28.01.2022 tarihli Olay ve Yakalama Tutanağı içeriği ile tanık ... ve temyiz dışı sanık ...'ın beyanlarına göre; sanığın olay günü temyiz dışı sanık ile birlikte şikâyetçi ...'a ait ikametten çaldığı eşyalarla birlikte çıkarken tanık tarafından görüldüğü, tanığın kolluk görevlilerine ellerinde çantalar olan iki şahsın sokak üzerinden kaçmaya başladığını bildirdiği, kaçış istikametlerine doğru gidilmesi üzerine de temyiz dışı sanığın kolluk görevlilerince yakalandığı somut olayda; takipte kesinti olması nedeniyle, hırsızlık eyleminin tamamlanmış olduğu gözetilmeden, sanık hakkında şikâyetçi ...'a yönelik hırsızlık suçu bakımından teşebbüs hükümlerinin uygulanmasına karar verilmek suretiyle eksik ceza tayin edilmesi ile şikâyetçi ...'a ait iş yerinden laptop, laptop çantası, sigara ve bir miktar gıda malzemesi çalınması şeklinde gerçekleşen olay yönünden; şikâyetçinin çalınan eşyalarının bir kısmının sanık ve temyiz dışı sanığın yakalanması üzerine kolluk görevlilerince ele geçirildiği, şikâyetçinin kalan zararının da İlk Derece Mahkemesince yürütülen ilk yargılama sırasında temyiz dışı sanık tarafından tamamen giderildiğinin anlaşılması karşısında; kısmî iade hâlinde etkin pişmanlık hükümlerinden yalnızca kısmî iadede bulunan sanığın yararlanabileceği hususu dikkate alınmadan şikâyetçi ...'a yönelik hırsızlık suçu bakımından kısmî iadede bulunmayan sanık hakkında tayin edilen cezada 5237 sayılı Kanun'un 168/2-4. maddesi uyarınca indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanık hakkında şikâyetçilere yönelik eylemleri sebebiyle hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükümleri kaldırılarak verilen mahkûmiyet kararları uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak usul ve yasaya uygun olan Van Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'nin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
II) Sanık hakkında şikâyetçi ...'a yönelik konut dokunulmazlığının ihlâli ve şikâyetçi ...'a yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanığın temyiz isteminin, bozma ilâmının gereklerine aykırı olarak esasa girilip hakkında verilen ceza miktarlarının yükseltilmesinin hatalı olduğuna, sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesinin hukuka aykırı olduğuna ve somut olayda 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinde düzenlenen değer azlığına dair hükümlerin uygulanma koşullarının oluştuğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Dairemizin, 10.12.2024 tarihli ve 2024/2942 Esas, 2024/19152 Karar sayılı bozma ilâmı öncesi yürütülen yargılama sonucunda sanığın iş yeri ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından sonuç olarak 2 yıl hapis cezaları ile cezalandırılmasına karar verildiği ve anılan hükümler aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı gözetilerek; sanık hakkında şikâyetçi Abdurrrahman Kurt'a yönelik konut dokunulmazlığının ihlâli ve şikâyetçi ...'a yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 116/1-4, 119/1-c ve 116/2-4, 119/1-c. maddelerine göre belirlenen 2 yıl 4 ay hapis cezalarının, kazanılmış hak gözetilip sonuç olarak 2 yıl hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, sanığın yazılı şekilde bahsi geçen suçlardan 2 yıl 4 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5271 sayılı Kanun'un 302. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 303/1. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanığın şikâyetçi Abdurrrahman Kurt'a yönelik konut dokunulmazlığının ihlâli ve şikâyetçi ...'a yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hüküm fıkralarına "5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle sanığın cezasının 2 yıl hapis cezası üzerinden İNFAZINA" ibareleri eklenmek suretiyle karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun olan Van Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Erciş 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.