Karar Detayı

1. Ceza Dairesi 2024/6527 E. , 2025/8955 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 1990/2 (E), 1992/61 (K) sayılı ek karar
İNCELEME KONUSU KARAR : Şartla tahliye kararının geri alınmasına yer olmadığına dair
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Çocuğun cinsel istismarı, reşit olmayanla cinsel ilişki, hırsızlık, yağma ve muhtelif suçlardan Osmaniye Ağır Ceza Mahkemesinin 19.03.1999 tarihli ve 1999/39 değişik iş sayılı içtima kararı ile 36 yıl ağır hapis cezasına hükümlü ...'nin, bu cezasının infazı sırasında, Afyonkarahisar Ağır Ceza Mahkemesinin 15.09.2000 tarihli ve 2000/210 müteferrik sayılı kararı ile 19.09.2000 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere koşullu salıverilmesine karar verilmesini müteakip, hükümlünün denetim süresi içinde 11.12.2004 tarihinde işlemiş olduğu gasp suçundan Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.04.2010 tarihli ve 2005/58 Esas, 2010/167 Karar sayılı kararı ile 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiğinin ihbar edilmesi üzerine, hükümlü hakkındaki koşullu salıverilme kararının geri alınmasına, sonraki suçun işlendiği 11.12.2004 tarihi ile bihakkın tahliye tarihi olan 06.02.2033 tarihi arasındaki sürenin aynen infazına dair Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.08.2011 tarihli ve 2011/577 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.10.2011 tarihli ve 2011/696 değişik iş sayılı kararını takiben, Alanya Cumhuriyet Başsavcılığının, Osmaniye Ağır Ceza Mahkemesinin 1999/39 değişik iş sayılı içtima kararına konu 36 yıl ağır hapis cezası yönünden artık yıllar verilerek, gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği toplam 2401 gün süre mahsup edilmek suretiyle düzenlenen yeni müddetnameye göre, hükümlünün ceza infaz kurumuna giriş tarihinin 06.02.1997 tarihi olduğu gözetilerek bihakkın tahliye tarihinin 03.07.2026 tarihi olacağı tespit edildiğinden bahisle koşullu salıverilmenin geri alınmasına dair kararın yeniden değerlendirilmesine yönelik talebinin kabulü ile koşullu salıverilme kararının geri alınmasına, sonraki suçun işlendiği 11.12.2004 tarihi ile bihakkın tahliye tarihi olan 03.07.2026 tarihi arasındaki sürenin aynen infazına ilişkin Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.05.2014 tarihli ve 2014/427 değişik iş sayılı kararını müteakip, Osmaniye Cumhuriyet Başsavcılığının 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun geçici 1. maddesi uyarınca 08.04.1991 tarihinden önce işlenen suçlarla ilgili verilen koşullu salıverilmenin geri alınması kararlarının yok hükmünde olduğu, bu tarihten önce verilmiş koşullu salıverilmenin geri alınması kararlarının infaz edilemeyeceği, bu kapsamda Osmaniye Ağır Ceza Mahkemesinin 1999/39 değişik iş sayılı içtima kararına konu suçların iki tanesi hariç olmak üzere tamamının suç tarihlerinin 08.04.1991 tarihinden önce olduğu, suç tarihleri 08.04.1991 tarihinden önce olan ilamlar çıkartılarak düzenlenen örnek müddetnameye göre hükümlünün şartla tahliye tarihinin 04.10.2000 tarihine, bihakkın tahliye tarihinin 24.07.2003 tarihine tekabül ettiği cihetle koşullu salıverilmenin geri alınmasına dair kararın yeniden değerlendirilmesine yönelik talebinin kabulü ile Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.05.2014 tarihli ve 2014/427 değişik iş sayılı koşullu salıverilmenin geri alınması kararının kaldırılmasına, hükümlünün denetim süresi içinde işlediği bildirilen ikinci suç tarihinin, içtima kararına konu olan ve suç tarihi 08.04.1991 tarihinden sonra olan suçlara ilişkin cezalar esas alınmak suretiyle hazırlanan farazi müddetnameye göre belirlenen koşullu salıverilme ve bihakkın tahliye tarihlerinden sonra olduğundan bahisle koşullu salıverilmenin geri alınmasına yer olmadığına, önceki koşullu salıverilmenin geri alınması kararı sonrasında hükümlünün infaza verilen cezasının infazının durdurulmasına, bu cezadan tahliyesine dair Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.09.2018 tarihli ve 1990/2 Esas, 1992/61 Karar sayılı ek kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 12.09.2024 tarihli ve 94660652-105-80-17938-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.10.2024 tarihli ve 2024/96537 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.10.2024 tarihli ve 2024/96537 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
"Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 tarihli ve 2007/1-214-181 sayılı kararında belirtildiği üzere infaza ilişkin lehe oluşan hataların kazanılmış hakka konu olmayacağı gözetilerek yapılan incelemede;
765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 17. maddesinde yer alan, "Şartla salıverilmiş olan hükümlü, geri kalan süre içinde işlediği kasıtlı bir cürümden dolayı şahsi hürriyeti bağlayıcı bir cezaya mahkum olur veya mecbur olduğu şartları yerine getirmez ise, şartla salıverilme kararı geri alınır. Bu takdirde suçun işlendiği tarihten sonraki kısım hükümlünün ceza süresine mahsup edilmeyerek aynen çektirilir ve şartla salıverilmeye esas teşkil eden hükmün infazı ile ilgili olarak bir daha şartla salıverilmeden yararlanamaz." şeklindeki,
5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 107/12. maddesinde yer alan, "Koşullu salıverilen hükümlünün, denetim süresinde hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere, hâkimin uyarısına rağmen, uymamakta ısrar etmesi hâlinde koşullu salıverilme kararı geri alınır." şeklindeki,
Aynı Kanun'un 107/13. maddesinde yer alan, "Koşullu salıverilme kararının geri alınması hâlinde hükümlünün; a) Sonraki suçu işlediği tarihten itibaren başlamak ve hak ederek tahliye tarihini geçmemek koşuluyla sonraki işlediği her bir suç için verilen hapis cezasının iki katı sürenin, b) (Değişik: 25/5/2005-5351/8 md.) Yükümlülüklerine aykırı davranması hâlinde, bu yükümlülüklere uymama tarihi ile hak ederek salıverilme tarihi arasındaki süreyi geçmemek koşuluyla ihlalin niteliğine göre takdir edilecek bir sürenin, ceza infaz kurumunda aynen çektirilmesine karar verilir. Koşullu salıverilme kararının geri alınmasından sonra aynı hükmün infazı ile ilgili bir daha koşullu salıverilme kararı verilmez." şeklindeki,
