Yargıtay yargitay 2025/5995 E. 2025/8560 K.

1. Ceza Dairesi 2025/5995 E. , 2025/8560 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2025/50 E., 2025/207 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. ve 307/3 maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 03.04.2023 tarihli ve 2023/1001 Esas, 2023/1161 Karar sayılı esastan redde ilişkin kararının suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 11.12.2024 tarihli ve 2023/8059 Esas, 2024/8370 Karar sayılı ilamı ile; suça sürüklenen çocuğun eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu gözetilmeden suç vasfının belirlenmesinde yanılgıya düşülerek neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına ve kazanılmış hakkının dikkate alınmasına karar verilmiştir.

2. Edirne 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.04.2025 tarihli ve 2025/50 Esas, 2025/207 Karar sayılı kararı ile, suça sürüklenen çocuğun katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2 ve 31/3. maddeleri uyarınca 8 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkı dikkate alınarak 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca cezasının 6 yıl 18 ay hapis cezası üzerinden infazına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik araştırmaya, eylemin meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması kapsamında kaldığına, haksız tahrik indiriminin uygulanması gerektiğine ve öldürme kastı bulunmadığından bahisle suç vasfına ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Katılan hakkında alınan ... Üniversitesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığı'nın raporu ile katılanın yaşamını tehlikeye sokacak, sağ dizaltı amputasyonu nedeni ile ağır (6) derecede kemik kırığı meydana gelecek ve organlarından birinin işlev kaybına neden olacak şekilde yaralandığı anlaşılan olayda; suça sürüklenen çocuk hakkında teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezasını öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı gözetilerek üst sınıra yakın bir ceza belirlenmesi yerine yazılı şekilde 13 yıl ceza tayin edilmesi suretiyle suça sürüklenen çocuk hakkında eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, bozma ilamının içeriği karşısında eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin sabit olduğu, suç vasfının isabetli şekilde belirlendiği, meşru savunma, sınırın aşılması ve haksız tahrik koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, kurulan hükümde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Edirne 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.04.2025 tarihli ve 2025/50 Esas, 2025/207 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştirilen husus dışında hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Edirne 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.12.2025 tarihinde karar verildi.

M U H A L E F E T Ş E R H İ

Evinin yakınında tüfekle ateş etmesi nedeniyle mahallede ateş etmemesi hususunda mağdurun kendisini uyarmasına sinirlenen sanığın evinden getirdiği tüfekle katılanı ayağından yaraladığı olayda sanığın öldürme değil yaralama kastıyla hareket ettiği kanaatiyle bu karşı oy yazısı yazılmıştır.
5237 sayılı TCK’nın 21/1. maddesine göre, suçun kanuni tanımındaki unsurlarının bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesi olan ve failin iç dünyasını ilgilendiren kast, dış dünyaya yansıyan davranışlara bakılarak, daha açık bir ifadeyle, failin olay öncesi, olay sırası ve olay sonrası davranışları ölçü alınarak belirlenmelidir. İlkeleri, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun istikrar bulunan ve süregelen kararlarında açıklandığı üzere, bir eylemin kasten öldürmeye teşebbüs mü, yoksa kasten yaralama mı sayılacağının belirlenmesinde; fail ile mağdur arasında husumet bulunup bulunmadığı, varsa husumetin nedeni ve derecesi, failin suçta kullandığı saldırı aletinin niteliği, darbe sayısı ve şiddeti, mağdurun vücudunda meydana getirilen yaraların yerleri, nitelik ve nicelikleri, hedef seçme imkânı olup olmadığı, failin fiiline kendiliğinden mi, yoksa engel bir nedenden dolayı mı son verdiği gibi ölçütler esas alınmalıdır. Kastın belirlenmesi açısından her bir olayda kullanılması gereken ölçütler farklılık gösterebileceğinden, tüm bu olguların olaysal olarak ele alınması gerekmektedir.

Bu bağlamda;
1. Katılanın sanığı tüfekle ateş etmemesi konusunda uyarması nedeniyle aralarında bir tartışma yaşanması, ancak bu tartışmanın öldürmeyi gerektiren bir husumete neden olacak nitelikte olmaması,
2. Sanığın olay tarihinde 17 yaşında olması
3. Sanığın mağdurun hayati bölgelerine birden fazla atış yapabilme imkanı varken 1-1.5 metre mesafeden sadece ayaklarını hedef olara tek atış yapması,
4. Katılanın eşi Zübeyde’nin beyanına göre, engel olabilecek kimse olmamasına rağmen sanığın katılanı ayağından vurduktan sonra olay yerinden kendi iradesiyle ayrılması,
5. Olay yerinde yapılan aramada olayda kullanılan tüfekle birlikte 2 adet dolu av tüfeği fişeğinin bulunmuş olması,
Hususları dikkate alındığında, 1-1.5 metre gibi çok yakın bir mesafeden atış etmesi nedeniyle istemesi halinde katılanın vücudunun hayati bölgelerinden vurabilecek olan sanığın, katılanın bacak bölgesini tek atışla hedef alması karşısında, sanığın dış dünyaya yansıyan davranışlarına göre suçu işlerken sahip oldukları kasta bakılmaksızın sadece kullanılan aracın öldürmeye elverişli olduğu ve verebileceği zarar nazara alınarak ve bundan fiili bir karine oluşturularak, yaralama kastıyla hareket ettiği hususunda şüphe bulunmayan sanığın fiilinin, adam öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirilmesinin maddi gerçeğe ve hukuka aykırı olduğu kanaatiyle sayın çoğunluğun görüşüne iştirak edilmemiştir.