Yargıtay yargitay 2025/6960 E. 2025/8771 K.

1. Ceza Dairesi 2025/6960 E. , 2025/8771 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2025/211 E., 2025/305 K.
SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Muş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.04.2023 tarihli ve 2022/365 Esas, 2023/122 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik lehe ve aleyhe istinaf başvurularının Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.06.2023 tarihli ve 2023/1135 Esas, 2023/602 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, bu kararın, lehe ve aleyhe temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 25.02.2025 tarihli ve 2023/9109 Esas, 2025/1413 Karar sayılı ilâmı ile özetle; katılanın sağ popliteal bölgeden yaralanıp popliteal vene kadar femoral ven tamiri yapılmasına, yaşamsal tehlike geçirmesine, hayat fonksiyonlarını ağır (6) derece etkileyecek sağ femur parçalı kemik kırığı meydana gelmesine ve organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak nitelikte yaralandığı olayda, av tüfeği ile yakın mesafeden bacağa yönelik yapılan atışlarda, toplu saçma girişi ile geniş doku ve kemik defekti (eksikliği, kaybı) yanında ana damar ve sinir paketinin tamamen parçalanıp ani ve bol miktarda kan kaybı sonucu kısa sürede ölümün meydana geldiğinin bilinen veya bilinmesi gereken bir durum olması nedeniyle somut olayda av tüfeğiyle yakın mesafeden atış yapılması halinde muhakkak olan ölüm neticesinin gerçekleşebileceğinin sanık tarafından bilinmesinin gerektiği, katılanın olaydan sonra yapılan tıbbi müdahalelerle hayatta kalabildiği, kullanılan av tüfeğinin etkili mesafeden vahim sonuçlar meydana getirmeye elverişli olması, atış mesafesi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirildiğinde sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşılmakla, nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerekirken suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralama suçundan cezalandırılması nedeniyle bozulmasına, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2. Muş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.06.2025 tarihli ve 2025/211 Esas, 2025/305 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 82/1-d, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 10... ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; az ceza verildiğine, takdiri indirim hükmünün uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

2.Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz sebepleri özetle; üst sınırdan ceza verilmesi ve takdiri indirim hükmünün uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adlî raporun yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, takdiri indirimin mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık hakkında temel cezanın doğrudan 5237 sayılı Kanun'un 82/1-d maddesi uyarınca belirlenmesi gerektiği halde, yazılı şekilde önce aynı Kanun'un 81/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

3.Sanığın suç tarihinde eşi olan katılana av tüfeğiyle bir el ateş etmek suretiyle "sağ popliteal bölgeden yaralanıp popliteal vene kadar femoral ven tamiri yapılmasına, yaşamsal tehlike geçirmesine, hayat fonksiyonlarını ağır (6) derece etkileyecek sağ femur parçalı kemik kırığı meydana gelmesine ve organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak nitelikte" yaraladığı somut olayda; meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak, 5237 sayılı Kanun'un 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören 35/2. maddesi uyarınca üst sınıra yakın bir ceza tayini yerine yazılı şekilde sadece hiç isabet olmayan hallerde uygulanabilecek şekilde 13 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR
Gerekçe başlığı altında (2) ve (3) numaralı paragraflarda açıklanan nedenlerle katılan ... vekili ve katılan kurum vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Muş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.06.2025 tarihli ve 2025/211 Esas, 2025/305 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Muş 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.12.2025 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y
Köydeki günlük işleri kimin yapacağı konusunda aile içinde çıkan bir tartışma sonucunda sanığın tüfekle eşi olan katılanı ayağından yaraladığı olayda sanığın öldürme değil yaralama kastıyla hareket ettiği kanaatiyle bu karşı oy yazısı yazılmıştır.

5237 sayılı TCK’nın 21/1. maddesine göre, suçun kanuni tanımındaki unsurlarının bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesi olan ve failin iç dünyasını ilgilendiren kast, dış dünyaya yansıyan davranışlara bakılarak, daha açık bir ifadeyle, failin olay öncesi, olay sırası ve olay sonrası davranışları ölçü alınarak belirlenmelidir. İlkeleri, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun istikrar bulunan ve süregelen kararlarında açıklandığı üzere, bir eylemin kasten öldürmeye teşebbüs mü, yoksa kasten yaralama mı sayılacağının belirlenmesinde; fail ile mağdur arasında husumet bulunup bulunmadığı, varsa husumetin nedeni ve derecesi, failin suçta kullandığı saldırı aletinin niteliği, darbe sayısı ve şiddeti, mağdurun vücudunda meydana getirilen yaraların yerleri, nitelik ve nicelikleri, hedef seçme imkânı olup olmadığı, failin fiiline kendiliğinden mi, yoksa engel bir nedenden dolayı mı son verdiği gibi ölçütler esas alınmalıdır. Kastın belirlenmesi açısından her bir olayda kullanılması gereken ölçütler farklılık gösterebileceğinden, tüm bu olguların olaysal olarak ele alınması gerekmektedir.
Bu bağlamda;
1. Sanığın, oğlunun hayvan otlatma işini yapmaması nedeniyle fiili işlemesi karşısında, sanığın eşini öldürmesini gerektiren bir neden bulunmaması,
2. Sanığın katılanın ayağını hedef alarak bir kez daha ateş etmiş olması,
3. Sanığın katılanın hayati bölgelerine atış yapabilme imkanı varken kaçmakta olan katılanın 2 metre mesafeden sadece ayağını hedef almış olması,
Hususları dikkate alındığında, 2 metre mesafeden atış etmesi nedeniyle istemesi halinde katılanın vücudunun hayati bölgelerinden vurabilecek olan sanığın, katılanın bacak bölgesini tek atışla hedef alması karşısında, sanığın dış dünyaya yansıyan davranışlarına göre suçu işlerken sahip oldukları kasta bakılmaksızın sadece kullanılan aracın öldürmeye elverişli olduğu ve verdiği zarar nazara alınarak ve bundan fiili bir karine oluşturularak, yaralama kastıyla hareket ettiği hususunda şüphe bulunmayan sanığın fiilinin, adam öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirilmesinin maddi gerçeğe ve hukuka aykırı olduğu kanaatiyle sayın çoğunluğun görüşüne iştirak edilmemiştir.