3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun geçici 1. maddesinde yer alan, "8/4/1991 tarihine kadar işlenen suçlar sebebiyle; a) Verilen ölüm cezaları yerine getirilmez. Bu durumda olanlar 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanunun 19 uncu maddesi hükmüne göre çekmeleri gereken cezalarının on yılını, b) Müebbet ağır hapis cezasına hükümlü olanlar çekmeleri gereken cezalarının sekiz yılını, c) Diğer şahsi hürriyeti bağlayıcı cezaya mahküm edilmiş olanlar hükümlülük süresinin beşte birini, çektikleri takdirde iyi halli olup olmadıklarına bakılmaksızın ve talepleri olmaksızın şartla salıverilirler. Bu sürelerin tayininde hükümlünün tutuklu kaldığı süreler de hesaba katılır. Bu hükümlüler hakkında 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanunun Ek 2 nci maddesindeki indirim hükümleri uygulanmaz." şeklindeki düzenlemeler ile,
Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 18.04.2011 tarihli ve 2010/4617 Esas, 2011/2335 Karar sayılı ilamında yer alan, "..Adı geçen hükümlünün çeşitli suçlardan dolayı Kilis Ağır Ceza Mahkemesinin 27.12.1990 tarihli ve 1990/44 değişik iş sayılı içtima kararı ile sonuç olarak 3 yılı geceli gündüzlü bir hücrede tecrit edilmek suretiyle "müebbet ağır hapis" cezasına hükümlü olduğu; cezanın infazı sürerken, 3713 sayılı Yasa hükmünden yararlanarak, 26.04.1991 tarihinden geçerli olmak üzere Hatay Ağır Ceza Mahkemesince 1991/93 sayılı kararı ile şartla salıverildiği; bihakkın tahliye tarihi olan 08.12.2016 tarihi dolmadan 27-28.02.2002 tarihinde işlemiş olduğu kalpazanlık suçundan 765 sayılı TCK.nun 316/3-4, 318, 59/2. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 90.00 YTL. adli para cezasıyla 07.06.2005 tarihli ve 2002/135 Esas, 2005/212 Karar sayılı ilamı ile hükümlendirildiği, kararın 06.03.2007 tarihinde onanarak kesinleştiği;...Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.02.2010 tarih ve 2010/123 değişik iş sayılı kararı ile; itirazen şartla tahliye kararının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır... Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 11.09.1997 tarihli ve 2858/2849 esas ve karar sayılı ilamında açıklandığı üzere, "...hükümlünün şartla tahliyesinin geri alınmasına konu suçu 3713 sayılı kanunla belirtilen 08.04.1991 tarihinden sonra 23.01.1993 tarihinde işlemiş olması nedeniyle, 08.04.1991 tarihinden sonra 3713 sayılı Kanunda istifadeye konu olan mahkumiyetlerin deneme süresi içerisinde kasti bir cürüm işlemesi halinde, TCK.nun ve 647 sayılı Kanun hükümlerinin işlerlik kazanacağı gibi, 3713 sayılı Kanun özel amaçlı kanun olup, belli bir zaman dilimi ile sınırlı olarak kendi kısıtlamaları içinde sadece şartla tahliyeden istifade sürelerini kısalttığı, şartla salıverilen hükümlülerin yükümlülüklerini kaldırmadığı, hükümlünün deneme süresi içinde 23.11.1993 tarihinde kasdi bir cürüm işleyerek şartla tahliye koşullarını ihlal etmiş olduğu cihetle, TCK.nun 17. maddesi uyarınca bakiye cezasının aynen infazı gerektiği ..." vurgulanmıştır. Dairemizin aynı doğrultuda "24.03.1995-565/788; 07.04.1995-851/986; vb." yerleşik uygulaması istikrar kazanmıştır. Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesi, 22.02.2010 tarihli ve 2010/123 değişik iş sayılı kararına esas aldığı Dairemizin 05.06.20 00... /1394-1779 Esas ve Karar sayılı içtihadının yorumunda yanılgıya düşmüştür. Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin itiraz üzerine; hükümlünün koşullu salıverilme kararının geri alınmasına ilişkin aynı yer 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararını kaldırmasına ilişen kararı, yasa hükmüne ve yerleşik uygulamaya aykırı olduğundan CMK.nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,
Dosya kapsamına göre, hükümlünün Osmaniye Ağır Ceza Mahkemesinin 19.03.1999 tarihli ve 1999/39 değişik iş sayılı içtima kararına konu suçlarından iki tanesi hariç olmak üzere tamamının suç tarihlerinin 3713 sayılı Kanun'da belirtilen 08.04.1991 tarihinden önce olduğu cihetle, içtima kararına dahil olan ve bu tarihten sonra işlenmiş suçlar dikkate alınmak suretiyle belirlenen farazi müddetnameye göre önceki koşullu salıverilme kararından sonra işlenen suçun esasen denetim süresi içinde işlenmediğinin tespit edildiği gerekçesiyle önceki şartla tahliyenin geri alınması kararının kaldırılmasına karar verilmiş ise de; koşullu salıverilmenin geri alınması açısından 3713 sayılı Kanun'a göre yapılacak olan değerlendirmede, hükümlünün içtima kararına dahil olan suçları işlemiş olduğu tarihler değil, hükümlünün denetim süresi içinde işlemiş olduğu suç tarihinin dikkate alınması gerektiği, nitekim hükümlünün koşullu salıverilmesinin geri alınmasına konu suçu 3713 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinde hüküm altına alınan 08.04.1991 tarihinden sonra 11.12.2004 tarihinden sonra işlediği, hükümlünün 3713 sayılı Kanun'dan istifade ettiği mahkumiyetlerinin denetim süresi içinde 08.04.1991 tarihinden sonra suç işlemesi halinde 765 sayılı Kanun ve 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun hükümlerinin işlerlik kazanacağı gibi, 3713 sayılı Kanun'un sadece koşullu salıverilme sürelerini kısalttığı, koşullu salıverilen hükümlünün yükümlülüklerini kaldırmadığı, bu kapsamda hükümlünün bihakkın tahliye tarihinden önce denetim süresi içinde 11.12.2004 tarihinde kasıtlı suç işleyerek yükümlülüklerini ihlal ettiği gözetilmeksizin, hükümlü hakkında daha önce verilen koşullu salıverilmenin geri alınması kararının kaldırılarak yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE
1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;
(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.
(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.
(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun geçici 1 inci maddesi;
8/4/1991 tarihine kadar işlenen suçlar sebebiyle;
a) Verilen ölüm cezaları yerine getirilmez. Bu durumda olanlar 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanunun 19 uncu maddesi hükmüne göre çekmeleri gereken cezalarının on yılını,
b) Müebbet ağır hapis cezasına hükümlü olanlar çekmeleri gereken cezalarının sekiz yılını,
c) Diğer şahsi hürriyeti bağlayıcı cezaya mahküm edilmiş olanlar hükümlülük süresinin beşte birini,
Çektikleri takdirde iyi halli olup olmadıklarına bakılmaksızın ve talepleri olmaksızın şartla salıverilirler.
Bu sürelerin tayininde hükümlünün tutuklu kaldığı süreler de hesaba katılır.
Bu hükümlüler hakkında 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanunun Ek 2 nci maddesindeki indirim hükümleri uygulanmaz.
Şeklinde düzenlenmiştir.

