Karar Detayı

1. Ceza Dairesi 2024/7379 E. , 2025/8954 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :İnfaz Hakimliği
SAYISI : 2024/3184 (E), 2024/3178 (K)
İNCELEME KONUSU KARAR : Açık Ceza İnfaz Kurumuna ayrılma talebinin reddine, şikayetin reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan Salihli Ağır Ceza Mahkemesinin 20.10.2022 tarihli ve 2022/189 Esas, 2022/403 Karar sayılı kararı ile 10 yıl hapis cezasına hükümlü ...'nın, iş bu cezasını .... Açık Ceza İnfaz Kurumunda infazı sırasında, kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine ilişkin anılan Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 06.03.2024 tarihli ve 2024/568 sayılı kararınına yönelik itirazın reddine ilişkin Bandırma İnfaz Hakimliğinin 07.02.2024 tarihli ve 2024/705 Esas, 2024/597 Karar sayılı kararı ile, hükümlü tarafından yapılan açık ceza infaz kurumuna ayrılmaya yönelik talebin reddine dair Salihli İnfaz Hakimliğinin 24.06.2024 tarihli ve 2024/3184 Esas, 2024/3178 Karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, hükümlü hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan Salihli Ağır Ceza Mahkemesinin 20.10.2022 tarihli ve 2022/189 Esas, 2022/403 Karar sayılı kararı ile hükmolunan 10 yıl hapis cezasının istinaf ve temyiz incelemeleri sonunda 09.10.2023 tarihinde kesinleştiği, anılan kararın kesinleşmesine kadar da hükümlünün hükmen tutuklu kaldığı, kararın kesinleşmesiyle birlikte Bandırma Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 05.02.2024 tarihli ve 2024/7-622 sayılı müddetname uyarınca tutuklu kalınan sürelerin mahsubu ile cezanın infazına başlanıldığı; anılan müddetnameye göre hükümlünün cezaevine giriş tarihinin 31.01.2024, koşullu salıverilme tarihinin 11.09.2029, hak ederek tahliye tarihinin ise 13.03.2032 olduğu, ceza bu şekilde infaz edilmekte iken hükümlünün açık ceza infaz kurumuna iade talebi kabul edilerek ... Açık Ceza İnfaz Kurumuna nakil edildiği, ancak daha sonradan yapılan değerlendirme sonucu, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 10/6. maddesi uyarınca cezanın 31.07.2023 tarihinden önce kesinleşmiş ve infaza başlamış olmasının gerektiği halde hükümlünün cezasının 31.07.2023 tarihinden sonra 09.10.2023 tarihinde kesinleştiği gerekçesiyle ... Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 06.03.2024 tarihli ve 2024/568 sayılı kararı ile hükümlünün kapalı Ceza İnfaz Kurumuna gönderilmesine karar verildiği, bu karara yönelik şikayetin ise Bandırma İnfaz Hakimliğinin 07.02.2024 tarihli ve 2024/705 Esas, 2024/597 Karar sayılı kararı ile reddedildiği anlaşılmakla,

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Bandırma İnfaz Hakimliğinin 07.02.2024 tarihli ve 2024/705 Esas, 2024/597 Karar sayılı kararı ile Salihli İnfaz Hakimliğinin 24.06.2024 tarihli ve 2024/3184 Esas, 2024/3178 Karar sayılı kararlarına ilişkin 19.10.2024 tarihli ve 94660652-105-45-22547-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.11.2024 tarihli ve 2024/108127 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.11.2024 tarihli ve 2024/108127 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
15.07.2023 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7456 sayılı 06.02.2023 Tarihinde Meydana Gelen Depremlerin Yol Açtığı Ekonomik Kayıpların Telafisi İçin Ek Motorlu Taşıtlar Vergisi İhdası İle Bazı Kanunlarda ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 15. maddesiyle 5275 sayılı Kanun'a eklenen geçici 10/6. maddesinde yer alan, ''Türk Ceza Kanununun İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümünde tanımlanan suçlar, Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlar ve örgüt faaliyeti kapsamında işlenen suçlar hariç olmak üzere, 31/7/2023 tarihi itibarıyla kapalı ceza infaz kurumlarında bulunan hükümlülerden, toplam hapis cezası on yıldan az ise bir ayını, on yıl ve daha fazla ise üç ayını bu kurumlarda geçirip ilgili mevzuat uyarınca açık ceza infaz kurumlarına ayrılmasına üç yıl veya daha az süre kalanlar, bu şartların oluştuğu tarih itibarıyla açık ceza infaz kurumlarına ayrılabilir. Bu hükümlüler ile 31/7/2023 tarihinde geçici 9 uncu maddenin altıncı fıkrası kapsamında açık ceza infaz kurumunda bulunan hükümlüler, talepleri hâlinde en az üç ay açık ceza infaz kurumunda kalmış olmak şartıyla ilgili mevzuat uyarınca cezaların denetimli serbestlik tedbiri altında infazı uygulamasından üç yıl erken yararlandırılır" şeklindeki düzenleme nazara alındığında,

