Karar Detayı

1. Ceza Dairesi 2025/5645 E. , 2025/9663 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2018/96 E., 2021/500 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Göksun Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.01.2015 tarihli ve 2012/193 Esas, 2015/1 Karar sayılı kararının katılan ... vekili ve sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 19.12.2018 tarihli ve 2017/5745 Esas, 2018/2513 Karar sayılı ilâmı ile özetle; sanık ... hakkında ...'yı yaralama yönünden; Göksun Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 24.09.2012 tarihli iddianamede, sanık ... hakkında katılan ...'yı yaralama suçundan cezalandırılması için kamu davası açılmadığı halde hakkında açılmış dava bulunmayan ve iddianamede anlatılış tarzına göre unsurları gösterilmeyen ...'yı yaralama suçundan sanık ...'in cezalandırılmasına karar verilmesi, sanık ...'in ...'ya yönelik eylemi nedeniyle üzerine atılı suçun alt sınırı 5 yıl hapis cezasından fazla olduğundan 5271 sayılı Kanun'un 150/3. maddesi gereği sanığa zorunlu müdafii tayini ile sanığın savunmasının müdafii huzurunda alınması gerektiğinin gözetilmemesi, sanık ...'in ... ve ...'e yönelik eylemlerinin alt sınırlarının beş yıl ve beş yıldan fazla hapis cezalarını gerektiren suçlardan olduğu gözetilmeden, sanığın istinabe yoluyla sorguya çekilmesi, sanık ...'un savunması alınmadan hakkında mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Göksun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.11.2021 tarihli ve 2018/96 Esas, 2021/500 Karar sayılı kararı ile;
a) Sanık ... hakkında katılan ...'ya karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 83/3-e, 87/2-b, 87/2-son, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

b) Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 83/3-e, 87/1-a, 87/1-son, 62, 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanıklara daha ağır ceza verilmesi, takdiri indirim nedeninin uygulanmaması, vekalet ücreti verilmesi gerektiğine ilişkindir.

2. Sanıklar müdafiinin temyiz sebepleri özetle; savunma hakkının kısıtlandığına, eksik incelemeye, ...’yı birden fazla kişinin yaraladığı şüpheli olup onu hakkındaki hüküm kesinleşen ...'nın yaraladığından beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, eylemlere uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, katılanlardan sanıklara yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin ulaştığı boyut dikkate alındığında haksız tahrik nedeniyle belirlenen indirim oranında isabetsizlik görülmediği, takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle sanıklar hakkında uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanıkların cezalarından silah nedeniyle artırım yapılırken uygulanan kanun maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 86/3-e maddesi yerine 83/3-e maddesi şeklinde hatalı gösterilmesi,

3. Karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 20.11.2021 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nde Asliye Mahkemesinde görülen işler için vekâlet ücretinin 5.100,00 TL olarak uygulanacağı belirtildiği halde hükmün esasını oluşturan kısa kararda 4.080,00 TL vekâlet ücretine hükmedilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de; söz konusu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde yer alan (2) ve (3) numaralı paragraflarında açıklanan uygulanan kanun maddesinin hatalı gösterilmesi ve vekâlet ücretinin eksik belirlenmesi nedeniyle katılanlar vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Göksun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.11.2021 tarihli ve 2018/96 Esas, 2021/500 Karar sayılı kararının 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkralarında yer alan "83/3-e" ibarelerinin çıkarılarak yerine "86/3-e" ibarelerinin eklenmesi ve kısa kararın hüküm fıkrasında yer alan "Katılan ... kendisini vekille temsil ettirmiş olduğundan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre takdir edilen 4.080,00 TL. Maktu vekâlet ücretinin sanıklar ... ve ...'dan eşit oranda alınarak katılan ...'ya verilmesine," ibaresinin çıkarılarak yerine "Katılanlar kendilerini vekille temsil ettirmiş olduğundan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre takdir edilen 5.100,00 TL. maktu vekâlet ücretinin sanıklardan eşit oranda alınarak katılanlara verilmesine," ibaresinin eklenmesi suretiyle Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.12.2025 tarihinde karar verildi.