Karar Detayı

1. Ceza Dairesi 2024/2475 E. , 2025/9082 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/1048 E., 2023/1860 K.
SUÇ : Kasten yaralama sonucu ölüme neden olma
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sakarya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.01.2023 tarihli ve 2019/235 Esas, 2023/14 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 87/4-2.cümle, 29, 53, 58. maddeleri uyarınca 13... ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.11.2023 tarihli ve 2023/1048 Esas, 2023/1860 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik lehe ve aleyhe istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Katılanların temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğine, tasarlayarak kasten öldürme suçundan cezalandırılmasına, haksız tahrik hükmünün uygulanmamasına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

2.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; alt sınırdan uzaklaşılarak en üst hadden cezaya hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayin edildiğine, takdiri indirim hükmünün uygulanmamasının hatalı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Her ne kadar tebliğnamede suç vasfının kasten öldürme olarak kabul edilmesi gerektiğinden bahisle hükmün bozulması yönünde görüş bildirilmiş ise de dosya kapsamına göre mahkemenin suç vasfının kabul ve takdirinde isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adlî raporun yeterli olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, takdiri indirimin mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan söz ya da fiziki davranış bulunmadığı halde sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanması, hukuka aykırı bulunmuştur.

4. Suç tarihinde 12 yıldan 16 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 87/4-2. cümlesi gereği yapılan uygulama sırasında, suçun işleniş biçimi, kastın yoğunluğu, suçun işlenişinde kullanılan araç, maktulün yaralanmasının niteliği birlikte gözetilerek makul (orta) seviyede bir ceza tayini yerine yazılı şekilde üst sınır da aşılarak 18 yıl hapis cezasına hükmedilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR
Gerekçe başlığı altında (3) ve (4) numaralı paragraflarda açıklanan nedenlerle katılanlar ile sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.11.2023 tarihli ve 2023/1048 Esas, 2023/1860 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Sakarya 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.12.2025 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

Tüm dosya kapsamından anlaşılacağı üzere sanık ile maktulün daha önce ortak peyzaj işi yaptıkları bu işten dolayı sanığın maktulden alacaklı olduğu ve defalarca alacağını istediği ancak alamadığı ve maktulün bu görüşmeler sırasında parayı ödemeyeceğini belirterek sanığa hakaret ettiği, buna içerlenen sanığın bir silah temin ettiği, olay günü aracı ile suçun işlendiği kahvehanenin önünden geçerken maktulün aracını görmesi üzerine aracını park ederek ve silahı ile birlikte kahvehaneye girdiği içeride sağa sola bakınarak maktulün oturduğu yeri tespit edince yanına 2 metre kadar sokulup ... diye bağırıp silahını mağdura doğrultmak suretiyle bir el ateş ettiği maktulün sanığın daha fazla ateş etmesini önlemek için hemen silaha sarıldığı, buna rağmen sanığın silahı ile maktule vurmaya çalıştığı, bu esnada orada bulunan tanıkların da sanığa engel olmaya çalıştıkları ve tanıklardan birinin elindeki silahı alarak uzağa fırlattığı, maktulün aşırı kan kaybı sebebiyle bir süre sonra tüm gücünü kaybedip yere yığılması üzerine sanığın oradan kaçıp uzaklaştığı sübut bulmuştur.
Her ne kadar sayın çoğunluk sanığın eyleminin kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunu oluşturduğu ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiği kanaatine varmış ise de bu görüşe katılmıyorum. Şöyle ki; sanık silahı ile birlikte kahvehaneye girmiş ve doğrudan maktule yönelerek ismi dışında herhangi bir şey söylemeden doğrudan maktulün hayati bölgesi olan kasık bölgesine doğru ateş etmiş, silahın tutukluk yapması nedeniyle atışlarına devam edememiş, buna rağmen silahı künt cisim olarak kullanmak suretiyle maktule vurmaya çalışmıştır.

Ateş edilen sırada maktul sandalyede oturur vaziyettedir. Dolayısıyla sanığın aslında hedef aldığı vücut bölgesi tam olarak vücudun ortasıdır yani karın bölgesidir. Zaten adli tıpın raporuna göre isabet alan bölge karın bölgesinin hemen başlangıç noktasıdır. Maktulden çıkıp kalorifer peteğinden seken aynı mermi tekrar aynı bölgeye isabet etmiştir. Sanığın bacakları hedef aldığı hususu doğru değildir. Hedef alınan bölge hayati bölgedir yine sanık eylemine kendiliğinden son vermemiş silahın tutukluk yapması ve gerek maktulün ve gerekse orada bulunan tanıkların engel olmaları nedeniyle silahını tekrar kullanmak istediği halde kullanamamıştır. Kahvehanenin kalabalık oluşu nedeniyle merminin maktulün sağında, solunda ve arkasında bulunan kişilere isabet etme ihtimali nedeniyle sanık silahını maktulün kafa ya da üst bölgelerine değil bilinçli olarak karın ve orta bölgesine yöneltmiştir. Sanığın olayda kullandığı silahın elverişli olması maktül ile aralarındaki husumetin ileri boyuta varmış olması, hedef aldığı vücut bölgesi, meydana gelen yararlanmanın niteliği, Sanığın kendi iradesiyle değil elinde olmayan sebeplerle istediği halde eylemine devam edememesi gibi hususlar dikkate alındığında, eyleminin yaralanma suçunu değil kasten öldürme suçunu oluşturduğu, yine sanığın aksi kanıtlanamayan savunması ve dosya içerisindeki mesaj içerikleri dikkate alındığında, olaydan önce maktulün sanığa yönelik hakaret içeren sözler sarf ettiği anlaşıldığından, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği görüşünde olduğumdan Sayın çoğunluğun görüşlerine muhalefet ediyorum. 09.01.2026