Her ne kadar hükümlünün infaza konu cezası 31.07.2023 tarihinden sonra kesinleşmiş ise de, karar kesinleşmeden önce aynı cezaya ilişkin soruşturma ve kovuşturma esnasında hükümlünün 14.03.2022 tarihinden itibaren kesintisiz olarak tutuklu kaldığı, hükmün kesinleşmesiyle birlikte de cezasının infazına bu kez hükümlü olarak yine kapalı ceza infaz kurumunda devam edildiği, bu durumda ise ceza infaz kurumuna giriş tarihinin 31.01.2024 değil de, 14.03.2022 tarihi olarak kabul edilmesi gerektiği cihetle, hükümlünün talebinin kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE
Hükümlünün Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna gönderilmesine dair İdare ve Gözlem Kurulunun 06.03.2024 tarihli ve 2024/568 sayılı kararına karşı yapılan şikayetin reddine dair kararın Salihli İnfaz Hakimliğinin 24.06.2024 tarihli ve 2024/3184 Esas, 2024/3178 Karar sayılı kararı olmasına rağmen kanun yararına bozma istem yazısında ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamede Bandırma İnfaz Hakimliğinin 07.02.2024 tarihli ve 2024/705 Esas, 2024/597 Karar sayılı kararı olarak gösterilmesi, gösterilen bu kararın hükümlünün Açık Ceza İnfaz Kurumuna ayrılmasına dair İdare ve Gözlem Kurulunun kararının onaylanmasına dair karar olması, kanun yararına bozma istem yazısında ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamede hükümlünün Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna gönderilmesine dair kararın yerinde olmadığı, hükümlünün Açık Ceza İnfaz Kurumuna ayrılması gerektiği yönünde anlatımda bulunulmasına ve Bandırma İnfaz Hakimliğinin 07.02.2024 tarihli kararının da "hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılma kararının onaylanmasına" ilişkin olup, kanun yararına bozma ile istenen sonuca uygun olmasına rağmen, istem yazısının sonuç kısmında birbiri ile tamamen zıt "hükümlünün Açığa ayrılma hakkını kazandığı" yönünde değerlendirme ve kabul yapan Bandırma İnfaz Hakimliğinin 07.02.2024 tarihli kararı ile "hükümlünün Açığa ayrılma hakkını kazanmadığı" yönünde değerlendirme ve kabul yapan Salihli İnfaz Hakimliğinin 24.06.2023 tarihli kararının bozulması yönünde istemde bulunulduğu ancak Bandırma İnfaz Hakimliğinin 07.02.2024 tarihli ve 2024/705 Esas, 2024/597 Karar sayılı kararının niçin kanun yararına bozmaya konu yapıldığı konusunda istem yazısında herhangi bir açıklama bulunmadığından, kanun yararına bozma istem yazısında maddi hata sonucumu istemde bulunulduğu, maddi hata ise bu konuda gerekli düzeltmenin yapılması, görülen ve yukarıda açıklanan hataların giderilmesi, Salihli İnfaz Hakimliğinin 24.06.2024 tarihli ve 2024/3184 Esas, 2024/3178 Karar sayılı kararı yanında Bandırma İnfaz Hakimliğinin 07.02.2024 tarihli ve 2024/705 Esas, 2024/597 Karar sayılı kararının da kanun yararına bozmaya konu edildi ise tespit edilen hukuka aykırılığın ne olduğuna ilişkin gerekçesinin gösterilmesi ve mevcut tereddütün giderilmesi amacıyla dosyanın Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğüne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR
Bandırma İnfaz Hakimliğinin 07.02.2024 tarihli ve 2024/705 Esas, 2024/597 Karar sayılı kararına karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmadığı konusunda oluşan mevcut tereddütün giderilmesi, istemde bulunuldu ise kararda tespit edilen ve kanun yararına bozmaya konu edilen hukuka aykırılığın ne olduğunun açıklanması, yukarıda gerekçe bölümünde açıklanan maddi hataların giderilmesi amacıyla dava dosyasının, Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,Oy birliğiyle 12.12.2025 tarihinde karar verildi.