Karar Detayı

1. Ceza Dairesi 2025/264 E. , 2025/9392 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/1775 E., 2024/1870 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.05.2024 tarihli ve 2023/210 Esas, 2024/229 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 29, 62... . maddeleri uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.09.2024 tarihli ve 2024/1775 Esas, 2024/1870 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eksik inceleme bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin yasal uygulanma koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, sanıkla katılan arasında husumet bulunduğu, olay tarihinde katılanla sanığın birbirleriyle karşılaştıkları, karşılaşma sırasında birbirlerine küfür ve hakaret ettikleri, daha sonra kavgaya tutuştukları, kavga sırasında katılanın üzerinde taşımış olduğu bıçağı çıkartarak sanığı alınan kati doktor raporunda belirtilen şekilde sol omuz bölgesinden bıçakla yaraladığı, bunun üzerine sanığın katılanın elinde olan bıçağı almaya çalıştığı ve yumrukla katılana vurduğu daha sonra çelme takarak yere düşürdüğü sonrasında, sanığın katılanın elinde bulunan ve yere düşen bıçağı alarak bu bıçakla katılana bir kez vurduğu ve olay yerinden ayrılarak uzaklaştığı, sanığın eylemini kendisinde oluşturduğu hiddetin etkisiyle gerçekleştirdiği anlaşıldığından, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden davranışların ulaştığı boyut dikkate alınarak, haksız tahrik nedeniyle indirim öngören 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi ile yapılan uygulama sırasında makul (orta) oranda bir indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, asgari hadden indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünün (2) nolu paragrafında açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.09.2024 tarihli ve 2024/1775 Esas, 2024/1870 Karar sayılı kararının "haksız tahrik indirim oranı" yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.12.2025 tarihinde karar verildi.