3. Hükümlünün çocuğun cinsel istismarı, konut dokunulmazlığını ihlal, firar, hürriyeti sınırlama, cinsel istismar, tehdit, yağma, hırsızlık, reşit olmayanla cinsel ilişki suçlarından verilen ve kesinleşen cezalarının Ağır Ceza Mahkemesinin 19.03.1999 tarihli ve 1999/39 değişik iş sayılı içtima kararı ile 36 yıl ağır hapis cezası olarak içtima ettirildiği, bu içtimalı cezasının infazı sırasında 3713 sayılı Kanun hükmünden yararlanarak, 19.09.2000 tarihinden geçerli olmak üzere Ağır Ceza Mahkemesinin 15.09.2000 tarihli ve 2000/210 müteferrik sayılı kararı ile şartla tahliyesine karar verildiği, bihakkın tahliye tarihi 06.02.2033 olarak hesaplanan hükümlünün denetim süresi içerisinde 11.12.2004 tarihinde işlediği nitelikli yağma suçundan 10 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği, verilen bu kararın 03.05.2011 tarihinde kesinleşmesi üzerine yapılan ihbar sonucu Ağır Ceza Mahkemesinin 18.08.2011 tarihli ve 2011/577 değişik iş sayılı kararı ile hükümlü hakkında daha önce verilen şartla tahliye kararının geri alınmasına, denetim süresi içerisinde işlediği ikinci suç tarihi olan 11.12.2004 tarihi ile bihakkın tahliye tarihi olan 06.02.2033 tarihi arasındaki sürenin aynen infazına karar verildiği, hükümlünün bu karara itiraz ettiği ancak itiraz mercii tarafından 11.10.2011 tarihli ve 2011/696 değişik iş sayılı karar ile itirazın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

4. Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından hükümlünün bihakkın tahliye tarihinin hesaplanmasında hata olduğunu bildirip, bihakkın tahliye tarihinin 06.02.20 33... .07.2026 olduğundan bahisle şartla tahliyenin geri alınması ve aynen infaza ilişkin ek karar verilmesinin istendiği, bu talep nedeniyle yapılan inceleme sonunda Ağır Ceza Mahkemesinin 23.05.2014 tarihli ve 2014/427 değişik iş sayılı kararı ile hükümlü hakkında daha önce verilen şartla tahliye kararının geri alınmasına, hükümlünün denetim süresi içerisinde işlediği ikinci suç tarihi olan 11.12.2004 tarihi ile yeniden yapılan hesaplama sonucu saptanan bihakkın tahliye tarihi olan 03.07.2026 tarihi arasındaki sürenin aynen infazına karar verildiği görülmektedir.

5. Cumhuriyet Başsavcılığının 19.07.2018 tarihli ve 2011/3735 ilamat sayılı yazısı ile "3713 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca 08.04.1991 tarihinden önce işlenen suçlarla ilgili verilen koşullu salıverilmenin geri alınması kararlarının yok hükmünde olduğundan infaz edilemeyeceği, 1999/39 değişik iş sayılı içtima kararını konu suçların iki tanesi hariç olmak üzere tamamının suç tarihlerinin 08.04.1991 tarihinden önce olduğu, suç tarihi 08.04.1991 tarihinden önce olan ilamlar çıkartılarak düzenlenen örnek müddetnameye göre hükümlünün bihakkın tahliye tarihinin 24.07.2003 tarihine geldiğinden" bahisle şartla tahliye kararının geri alınması ve aynen infaza ilişkin yeniden değerlendirme yapılmasının istendiği, Ağır Ceza Mahkemesince yapılan inceleme sonucunda verilen 05.09.2018 tarihli ve 1990/2 Esas, 1991/61 Karar sayılı ek kararla, "23.05.2014 tarihli ve 2014/427 değişik iş sayılı şartla tahliyenin geri alınması kararının kaldırılmasına, hükümlünün denetim süresi içinde işlediği bildirilen ikinci suç tarihinin, hazırlanan farazi müddetnameye göre belirlenen şartla tahliye ve bihakkın tahliye tarihinden sonra olduğundan" bahisle şartla tahliyenin geri alınmasına yer olmadığına, infazının durdurulmasına ve tahliyesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

