Karar Detayı

1. Ceza Dairesi 2025/3880 E. , 2025/8959 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2024/1076 değişik iş
İNCELEME KONUSU KARAR : İtirazın reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Kasten öldürme suçundan Ankara 33. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.11.2019 tarihli ve 2020/171 Esas, 2022/96 Karar sayılı kararı ile 25 yıl hapis cezasına mahkum edilen ...'in, bu cezasının Gebze Kadın Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda infazı sırasında, hükümlünün 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 10/6. maddesi uyarınca açık ceza infaz kurumuna ayrılmaya yönelik talebinin, cezasının 31.07.2023 tarihinden sonra 12.10.2023 tarihinde kesinleşmesi nedeniyle reddine dair anılan kurum İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 16.07.2024 tarihli ve 2024/1342 sayılı kararına yönelik şikayetinin reddine ilişkin Gebze İnfaz Hakimliğinin 23.07.2024 tarihli ve 2024/3113 Esas, 2024/3136 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair mercii Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.08.2024 tarihli ve 2024/1076 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 12.05.2025 tarihli ve 94660652-105-41-35734-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.05.2025 tarihli ve 2025/62140 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.05.2025 tarihli ve 2025/62140 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
"Dosya kapsamına göre, hükümlü hakkında kasten öldürme suçundan Ankara 33. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.11.2019 tarihli ve 2020/171 Esas, 2022/96 Karar sayılı kararı ile hükmolunan 25 yıl hapis cezasının istinaf ve temyiz incelemeleri sonunda 12.10.2023 tarihinde kesinleştiği, anılan kararın kesinleşmesine kadar hükümlünün hükmen tutuklu kaldığı, kararın kesinleşmesiyle birlikte Gebze Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 08.01.2024 tarihli ve 2023/7-7770 sayılı müddetname uyarınca tutuklu kalınan sürelerin mahsubu ile cezanın infazına başlanıldığı, anılan müddetnameye göre hükümlünün cezaevine giriş tarihinin 06.12.2023, koşullu salıverilme tarihinin 10.07.2036, hak ederek tahliye tarihinin ise 07.11.2044 olduğu, hükümlünün, 5275 sayılı Kanun’un 10/6. maddesi uyarınca açık ceza infaz kurumuna gönderilmesi talebinin, Gebze Kadın Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 16.07.2024 tarihli ve 2024/1342 sayılı kararı ile cezasının 31.07.2023 tarihinden sonra 12.10.2023 tarihinde kesinleştiği gerekçesiyle reddine karar verildiği, bu karara yönelik şikayetin ise Gebze İnfaz Hakimliğinin 23.07.2024 tarihli ve 2024/3113 Esas, 2024/3136 Karar sayılı kararı ile reddedildiği anlaşılmakla,
15.07.2023 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7456 sayılı 06.02.2023 Tarihinde Meydana Gelen Depremlerin Yol Açtığı Ekonomik Kayıpların Telafisi İçin Ek Motorlu Taşıtlar Vergisi İhdası İle Bazı Kanunlarda ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 15. maddesiyle 5275 sayılı Kanun'a eklenen geçici 10/6. maddesinde yer alan, ''Türk Ceza Kanunu'nun İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümünde tanımlanan suçlar, Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlar ve örgüt faaliyeti kapsamında işlenen suçlar hariç olmak üzere, 31/7/2023 tarihi itibarıyla kapalı ceza infaz kurumlarında bulunan hükümlülerden, toplam hapis cezası on yıldan az ise bir ayını, on yıl ve daha fazla ise üç ayını bu kurumlarda geçirip ilgili mevzuat uyarınca açık ceza infaz kurumlarına ayrılmasına üç yıl veya daha az süre kalanlar, bu şartların oluştuğu tarih itibarıyla açık ceza infaz kurumlarına ayrılabilir. Bu hükümlüler ile 31/7/2023 tarihinde geçici 9 uncu maddenin altıncı fıkrası kapsamında açık ceza infaz kurumunda bulunan hükümlüler, talepleri hâlinde en az üç ay açık ceza infaz kurumunda kalmış olmak şartıyla ilgili mevzuat uyarınca cezaların denetimli serbestlik tedbiri altında infazı uygulamasından üç yıl erken yararlandırılır" şeklindeki düzenleme nazara alındığında,
Her ne kadar, Kanunda "... 31/7/2023 tarihi itibarıyla kapalı ceza infaz kurumlarında bulunan hükümlülerden" ifadesi yer almakta ise de hükümlünün infaza konu cezasının 31.07.2023 tarihinden sonra kesinleşmesinde hükümlünün kusurunun bulunmadığı, karar kesinleşmeden önce aynı cezaya ilişkin soruşturma ve kovuşturma esnasında hükümlünün 16.11.2019 tarihinden itibaren kesintisiz olarak tutuklu kaldığı, belirtilen tarihte hükümözlü olduğu, hükmün kesinleşmesiyle birlikte cezasının infazına bu kez hükümlü olarak yine kapalı ceza infaz kurumunda devam edildiği, bu durumda ise ceza infaz kurumuna giriş tarihinin 06.12.2023 değil, 16.11.2019 tarihi olarak kabul edilmesi gerektiği cihetle, hükümlünün talebinin kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE
1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;
(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.
(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.
(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un geçi 9 uncu maddesinin (6) ncı fıkrası;
(6) Türk Ceza Kanunu'nun İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümünde tanımlanan suçlar, Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlar ve örgüt faaliyeti kapsamında işlenen suçlar hariç olmak üzere, toplam hapis cezası on yıldan az olanlar bir ayını, on yıl ve daha fazla olanlar ise üç ayını kapalı ceza infaz kurumunda geçirmiş olan iyi hâlli hükümlülerden ilgili mevzuat uyarınca açık ceza infaz kurumlarına ayrılmalarına bir yıl veya daha az süre kalanlar, talepleri hâlinde açık ceza infaz kurumlarına gönderilebilirler. Bu hükümlüler, açık ceza infaz kurumlarında barındırılır. İlgili mevzuat uyarınca açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya, beşinci fıkrada belirtilen süreler içinde hak kazandıkları takdirde beşinci fıkra uyarınca izinli sayılırlar. Beşinci fıkrada belirtilen sürenin tamamlanmasından sonra ise açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanıp kazanmadıklarına bakılmaksızın, 95 inci maddede düzenlenen izin hakkından yararlanırlar. Bu fıkra hükmü 31/7/2023 tarihine kadar uygulanır.

3. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un geçici 10 uncu maddesinin (6) ncı fıkrası;
Geçici Madde 10- (Ek: 14/7/2023-7456/15 md.)
(6) Türk Ceza Kanununun İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümünde tanımlanan suçlar, Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlar ve örgüt faaliyeti kapsamında işlenen suçlar hariç olmak üzere, 31/7/2023 tarihi itibarıyla kapalı ceza infaz kurumlarında bulunan hükümlülerden, toplam hapis cezası on yıldan az ise bir ayını, on yıl ve daha fazla ise üç ayını bu kurumlarda geçirip ilgili mevzuat uyarınca açık ceza infaz kurumlarına ayrılmasına üç yıl veya daha az süre kalanlar, bu şartların oluştuğu tarih itibarıyla açık ceza infaz kurumlarına ayrılabilir. Bu hükümlüler ile 31/7/2023 tarihinde geçici 9 uncu maddenin altıncı fıkrası kapsamında açık ceza infaz kurumunda bulunan hükümlüler, talepleri hâlinde en az üç ay açık ceza infaz kurumunda kalmış olmak şartıyla ilgili mevzuat uyarınca cezaların denetimli serbestlik tedbiri altında infazı uygulamasından üç yıl erken yararlandırılır.

4. Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin "Kapalı kurumdan açık kuruma ayrılacak hükümlüler" başlıklı 6 ncı maddesinin (1) nci fıkrası;
MADDE 6 – (1) Hükümlülerden;
a) (Değişik:RG-22/8/2015-29453) Toplam (Değişik ibare:RG-22/2/2017-29987) cezaları on yıldan az olanlar bir ayını, on yıl ve yukarı olanlar ise onda birini kurumlarda infaz edip, iyi hâlli olan ve koşullu salıverilme tarihine yedi yıl veya daha az süre kalanlar,
b) Müebbet hapis cezasına mahkûm olup, koşullu salıverilme tarihine beş yıl veya daha az süre kalanlar,
c) Cezaları yüksek güvenlikli kapalı kurumlar veya diğer kapalı kurumların yüksek güvenlikli bölümlerinde infaz edilenlerden toplam cezalarının üçte birini bu kurumlarda iyi hâlli olarak geçiren ve koşullu salıverilme tarihine üç yıl veya daha az süre kalanlar,
açık kurumlara ayrılabilir.
Şeklinde düzenlenmiştir.

5. Hükümlü hakkında kasten öldürme suçundan Ağır Ceza Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmünün 12.10.2023 tarihinde kesinleştiği ve kesinleşen mahkumiyet hükmünün infazı amacıyla mahkemesince Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği anlaşılmaktadır.

6. Hükümlü hakkında verilen ve kesinleşen 25 yıl hapis cezasının infazı infazı amacıyla Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 08.01.2024 tarihli ve 2023/7-7770 sayılı müddetnameye göre, hükümlünün 06.12.2023 tarihinde kesinleşen cezasının infazına başlandığı, şartla tahliye tarihinin 10.07.2036, bihakkın tahliye tarihinin ise 07.11.2044 olarak belirlendiği, hükümlünün cezasının infazı sırasında 16.07.2024 tarihli dilekçesi ile Açık Ceza İnfaz Kurumuna ayrılmak istediğini bildirdiği anlaşılmaktadır.

