Yargıtay yargitay 2025/6542 E. 2025/8497 K.

1. Ceza Dairesi 2025/6542 E. , 2025/8497 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2025/83 E., 2025/139 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Oltu Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.01.2016 tarihli ve 2015/405 Esas, 2016/12 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 10.06.2019 tarihli ve 2019/5050
Esas, 2019/12111 Karar sayılı ilâmı ile özetle; kemik kırığı oluşacak şekilde kasten yaralama suçunun kamu görevlisi olan katılana karşı yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle işlendiği halde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/3-c maddesine göre arttırım yapılmaması, katılanın hakkında düzenlenen adli raporda vücudundaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1.) derece olduğunun belirtilmesine rağmen, 5237 sayılı Kanun'un 3. maddesine göre orantılılık ilkesine aykırı olarak, sanığın cezasında (1/4) oranında artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini nedenleriyle bozulmasına ve kazanılmış hakkın dikkate alınmasına karar verilmiştir.

2. Oltu Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.09.2019 tarihli ve 2019/335 Esas, 2019/542 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-c, 87/3, 62, 53... sayılı Kanun'un 326/son maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, anlaşılmıştır.

3. Oltu Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.04.2025 tarihli ve 2025/83 Esas, 2025/139 Karar sayılı kararı ile sanığın tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-c, 87/3, 62, 53... sayılı Kanun'un 326/son maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığına, kendisini koruduğuna, davanın zamanaşımına uğradığına, tahrik ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adlî raporun yeterli olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-c, 87/3. maddeleri kapsamında kalması, aynı Kanun'un 66/1-d maddesi uyarınca olağan dava zamanaşımı süresinin 15 yıl, 67/4. maddesi uyarınca olağanüstü dava zamanaşımı süresinin 22... ay olması karşısında, sanık hakkında olağan ve olağanüstü dava zamanaşımı sürelerinin dolmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının düzeltme nedenleri dışında yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, meşru savunma, meşru savunmada sınırın aşılması ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığı, 5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hüküm açıklanmış olup hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanma koşulunun bulunmadığı anlaşıldığından, hükümde düzeltme nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.04.2018 tarihli ve 2017/853 Esas, 2018/135 Karar sayılı ilâmı ile 09.02.2016 tarihli ve 2014/71 Esas, 2016/42 Karar sayılı ilâmı gözetildiğinde aleyhe temyiz olmaması nedeniyle 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak oluştuğu görülmekle, son hükümde verilen cezanın ilk hükümde tayin edilen ceza üzerinden infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, ilk hükümde tayin edilen hapis cezasının netice ceza şeklinde hükmedilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

3. Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 10.06.2019 tarihli ve 2019/5050 Esas, 2019/12111 Karar sayılı bozma ilâmı öncesi 08.01.2016 tarihli karar ile sanığın cezasının ertelenmesine ve 1 yıl 1 ay süreyle denetime tabi tutulmasına karar verildiği, anılan hükmün sadece sanık tarafından temyiz edilmesi ve aleyhe temyiz bulunmaması karşısında sanık lehine Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 09.02.2016 tarihli ve 2014/71 Esas, 2016/42 Karar sayılı kararı gereğince 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeksizin, bozma ilâmı sonrası yapılan yargılamada erteleme hükümlerinin uygulanmaması suretiyle kazanılmış hakkının ihlal edilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR
Gerekçe başlığı altında (2) ve (3) numaralı paragraflarda açıklanan nedenlerle Oltu Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.04.2025 tarihli ve 2025/83 Esas, 2025/139 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca kazanılmış hakka ilişkin fıkradan "1 YIL 15 GÜN HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" ibaresinin çıkartılarak yerine "cezasının 1 yıl 15 gün hapis cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi ve bu paragraftan sonra gelmek üzere "Ancak ilk hüküm sadece sanık tarafından temyiz edilmiş olup aleyhe temyiz bulunmadığından ve bu durum sanık lehine 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak oluşturduğundan sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 51/1. maddesi uyarınca ertelenmesine, sanık hakkında aynı Kanun'un 51/3. maddesi uyarınca 1 yıl 1 ay denetim süresi belirlenmesine, 51/6. maddesi uyarınca sanığın kişiliği ve sosyal durumu göz önünde bulundurarak, denetim süresinin herhangi bir yükümlülük belirlemeden veya uzman kişi görevlendirmeden geçirilmesine, 51/7. maddesi uyarınca sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin ve 51/8. maddesi uyarınca denetim süresi iyi halli olarak geçirildiği takdirde cezanın infaz edilmiş sayılacağının sanığa ihtarına" cümlesinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.12.2025 tarihinde karar verildi.