6. 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 17 nci maddesinde, "koşullu salıverilmiş olan hükümlü, geri kalan süre içinde işlediği kasıtlı bir cürümden dolayı özgürlüğü bağlayıcı bir cezaya mahkum olan veya zorunlu olduğu koşulları yerine getirmez ise, koşullu salıverilme kararı geri alınır. Bu takdirde suçun işlendiği tarihten sonraki kısım hükümlünün ceza süresine mahsup edilmeyerek aynen çektirilir ve koşullu salıverilmeye esas teşkil eden hükmün infazı ile ilgili olarak bir daha koşullu salıverilmeden yararlanamaz" hükmü yer almaktadır.

7. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 107 nci maddesinin 12 nci fıkrasında, "koşullu salıverilen hükümlünün denetim süresinde hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yükletilen yükümlülüklere, hakimin uyarısına rağmen, uymamakta ısrar etmesi halinde koşullu salıverilme kararı geri alınır" hükmü yer almaktadır.

8. İnfaza yönelik uygulamalar kazanılmış hak oluşturmayacağından yapılan uygulama hatalarının her zaman düzeltilmesi mümkündür.

9. Şartla tahliyesine karar verilen hükümlünün, denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suç nedeniyle hapis cezasına mahkum olması halinde, hakkında verilen şartla tahliye kararının geri alınmasına karar verilmesi gerekmektedir.

10. 3713 sayılı Kanun özel amaçlı kanun olup, belli bir zaman dilimi ile sınırlı olarak kendi kısıtlamaları içinde sadece şartla tahliyeden istifade sürelerini kısalttığı, bu kanun hükümlerinden istifade ederek şartla tahliyesine karar verilen hükümlülerin yükümlülüklerini kaldırmadığı, hükümlülerin denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suç nedeniyle hapis cezasına mahkum olmaları halinde, haklarında verilen şartla tahliye kararının geri alınmasına karar verilmesi gerekmektedir.

11. 3713 sayılı Kanun hükümlerine göre şartla tahliyesine karar verilen hükümlünün cezasının tamamen infaz edildiği, bu hükümlüler hakkında bihakkın tahliye tarihine kadar bir denetim süresinin uygulanmasının mümkün olmadığı, cezalarının tamamen affa uğradığı gibi bir yorum yada böyle bir sonuca neden olacak biçimde uygulama yapılması doğru ve yerinde değildir.

12. 3713 sayılı Kanun'un geçici 1 inci maddesinde, belli bir tarihe kadar işlenen suçlar nedeniyle verilen cezaların infazında, şartla tahliye ile ilgili ve sadece bununla sınırlı bir düzenleme yapılmıştır. Hükümlülerin işledikleri suçlar nedeniyle verilen mahkumiyet hükümlerinin niteliği ve süresi esas

alınmak suretiyle 647 sayılı Kanun hükümlerine göre çekmeleri gereken cezalarının belli bir kısmını yada süreli hapis cezalarında hükümlülük sürelerinin belli bir oranını çekmeleri halinde iyi halli olup olmadıklarına bakılmaksızın ve talepleri aranmaksızın şartla tahliyelerine imkan sağlanmıştır.

13. 3713 sayılı Kanun'un geçici 1 inci maddesine göre, 08.04.1991 tarihine kadar işlenen suçlar nedeniyle verilen ölüm cezaları yerine getirilmeyecek, bu durumda olan hükümlülerin 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanunun 19 uncu maddesi hükmüne göre çekmeleri gereken cezalarının on yılını, müebbet ağır hapis cezasına hükümlü olanlar çekmeleri gereken cezalarının sekiz yılını, diğer şahsi hürriyeti bağlayıcı cezaya mahküm edilmiş olanlar hükümlülük süresinin beşte birini çekmeleri halinde iyi halli olup olmadıklarına bakılmaksızın ve talepleri aranmaksızın şartla tahliyelerine karar verilmesi gerekecektir.