7. Hükümlünün kasten öldürme suçundan almış olduğu 25 yıl hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün 12.10.2023 tarihinde kesinleştiği ve bu tarih itibariyle hükümlü statüsünü kazandığı anlaşılmakla, hükümlünün Açık Ceza İnfaz Kurumuna ayrılabilmesi için diğer aranan şartlar yanında Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendine göre şartla tahliye tarihine yedi yıl ve daha az bir sürenin kalması gerektiği görülmektedir. Hükümlünün şartla tahliye tarihinin 10.07.2036 olması dikkate alındığında, hükümlünün Açık Ceza İnfaz Kurumuna ayrılmayı istediğini bildirdiği 16.07.2024 tarihi itibariyle şartla tahliye tarihine yedi yıldan daha fazla bir süre olduğu ve bu nedenle Açık Ceza İnfaz Kurumlarına ayrılma şartlarını taşımadığı anlaşılmakla, Açık Ceza İnfaz Kurumuna ayrılma isteğinin reddine karar verilmesinde hukuka aykırılık olmadığı görülmektedir.

8. 7456 sayılı Kanun’un 15 inci maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddenin altıncı fıkrasında yer alan, "Türk Ceza Kanunu'nun İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümünde tanımlanan suçlar, Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlar ve örgüt faaliyeti kapsamında işlenen suçlar hariç olmak üzere, 31/7/2023 tarihi itibarıyla kapalı ceza infaz kurumlarında bulunan hükümlülerden, toplam hapis cezası on yıldan az ise bir ayını, on yıl ve daha fazla ise üç ayını bu kurumlarda geçirip ilgili mevzuat uyarınca açık ceza infaz kurumlarına ayrılmasına üç yıl veya daha az süre kalanlar, bu şartların oluştuğu tarih itibarıyla açık ceza infaz kurumlarına ayrılabilir.

Bu hükümlüler ile 31/7/2023 tarihinde geçici 9 uncu maddenin altıncı fıkrası kapsamında açık ceza infaz kurumunda bulunan hükümlüler, talepleri hâlinde en az üç ay açık ceza infaz kurumunda kalmış olmak şartıyla ilgili mevzuat uyarınca cezaların denetimli serbestlik tedbiri altında infazı uygulamasından üç yıl erken yararlandırılır." düzenlemesine göre hükümlünün hukuki durumu değerlendirildiğinde, hükümlü hakkında verilen mahkumiyet hükmünün 12.10.2023 tarihinde kesinleştiği ve bu tarih itibariyle hükümlü statüsünü kazandığı, şartla tahliye tarihi 10.07.2036 olan hükümlünün bu madde hükmünden yararlanmasının mümkün olmadığı, maddede yer alan "31/7/2023 tarihi itibarıyla kapalı ceza infaz kurumlarında bulunan hükümlülerden," şeklinde açıkça belirtildiği gibi 31.07.2023 tarihi itibariyle kapalı ceza infaz kurumunda bulunan hükümlülerin bu düzenlemeden yararlanarak, Açık Ceza İnfaz Kurumuna ayrılma ve cezaların denetimli serbestlik tedbiri altında infazı uygulamasından üç yıl erken yararlandırılmaları yönünde yasa koyucunun iradesini, yoruma açık olmayacak şekilde ortaya koyduğu, düzenlemenin kapsamının yorum yoluyla genişletilmesinin, düzenlemede öngörülen şartlar dikkate alındığında mümkün olmadığı, hükümlü hakkında verilen mahkumiyet hükmünün kesinleşme tarihi dikkate alındığında, hükümlünün bu düzenlemenin kapsamı dışında olduğu gibi, hükümlü hakkındaki mahkumiyet hükmü 31.07.2023 tarihinden önce kesinleşmiş olsaydı dahi hükümlünün şartla tahliye tarihi ve Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendine göre şartla tahliye tarihine yedi yıl ve daha az bir süre kalması halinde ancak açığa ayrılma durumunun söz konusu olabileceği dikkate alındığında, maddede yer alan, ".... ilgili mevzuat uyarınca açık ceza infaz kurumlarına ayrılmasına üç yıl veya daha az süre kalanlar," hükmüne göre hükümlünün 5275 sayılı Kanun'un geçici 10 uncu maddenin altıncı fıkra hükmüne yararlandırılmak suretiyle erken Açık Ceza İnfaz Kurumuna ayrılmasına karar verilmesinin de mümkün olmadığı anlaşılmakla, hükümlünün Açık Ceza İnfaz Kurumuna ayrılma talebinin reddine karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmediğinden, hükümlünün itirazının reddine dair itiraz merciince verilen karara karşı yapılan haklı sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin reddine karar verilmiştir.

III. KARAR
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,12.12.2025 tarihinde karar verildi.