Yargıtay yargitay 2025/10987 E. 2025/21396 K.

2. Ceza Dairesi 2025/10987 E. , 2025/21396 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi
SAYISI : 2024/589 E., 2025/139 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Gaziantep 1. Çocuk Mahkemesinin 04.02.2025 tarihli ve 2024/589 Esas, 2025/139 Karar sayılı kararın suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;
Bozma sonrası yapılan yargılamada, yaşı büyüyen suça sürüklenen çocuğun zorunlu müdafii talebinin bulunmadığını beyan etse dahi Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 07.07.2015 tarihli ve 2015/39572 Soruşturma numaralı iddianamesiyle suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143 maddeleri uyarınca cezalandırılmasına yönelik kamu davası açıldığı nazara alındığında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142. maddesinde, 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, suça sürüklenen çocuğa iddia olunan 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafi atanması ve savunmasının müdafii huzurunda alınması gerektiği gözetildiğinde suça sürüklenen çocuk müdafinin zorunlu müdafilik görevinin devam ettiği belirlenerek ve suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 31/3. maddelerine uyan hırsızlık suçundan, aynı Kanun'un 66/1-d, 66/2 ve 67/4. maddelerine göre hesaplanan 10 yıllık olağan ve 15 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede;
7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesinin “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (Bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi hâlinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği, yokluğunda verilen kararın, katılanın kovuşturma aşamasında en son bildirdiği adresten farklı olan adresine yapılmasına ilişkin tebliğ işleminin usulüne uygun olmaması, katılana MERNİS adresinde bizzat kendisine yapılan tebliğin ise suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz talebine ilişkin olması karşısında; gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin katılana usulüne uygun olarak (Öncelikle bilinen en son adresine tebliğ yapılması, bu adreste tebligat yapılamaması hâlinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliği ile buna ilişkin belge, sunarsa katılanların temyiz dilekçesi de eklendikten ve temyiz istemi konusunda ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,01.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.