14. Geçici 1 inci maddenin uygulanması ve yorumu ile ilgili Dairemizin 11.09.1997 tarihli ve 2858/2849 Esas ve Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere, " ... hükümlünün şartla tahliyesinin geri alınmasına konu suçu 3713 sayılı kanunla belirtilen 08.04.1991 tarihinden sonra 23.01.1993 tarihinde işlemiş olması nedeniyle, 08.04.1991 tarihinden sonra 3713 sayılı Kanunda istifadeye konu olan mahkumiyetlerin deneme süresi içerisinde kasti bir cürüm işlemesi halinde, TCK.nun ve 647 sayılı Kanun hükümlerinin işlerlik kazanacağı gibi, 3713 sayılı Kanun özel amaçlı kanun olup, belli bir zaman dilimi ile sınırlı olarak kendi kısıtlamaları içinde sadece şartla tahliyeden istifade sürelerini kısalttığı, şartla salıverilen hükümlülerin yükümlülüklerini kaldırmadığı, hükümlünün deneme süresi içinde 23.11.1993 tarihinde kasdi bir cürüm işleyerek şartla tahliye koşullarını ihlal etmiş olduğu cihetle, TCK.nun 17. maddesi uyarınca bakiye cezasının aynen infazı gerektiği ... " vurgulanmış aynı doğrultuda verilen "24.03.1995-565/788; 07.04.1995-851/986 " kararlarla yerleşik uygulaması istikrar kazanmıştır.

15. Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 25.04.1994 tarihli ve 2297/2257 Esas ve Karar sayılı ilamında, "şartla salıverilmiş hükümlünün geri kalan süre içinde kasıtlı bir cürümden dolayı hürriyeti bağlayıcı bir cezaya mahkum olursa şartla tahliye kararı geri alınır ve suçu işlediği tarihten sonraki kısım ceza süresine mahsup edilmeyerek aynen çektirilir." vurgusu Dairemizin uygulamasına uygundur.

16. Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 31.12.1993 tarihli ve 9864/11613 Esas ve Karar sayılı ilamında, "hükümlünün şartla tahliyesinin geri alınmasına ilişkin suçu 3713 sayılı Kanunda belirtilen 08.04.1991 tarihinden sonra 21.08.1991 tarihinde işlediği nedeniyle, 08.04.1991 tarihinden sonra 3713 sayılı Kanundan istifade ile mahkumiyetlerin deneme süresi içerisinde kasdi bir cürüm işlemesi halinde TCK. ve 647 sayılı Kanun'un işlerlik kazanacağı gibi, 3713 sayılı Kanun özel amaçlı bir kanun olup, belli bir zaman dilimi ile sınırlı olarak kendi kısıtlamaları içinde sadece şartla tahliyeden istifade sürelerini kısalttığı, şartla salıverilen hükümlerinin yükümlülüklerini kaldırmadığı, hükümlünün deneme müddeti içinde 21/08/1991 tarihinde kasti bir cürüm işleyerek şartlı tahliyenin şartlarını ihlal etmiş olduğundan, TCK.nun 17. maddesi uyarınca bakiye cezasının aynen infazı gerektiği ... " öngörülmüştür.

17. Somut olayda, hükümlü hakkında 08.04.1991 tarihinden önce işlediği suçlar nedeniyle verilen içtimalı 36 yıl hapis cezasının infazı sırasında hükümlünün 3713 sayılı Kanun'un geçici 1 inci maddesinden yararlandırılmak suretiyle 19.09.2000 tarihinden geçerli olmak üzere şartla tahliyesine karar verildiği, şartla tahliyesine karar verilen ve bihakkın tahliye tarihi 03.07.2026 olan hükümlünün, denetim süresi içerisinde11.12.2004 tarihinde işlediği kasıtlı suç nedeniyle hapis cezasına mahkum olduğu anlaşılmakla, hakkında verilen şartla tahliye kararının geri alınmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, şartla tahliye kararının geri alınmasına yer olmadığına dair verilen karar Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 05.09.2018 tarihli ve 1990/2 Esas, 1992/61 Karar sayılı ek kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,12.12.2025 tarihinde karar verildi.