Yargıtay yargitay 2024/3595 E. 2025/8848 K.

1. Ceza Dairesi 2024/3595 E. , 2025/8848 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/1933 E., 2024/224 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I.HUKUKİ SÜREÇ
1.İstanbul 37. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.05.2023 tarihli ve 2022/515 Esas, 2023/229 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 29, 87/2-son, 53. maddeleri uyarınca 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 24.01.2024 tarihli ve 2023/1933 Esas, 2024/224 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca " hükümden 5237 sayılı Kanun'un 87/2-son maddesinin uygulanmasına dair kısmın çıkartılarak sonuç cezanın 6 yıl 9 ay hapis cezası olarak" düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, sanığın elinde olay sırasında silahtan sayılan alet olduğuna dair delil bulunmadığına, haksız tahrikin oranına ilişkindir.

III.GEREKÇE
1.Tarafların birbirini tanıyıp sanığın babasına ait dükkanda sohbet ettikleri sırada, katılanın "uyuşturucu satsanız, daha çok para kazanırsınız" şeklinde şaka amaçlı sözler söylediği, sanık ve babasının bu duruma kızdıkları ancak taraflar arasında burada bir tartışma yaşanmadığı, aynı gece ilerleyen saatlerde sanık ile katılanın karşılaştıklarında katılanın söylediği sözlere kızan sanığın katılanla tartıştığı, katılanın beyanına göre elinde bulunan sert bir cisimle katılanı darp ettiği, eylemi nedeniyle katılanın burunda orta (2.) derece kemik kırığı, yüzde sabit iz ve gözde işlev yitirilmesi meydana gelecek şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eksik inceleme bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, mağdurdan kaynaklanan haksız söz ya da davranış bulunmadığından haksız tahrik uygulanma koşulları oluşmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre bozma nedeni dışında ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Katılanın sanığın kendisine elinde tuttuğu bir cisimle vurduğuna dair anlatımları, sanığın bu suçlamamayı kabul etmemesi ve aldırılan adli raporlardan yaralanmanın silahtan sayılan bir aletle gerçekleştirilip gerçekleştirilmediğinin anlaşılamaması karşısında, katılanın yaralanmasının ne şekilde meydana geldiğine dair Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde yer alan (3) numaralı paragrafta açıklanan "eksik inceleme" nedeniyle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 24.01.2024 tarihli ve 2023/1933 Esas, 2024/224 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İstanbul 37. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2025 tarihinde karar verildi.