Yargıtay yargitay 2025/6288 E. 2025/8416 K.

1. Ceza Dairesi 2025/6288 E. , 2025/8416 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/1262 E., 2023/1201 K.
SUÇ : Kasten öldürme
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 03.03.2025 tarihli ve 2023/9452 Esas, 2025/1586 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.09.2025 tarihli ve KD-2025/86390 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308/1. maddesinde belirtilen kanuni süresinde yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, sanık hakkında kurulan hükümde sanığın iddia ettiği, maktul tarafından kendisine yönelik haksız tahrik oluşturan söz ve eylemlerin delillendirilemediği ve soyut beyan olduğu gerekçesiyle haksız tahrik indiriminin uygulanmamış ise de; sanığın iddia ettiği beyanın aksinin ispat edilemediği bu nedenle aksi ispatlanamayan şüpheli durumun sanık lehine değerlendirilerek asgari oranda haksız tahrik indiriminin yapılması gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE
Dosya içeriğine göre; sanık ile arkadaş olan maktulün olay günü sanığın ikametgahında tartıştıkları akabinde sanığın birden fazla bıçak darbesi ile maktulü yaralayarak ölümüne sebep verdiği olayda; sanığın aşamalardaki istikrarlı beyanlarında maktulün kendisine ait cinsel içerikli görüntüleri yaymakla tehdit ederek şantaj yaptığına dair istikrarlı beyanları, bu beyanları destekler mahiyetteki tanık ...'in beyanları ve maktulün telefonun kilidinin açılamaması nedeniyle inceleme yapılamadığına dair rapor birlikte değerlendirildiğinde, sanığın beyanlarının aksinin ispat edilemediği, şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği, bu sebeplerle maktulden kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturan söz ve davranışların ulaştığı boyut ve tahrikteki etki-tepki dengeleri birlikte değerlendirildiğinde olayın gelişimi nazara alınarak haksız tahrik hükümlerini düzenleyen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 29. maddesi uyarınca sanık lehine asgari oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle fazla ceza tayini, hukuka aykırı bulunduğundan, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu üzerine ''haksız tahrik yönünden'' yapılan incelemede; gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 03.03.2025 tarihli ve 2023/9452 Esas, 2025/1586 Karar sayılı onama ilâmının KALDIRILMASINA,

3. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafilerinin ''haksız tahrik indirimi'' yönünden temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.10.2023 tarihli ve 2023/1262 Esas, 2023/1201 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 15. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.12.2025 tarihinde karar verildi.