Karar Detayı

1. Ceza Dairesi 2025/4530 E. , 2025/9109 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/1612 E., 2024/3055 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ
1.Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.07.2020 tarihli ve 2019/587 Esas, 2020/192 Karar sayılı kararı ile;
a.Sanıklar ... ve ...hakkında ..., ..., ..., ..., ..., ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan ayrı ayrı altı kez 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37/1, 81/1, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,

b.Suça sürüklenen çocuk ... hakkında ..., ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan altı kez 5237 sayılı Kanun'un 37/1, 81/1, 35, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

c.Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...’ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37/1, 81/1, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,

d.Suça sürüklenen çocuk ... hakkında katılan ...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37/1, 81/1, 35, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 25.10.2024 tarihli ve 2024/1612 Esas, 2024/3055 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik katılan ... vekili ile sanıklar ve suça sürüklenen çocuk müdafiilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sauça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; öldürme kastları bulunmadığından bahisle suç vasfına, iştirak iradeleri bulunmadığına, eksik incelemeye, ceza miktarına, lehe hükümlere, haksız tahrike ilişkindir.

III.GEREKÇE
1.Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan katılan ...'a yönelik eylem nedeniyle sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 82/1-e maddesi gereğince hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi ve katılan ...'nın ağır (6.) derece kemik kırığı, hayati tehlike ve amputasyon nedeniyle işlev yitirilmesi meydana gelecek şekilde yaralandığı olayda, sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında teşebbüs nedeniyle dokuz yıldan onbeş yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35/2. maddesi gereği yapılan uygulama sırasında, yaralanmaların niteliği, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek üst sınıra yakın bir ceza tayini yerine, yazılı şekilde 12 yıl hapis cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik inceleme bulunmadığı, eylemlerin sanıklar ... ve ...ile suça sürüklenen çocuk ... tarafından fiil üzerinde ortak hakimiyet kurulmak suretiyle gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, sonuç ceza miktarlarına göre lehe hükümlerin, oluş ve dosya kapsamına göre haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşulları bulunmadığı anlaşıldığından, sanık ... müdafii, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafii, sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde eleştiri nedenleri dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 25.10.2024 tarihli ve 2024/1612 Esas, 2024/3055 Karar sayılı kararında sanık ... müdafii, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafii, sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, üyeler sayın ... ve ...'ün "sanıklar ...ve ... ile suça sürüklenen çocuk ...'ın eylemlerinin" kasten yaralama suçunu oluşturduğu, hükümlerin bu nedenle bozulması gerektiği yönündeki karşı oyları ve oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.12.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Katılan sanık ...'ın sürücülüğünü yaptığı ve ön yan kısmında ... ile ...'ün arka koltukta ise ..., ..., ... ve ... 'ın bulunduğu .... plakalı minibüsün seyir halinde olduğu sırada sürücülüğünü katılan sanık ...'un yaptığı ön yan koltukta ... ile arka koltukta ... ve S.S.Ç ...'in olduğu .... plakalı aracın aniden önlerine çıkmasından dolayı ... plakalı araçta bulunan sürücü ... ile ...'