Karar Detayı

1. Ceza Dairesi 2025/7966 E. , 2025/9165 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/4175 E., 2025/967 K.
SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi ret, kısmi temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanık hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 151/1, 62/1 ve 52. maddeleri uyarınca 2000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 02.07.2025 tarihli ve 2024/4175 Esas, 2025/967 Karar sayılı ek kararıyla temyiz isteminin reddine karar verildiği, ek karara yönelik temyiz istemi bulunmaması karşısında sanığın temyiz istemi neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçuyla sınırlı olarak incelenmiş olup tebliğnamedeki kesinlik nedeniyle temyiz isteminin reddedilmesi gerektiğine dair görüşe iştirak edilmemiştir.
Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul 36. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.03.2019 tarihli ve 2018/412 Esas, 2019/153 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 87/3, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 11... gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, aynı Kanun'un 51. maddesi uyarınca hapis cezasının ertelenmesine, 1 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 30.06.2021 tarihli ve 2019/2174 Esas ve 2021/1465 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanığın istinaf başvuruları üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, 5271 sayılı Kanun’un 280/2 maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında katılana karşı neticesi sebebiyle ağırlamış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 87/3, 53... . maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliyesi Mahkemesi 11. Ceza Dairesi kararının katılan vekili, sanık ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 02.10.2024 tarihli ve 2022/11042 Esas, 2024/6191 Karar sayılı kararı ile özetle "Kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerin 5271 sayılı Kanun'un 280/2 maddesi uyarınca kaldırılmasına karar verilmeden yeniden hükümler kurulması, mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 62/1 maddesinde belirtilen takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği halde, kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerde uygulanmayarak hükümler arasında çelişkiye neden olunması, haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi" nedenleriyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 12.03.2025 tarihli ve 2024/4175 Esas, 2025/967 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86/1, 87/3, 29/1, 62/1, 53... . maddeleri uyarınca 8 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri özetle, eksik inceleme ile karar verildiğine, delillerin hatalı değerlendirildiğine, suçun işlenmediğine, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, ilişkindir.

III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 12.03.2025 tarihli ve 2024/4175 Esas, 2025/967 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 36. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.12.2025 tarihinde karar verildi.