Karar Detayı

1. Ceza Dairesi 2024/4013 E. , 2025/9311 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/1837 E., 2023/1916 K.
SUÇLAR : Kasten yaralama
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması, temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın sanığın yasal süresi içinde yapmış olduğu temyizi ile sanık müdafiinin temyiz dilekçesinin yasal süresinden sonra olması sebebiyle reddine ilişkin ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 296/2. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Kadirli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.09.2023 tarihli ve 2023/204 Esas, 2023/43 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; katılana yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-c, 53... . maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmolunan cezanın mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2.Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.12.2023 tarihli ve 2023/1837 Esas, 2023/1916 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Sanığın temyiz sebepleri özetle; verilen cezanın fazla olduğuna ilişkindir.

2.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; usul ve yasaya aykırı olan ek kararın kaldırılarak temyiz isteminin süresinde kabul edilmesine, sanığın beraat etmesi gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE
1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçeleri gösterilerek belirlendiği, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yasal, yeterli ve yerinde gerekçelerle uygulandığı, uygulanacak başkaca lehe hükmün bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Sanık hakkında adli sicil kaydına göre ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması nedeniyle 5275 Sayılı Kanun'un 108/3 maddesi uyarınca koşullu salıverilme hükümlerinden yararlandırılmamasına karar verilmiş ise de; hükümden sonra 04.06.2025 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun'un 14. maddesi ile değiştirilen 5275 sayılı Kanun'un 108/3 maddesinde "ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme süreleri uygulanır" denilerek ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasında koşullu salıverilmeden yararalandırılması yönünde düzenleme yapılması karşısında; sanık hakkında koşullu salıverilme hükümlerinden yararlandırılmamasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, anılan hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR
A. Sanık Müdafiinin Süresinden Sonra Temyiz İsteminin Reddine Dair Ek Karar Yönünden;
Gerekçeli kararın sanık müdafiine 03.01.2024 tarihinde usulüne uygun tebliğ edildiği, sanık müdafiinin 15 günlük kanuni süresinden sonra 30.01.2024 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminde bulunduğu anlaşıldığından, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 28.02.2024 tarihli ve 2023/1837 Esas, 2023/1916 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

B.Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükmün Sanık Tarafından Temyizi Yönünden;
Gerekçe bölümünde yer alan (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi lehe hükümlerin uygulanması yönünden yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.12.2023 tarihli ve 2023/1837 Esas, 2023/1916 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkralarında yer alan, "cezanın infazında koşullu salıverne hükümlerinin TCK 58... sayılı Kanun'un 108/3 maddesi gereğince uygulanmasına yer olmadığına", ibarelerinin çıkartılması suretiyle Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kadirli 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.12.2025 tarihinde karar verildi.