Karar Detayı

1. Ceza Dairesi 2024/6970 E. , 2025/9347 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/3079 E., 2024/1882 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince suça sürüklenen çocuk hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İzmir 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.05.2023 tarihli ve 2022/194 Esas, 2023/339 Karar sayılı kararı ile; suça sürüklenen çocuk hakkında; mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81/1, 35, 29, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 09.05.2024 tarihli ve 2023/3079 Esas, 2024/1882 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1.a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz Sebepleri
Suçun işlendiğinin sabit olmadığına, hükmün gerekçesiz olduğuna, suç vasfına, ilişkindir.

III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, bu haliyle hükmün gerekçe ihtiva ettiği, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının tayininde isabetsizlik bulunmadığı, ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 09.05.2024 tarihli ve 2023/3079 Esas, 2024/1882 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğu ile TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,23.12.2025 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

İnceleme konusu yapılan davada hukuki uyuşmazlık konusu yapılan husus sanık hakkında TCK 35 madde uyarınca verilen ceza miktarının yerinde olup olmadığı ve haksız tahrik hükümlerinin bu davada uygulama yeri olup olmadığının belirlenmesidir.

İnceleme konusu yapılan davada ssç olan ... eşi ve çocuğu ile bir ziyarete giden müşteki ...'e aracını park ettiği yere koymamasını söylemiş ve bu konuda aralarında sözlü tartışma başlamıştır. Bu tartışmanın şiddetlenmesi ile ssç ...'i iki ayrı darbe ile bıçaklamıştır. Bu darbelerden bir tanesi ...'in sağ göğüs kısmına gelmiş, bir diğeri sol batına isabet etmiştir. Bu isabetler sonrası ... ince bağırsağı hasar alacak şekilde ve diyaframı hasar görecek şekilde iç organlarından yaralanmış ve hayatı tehlike geçirmiştir.
Yerleşik daire uygulaması çerçevesinde hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanma olduğunda TCK 35 madde uyarınca makul bir ceza yani 12 yıl ceza tayini yapılmaktadır. Zarar ve tehlikenin ağırlığı bazen bu miktarın bir miktar yukarısında cezayı kabul edilebilir kılmaktadır. Ancak bu davada TCK 87 maddenin 1-d fıkrası dışında başka bir hasar ortada mevcut değilken birleşen ağırlaşan haller yokken 14 yıl üzerinde ceza tayini uygulamaya aykırı ve orantısız bir belirleme olacaktır.
Bu gerekçe ile 14 yıl ceza tayinini doğru bularak onama yolunda görüş açıklayan Sayın çoğunluğa katılmıyorum. Uygulanması gereken ceza miktarı en fazla 12... ay kadar olmalıdır.
Öte yandan kamuya açık alanda ailesi ile aracını park eden müştekinin aracını oraya park etmemesi konusunda ssç'nin bir uyarı veya yasaklayıcı hakkı yoktur. Bu nedenle ilk haksız hareket ssç den gelmiştir. Dava sadece lehe temyiz edilmekle birlikte TCK 29 madde uyarınca indirim yapılmış olması eleştiri konusu yapılmalıdır.
Bu gerekçelerle iki hususta Sayın çoğunluğun kararı tamamen onama görüşüne katılmıyorum.