Yargıtay yargitay 2024/1686 E. 2025/8723 K.

1. Ceza Dairesi 2024/1686 E. , 2025/8723 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/1602 E., 2023/3275 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.03.2023 tarihli ve 2022/200 Esas ve 2023/103 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 14.11.2023 tarihli ve 2023/1602 Esas, 2023/3275 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, 5271 sayılı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk derece Mahkemesi kararının kaldırılarak sanık hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz sebepleri özetle; suç vasfına, haksız tahrikin derecesine, hükümde çelişkiye,
2. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; suç vasfına, indirim uygulanmaksızın üst hadden ceza tayini gerektiğine,
3. Sanık ve müdafinin temyiz sebepleri özetle; atılı suçun sabit olmadığına, savunma hakkının kısıtlandığına, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılmasına, haksız tahrikin derecesine, temel cezanın teşdiden belirlenmesine, ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, eksik inceleme bulunmadığı, savunma hakkının ihlali niteliğinde işlem bulunmadığı, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının bulunmadığı, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemin doğru olarak belirlendiği, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı, katılan vekili ile sanık ve müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Dosya kapsamına göre; sanığın, komşu olarak ikamet ettikleri apartmanın mesaj grubunda yaşadıkları tartışma sonrasında kapısına gelen katılanı, göğüs sol meme üzerinden bıçak darbesi ile akciğer ve perikard (kalp) hasarına sebebiyet veren ve yaşamını tehlikeye sokan şekilde yaraladığı, dosya içinde mevcut görüntülere göre, aldığı bıçak darbesi sonucunda yaralı halde alt kattaki evine dönen katılanın peşinden "gel lan buraya" şeklinde bağırarak gittiği ancak katılanın evine girmesi sebebiyle sanığın eyleminin sonlandığı anlaşılan olayda; suçta kullanılan silahın elverişliliği, hedef alınan vücut bölgesi, meydana gelen yaralanmanın niteliği ve eylemin sonlanma şekli nazara alındığında, sanığın eyleme bağlı olarak açığa çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığından; sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1 ve 35. maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralama suçundan cezalandırılması suretiyle eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

3.Dosya kapsamına göre; katılanın evinde tadilattan kaynaklı oluşan gürültünün apartman ortak whatsapp grubunda sanık tarafından yöneticiye bildirilmesi üzerine katılanın gürültüyü kendisinin yaptığını bildirip "hayırdır, sıkıntı mı var” şeklindeki mesajla tepki gösterdiği, sanığın eşi ...'nın katılana yönelik mesajlarından sonra sanığın katılana hitaben whatsapp grubunda "ben yapacaklarımı söylemem, sıkıntının Allah'ını görürsün" şeklinde tehdit içerir mesaj gönderdiği, bu aşamadan sonra katılanın sanığı cep telefonundan aradığı ancak sanığın katılana karşılık vermediği, katılanın ise sanığa hitaben "aç la aç” ve “hayırı göstereyim sana” şeklinde iki adet mesaj gönderdiği, cevap alamayan katılanın üst katta oturan sanığın kapısına gelip ziline bastıktan sonra kapıyı açan tanık ...'ya "eşin evde mi" diye sorduğu, evde olmadığı cevabına rağmen katılanın ısrarcı hareketlerini devam ettirdiği ancak katılanın evin içerisine zorla girmeye çalışma veya sanığın eşi ...'yı darp etme şeklinde bir eylemi bulunmadığının görüntülerden izlendiği, evin içerisinden gelen sanığın katılanı bıçakla adli raporunda belirtilen şekilde yaraladığı anlaşılan olayda; sanık ile katılan arasında sanığın ilk haksız tehdit mesajıyla başlayıp zincirleme karşılıklı eylemler şeklinde gelişen tahrikteki etki-tepki dengesinin sanık lehine bozulduğu anlaşılmış ise de olayın gelişimi ve katılandan kaynaklanan haksız söz ve davranışların ulaştığı boyut nazara alındığında sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29/1. maddesi gereği haksız tahrik nedeniyle cezasında asgari oranda indirim yapılması gerekirken asgari ile makul arasında (1/3) indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

4. Kabule ve uygulamaya göre; Bölge Adliye Mahkemesi kararı gerekçesinde eylemin kasten yaralama suçunu oluşturduğu anlatılıp hüküm kısmında da sanığın katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçunun işlediğinin sabit görüldüğü bildirildikten sonra sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/1. maddesi uyarınca hüküm kurulmak suretiyle hükmün kendi içerisinde çelişkiye neden olunması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünün (2), (3) ve (4) nolu paragraflarında açıklanan nedenlerle, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı, katılan vekili ile sanık ve müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 14.11.2023 tarihli ve 2023/1602 Esas, 2023/3275 Karar sayılı kararının "suç niteliği, haksız tahrikin derecesi, hükümde çelişkiye neden olunması" yönlerinden 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2.b maddesi uyarınca Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,08.12.2025 tarihinde karar verildi.