ın bu durum karşısında ikazda bulunmaları üzerine ... plakalı araçtaki şoför ...ve yanına oturan ...'le aralarında sözlü olacak şekilde tartışma çıktığı bu ikaza sinirlenen ... plakalı araçtaki ... ile ...'ın ... plakalı araçtaki ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ye alenen "ananızı avradınızı sinkaf ederim, a.na koyduğumun çocukları" şeklinde konuşarak hakaret ettikleri ve ayrıca ...'ın eliyle de gelin işareti yaparak bu 7 kişiye "gelin ben size ne yapacağımı biliyorum" demek suretiyle tehdit ettiği ve aynı zamanda ... plakalı araçtaki şoför ... ve ön koltukta yanında bulunan ...'in ... plakalı araçtaki şoför ... ile ön koltuktaki ...'a kendilerini takip etmelerini ısrarla istemeleri üzerine her iki aracın arka arkaya olacak şekilde önde ... plakalı arkada ... plakalı araç biçiminde .... Caddesinden ilerleyerek ... Bankasının önünden geçerek ... Devlet Hastanesinin önüne geldiklerinde yolun ortasında durdukları ve hemen ardından ... plakalı araçtaki ... , ..., ... ve S.S.Ç ...'ın araçtan inerek tüfeklerle ... plakalı münibüse 3-5 metrede olacak şekilde birden çok kez ateş ettikleri gerek ateş edilmesi ve gerekse yine tekmelerle ve tüfeklerle ...'nın aracına vurmak suretiyle hep birlikte zarar verdikleri olayda sanıkların öldürme değil, yaralama kastıyla hareket ettiği kanaatiyle bu karşı oy yazısı yazılmıştır.
5237 sayılı TCK’nın 21/1. maddesine göre, suçun kanuni tanımındaki unsurlarının bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesi olan ve failin iç dünyasını ilgilendiren kast, dış dünyaya yansıyan davranışlara bakılarak, daha açık bir ifadeyle, failin olay öncesi, olay sırası ve olay sonrası davranışları ölçü alınarak belirlenmelidir. İlkeleri, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun istikrar bulunan ve süregelen kararlarında açıklandığı üzere, bir eylemin kasten öldürmeye teşebbüs mü, yoksa kasten yaralama mı sayılacağının belirlenmesinde; fail ile mağdur arasında husumet bulunup bulunmadığı, varsa husumetin nedeni ve derecesi, failin suçta kullandığı saldırı aletinin niteliği, darbe sayısı ve şiddeti, mağdurun vücudunda meydana getirilen yaraların yerleri, nitelik ve nicelikleri, hedef seçme imkânı olup olmadığı, failin fiiline kendiliğinden mi, yoksa engel bir nedenden dolayı mı son verdiği gibi ölçütler esas alınmalıdır. Kastın belirlenmesi açısından her bir olayda kullanılması gereken ölçütler farklılık gösterebileceğinden, tüm bu olguların olaysal olarak ele alınması gerekmektedir.
Bu bağlamda;
1. Sanıklar ile katılanlar arasında geçmişe yönelik bir husumet bulunmaması, olayın basit bir trafik tartışması nedeniyle meydana gelmesi,
2. Sanıkların araca hedefi vurma imkanı olan 3-5 metreden ateş etmiş olmaları,
3. Olayda kullanılan pompalı tüfekten çıkan saçmaların dağılması nedeniyle sanıkların hedeflerini vurmalarının daha kolay olması,
4. Olayda üç sanığın pompalı tüfekle en az 11 defa ateş etmiş olmasına ve araçta üç giriş deliği, 2 çıkış deliği, 5 de mermi isabet izi bulunmasına rağmen araçta bulunan 7 kişiden sadece birinin ayağından isabet almış olması,
5. Araçtaki mermi izlerinin aracın alt bölmesinde ve tekerleğe yakın bölgelerde olması,
6. Araçtakilerden bir kısmının dışarı çıkarak sanıklarla kavga etmelerine rağmen sanıkların tüfekle hiç birine ateş etmemiş olması,
Hususları dikkate alındığında, öldürme kastları olması halinde yakın mesafeden pompalı tüfekle ateş eden sanıkların katılanların büyük bölümünü vücutlarının hayati bölgelerinden vurabilecek durumda olmaları karşısında, sanıkların dış dünyaya yansıyan davranışlarına göre suçu işlerken sahip olduğu kasta bakılmaksızın sadece kullanılan aracın öldürmeye elverişli olduğu ve verdiği zarar nazara alınarak ve bundan fiili bir karine oluşturularak, yaralama kastıyla hareket ettiği hususunda şüphe bulunmayan sanıkların fiilinin, adam öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirilmesinin maddi gerçeğe ve hukuka aykırı olduğu kanaatiyle sayın çoğunluğun görüşüne iştirak edilmemiştir.