Karar Detayı

1. Ceza Dairesi 2025/7330 E. , 2025/9007 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2025/43 E., 2025/107 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, 307/3. maddesi gereğince bozma üzerine verilen kararın Yargıtay tarafından incelenmesi gerektiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.06.2021 tarihli ve 2019/99 Esas, 2021/205 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 26.04.2023 tarihli ve 2021/1783 Esas, 2023/450 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine ilişkin kararının Cumhuriyet savcısı ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 19.12.2024 tarihli ve 2023/8381 Esas, 2024/8680 Esas No : 2025/7330
Karar sayılı ilâmı ile ''gönüllü vazgeçme'' hükümlerinin değerlendirilmesi yönünden bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2.Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.04.2025 tarihli ve 2025/43 Esas, 2025/107 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 36. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilerek dava dosyası 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz mercine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiğine, haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

2.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın atılı suçtan beraat etmesi gerektiğine, kastın yokluğuna, taksir, teşebbüs ve lehe hükümlerinin uygulanması gerektiğine, müsadere hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, eksik incelemenin bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, müsadere hükümlerinin uygulanmasının yerinde olduğu, sanığın eylemini kasıtlı olarak gerçekleştiriğinin saptandığı, taksir ve teşebbüs hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığı, gönüllü vazgeçme koşulları oluşmakla sanığın eylemine uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden davranışın ulaştığı boyut dikkate alındığında uygulanan haksız tahrik indirim oranında isabetsizlik bulunmadığı, uygulanacak başkaca lehe hükmün bulunmadığı anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.04.2025 tarihli ve 2025/43 Esas, 2025/107 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafiinin tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.12.2025 tarihinde karar verildi.