Karar Detayı

1. Ceza Dairesi 2025/5288 E. , 2025/9224 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/1862 E., 2025/1131 K.
SUÇ : Kasten öldürme
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

Suça sürüklenen çocuk müdafii temyiz istemini kanuni süresi içinde öne sürdükten sonra, suça sürüklenen çocuğun 16.09.2025 tarihinde Tarsus Çocuk Ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünce alınan ifadesinde temyiz isteminden feragat ettiğini bildirdiği anlaşılmış ise de, feragat beyanının alındığı tarihte suça sürüklenen çocuğun onsekiz yaşını doldurmadığı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuğun feragat yönündeki beyanına itibar edilmemiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1.maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İskenderun 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.01.2025 tarihli ve 2023/141 Esas, 2025/17 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 15.05.2025 tarihli ve 2025/1862 Esas, 2025/1131 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekili ile suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; maktulden kaynaklanan haksız tahrik teşkil eden davranışların ulaştığı boyut gözetilerek 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi gereğince yapılan uygulama sırasında alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun ceza tayini yerine yazılı şekilde 12 yıl hapis cezasına hükmolunmak suretiyle suça sürüklenen çocuk hakkında eksik ceza tayin edildiğinden bahisle ceza miktarına ilişkindir.

2. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; eylemin tasarlayarak ve canavarca hisle işlendiğinden bahisle suç vasfına, haksız tahrik koşullarının oluşmadığına, suça sürüklenen çocuk hakkında herhangi bir indirim uygulanmadan en üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

3. Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eylemin meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması kapsamında olduğuna, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, suça sürüklenen çocuk gözlem altına alınmadan cezai ehliyetine dair alınan rapora dayanılarak hüküm kurulduğundan bahisle eksik incelemeye ilişkindir.

III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan suça sürüklenen çocuğun cezai ehliyeti yönünden Adli Tıp 6. İhtisas Kurulundan alınan raporun ve diğer adli raporların yeterli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suça sürüklenen çocuğun öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun suça sürüklenen çocuk aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlama koşullarının bulunmadığı, suça sürüklenen çocuğun sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme amacıyla eylemi gerçekleştirdiğine dair kesin kanıt bulunmadığı, oluşan şüpheli durumun suça sürüklenen çocuk aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla canavarca hisle öldürme suçunun yasal koşullarının da bulunmadığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, somut olayda meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının gerçekleşmediği, maktulden suça sürüklenen çocuğa yönelen haksız tahrik oluşturan davranışların ulaştığı boyut dikkate alındığında haksız tahrik nedeniyle belirlenen indirim oranında isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirimin mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle suça sürüklenen çocuk lehine uygulanmasına karar verildiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 15.05.2025 tarihli ve 2025/1862 Esas, 2025/1131 Karar sayılı kararında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı, katılanlar vekili ve suça sürüklenen çocuk müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak suça sürüklenen çocuk müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İskenderun 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.12.2025 tarihinde karar verildi.