Yargıtay yargitay 2025/7610 E. 2025/8680 K.

1. Ceza Dairesi 2025/7610 E. , 2025/8680 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/769 E., 2023/161 K.
SUÇ : Kasten yaralama
İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Bor 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2023 tarihli ve 2022/769 Esas, 2023/161 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında basit yargılama usûlü uygulanması suretiyle kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 29, 62, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 251/3, 5237 sayılı Kanun'un 53, 58. maddeleri gereğince 2 ay 24 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükmün, itiraz edilmeksizin 11.04.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 14.10.2025 tarihli ve 2025/21123 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.11.2025 tarihli ve KYB - 2025/121208 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.11.2025 tarihli ve KYB - 2025/121208 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
"Her ne kadar, Bor 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.11.2023 tarihli ve 2022/769 esas, 2023/161 sayılı ek kararı ile asıl karar kesinleştikten sonra yapılan uzlaştırma işlemleri neticesinde taraflar arasında uzlaşma sağlandığından bahisle sanık hakkında açılan kamu davasının düşmesine karar verilmiş ise de, yüklenen suçun asıl karardan önceki aşamada da uzlaştırmaya tabi olması karşısında, karar kesinleştikten sonra uyarlama davası mahiyetinde taraflar arasında uzlaştırma işlemleri yapılamayacağından, anılan ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu gözetilerek yapılan incelemede;
Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15.12.2017 tarihli ve 2017/19084 esas, 2017/28185 karar sayılı ilâmında belirtildiği üzere, hüküm kurulurken uzlaştırma hükümlerine tabi olmayan suçtan beraat kararı verilmesi halinde, uzlaştırma kapsamında bulunan diğer suç yönünden dosyanın soruşturma bürosuna gönderilebileceği, bu durumun ise ihsası rey olarak nitelendirilmeyeceği nazara alındığında;
Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 125/1 ve 106/2-a maddeleri uyarınca basit yaralama, hakaret ve silahla tehdit suçlarından kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde sanığın üzerine atılı hakaret ve uzlaştırma hükümlerinin uygulanmasına engel teşkil eden silahla tehdit suçlarından beraatine, basit yaralama suçundan ise mahkûmiyetine hükmedildiği anlaşılmış ise de, sanık hakkında silahla tehdit suçundan beraat kararı verilmesi sebebiyle, basit yaralama suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 'Uzlaşma' başlıklı 253/3. maddesinde yer alan '...Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte aynı mağdura karşı işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.' şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmadığı, bu hâli ile basit yaralama suçu yönünden 5271 sayılı Kanunu’nun 253. maddesindeki esas ve usullere göre uzlaştırma işlemlerinin aynı Kanun'un 254. maddesi uyarınca mahkemesince yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE
1. 5271 sayılı Kanun'un "Uzlaştırma" başlıklı 253. maddesinin birinci fıkrasında ve aynı fıkrasının (a) bendinde yer verilen; "(1) Aşağıdaki suçlarda, şüpheli ile mağdur veya suçtan zarar gören gerçek veya özel hukuk tüzel kişisinin uzlaştırılması girişiminde bulunulur: a) Soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suçlar," şeklindeki düzenleme karşısında, uzlaştırma kurumunun, şikâyet şartına bağlı suçlar yönünden uygulanabileceği ön koşul olarak belirlenmiştir.

5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin üçüncü fıkrasının son cümlesinde yer alan; "(3) ...(Ek cümle: 26/6/2009 - 5918/8 md.) Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte aynı mağdura karşı işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz." şeklindeki düzenleme uyarınca uzlaştırma kapsamına giren bir suç ile birlikte bu kapsama girmeyen bir suçun birlikte işlenmesi hâli uzlaştırma hükümlerinin uygulanmasına engel teşkil eder. Hükümlünün kasten yaralama suçu ile birlikte silahla tehdit suçunu da işlediği iddiası ile kamu davası açılmıştır.

5237 sayılı Kanun'un suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 86/2. maddesinde; "(2) (Ek fıkra: 31/3/2005 – 5328/4 md.) Kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olması hâlinde, mağdurun şikâyeti üzerine,..." şeklinde düzenleme yapılmıştır.

2. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; uzlaşmaya engel olan silahla tehdit suçundan beraat kararı verilmiş olması nedeniyle inceleme konusu hüküm yönünden anılan suçun uzlaştırmaya engel olmadığı belirlenmekle hükümlünün şikâyetçiye yönelik eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesi kapsamında kaldığı ve aynı Kanun'un 73. maddesi uyarınca soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suçlardan olduğu ve bu itibarla uzlaştırma hükümleri kapsamında bulunduğu tespit edilmekle, 18.10.2023 tarihinde uzlaştırıcı tarafından tanzim olunan Uzlaştırma raporuna göre taraflar arasında uzlaşmanın sağlandığı anlaşılmıştır.

3. Hükümlü hakkında açılan kamu davasına konu suçun, uzlaştırma kapsamında olması ve taraflar arasında uzlaşma sağlanması nedeniyle davanın düşmesine karar verilmesi gerektiğinden kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesinde yer alan; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlenme uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

4. Bununla birlikte Mahkemece dosya yeniden ele alınarak verilen 03.11.2023 tarihli ek kararın hukukî değerden yoksun bulunması nedeniyle yok hükmünde olduğu belirlenmiştir.

III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan verilen Bor 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2023 tarihli ve 2022/769 Esas, 2023/161 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca bozma nedeninin hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektirdiğinden, hükümlü ... hakkında kasten yaralama suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği taraflar arasında uzlaşma sağlanması nedeniyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.12.2025 tarihinde karar verildi.