Karar Detayı

12. Ceza Dairesi 2025/7591 E. , 2025/8880 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
ASIL KARAR TARİHİ : 12.05.2025
EK KARAR TARİHİ : 19.09.2025
SAYISI : 2025/977 E., 2025/816 K.
SUÇ : Taksirle öldürme
HÜKÜM : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen ek kararın sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, 5271 sayılı CMK'nın 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu ve aynı Kanun'un 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde;

Her ne kadar ilk derece mahkemesinin sanık hakkında tayin ettiği 4 yıl 2 ay hapis cezası bakımından Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olması nedeniyle hapis cezasının miktarı itibarıyla temyize tabi olmadığı görülmekte ise de, sanık hakkında verilen 25.500,00 TL şeklindeki adli para cezasına ilişkin kararın istinaf incelemesini yapan Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında eksik ceza tayin edildiğinden ve 5237 sayılı Kanun 50. Madde uygulanmaması gerektiğinden bahisle bozulmasından sonra anılan karara direnme yetkisi bulunmayan ve kanunen uyma zorunluluğu bulunan ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmünün aslında Bölge Adliye Mahkemesince verilmiş bir karar olarak kabulünde zorunluluk bulunduğu, esas olarak Bölge Adliye Mahkemesince eksik ceza tayin edildiğinden bahisle bozma kararı verilemeyeceği, bu tür kararların istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilmesi gereken kararlardan olduğu, bu şekilde verilen kararların ilk derece mahkemesi kararı niteliğinde bulunduğunun kabulü halinde, tarafların var olan temyiz haklarının ellerinden alınmış olacağının anlaşılması karşısında, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde kurulan yeni mahkûmiyet hükmünün temyizi kabil olduğu bu nedenle Tebliğname'deki sanık müdafiinin temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanmasına ilişkin görüşe iştirak olunmamış sanık müdafinin temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine dair 19.09.2025 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a,4, 52/1-2-4. maddeleri uyarınca 14.600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin 10.05.2022 tarihli kararına yönelik sanık müdafi ve katılanlar vekilinin istinaf istemlerine dayalı olarak yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince verilen 21.11.2023 tarihli bozma ilâmı üzerine, İlk Derece Mahkemesinin sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a,4, 52/1-2-4. maddeleri uyarınca 25.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin 12.03.2024 tarihli kararına yönelik sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin istinaf istemlerine dayalı olarak yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince verilen 16.07.2024 tarihli bozma ilâmı üzerine, İlk Derece Mahkemesinin sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 53/6. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına ilişkin kararına yönelik sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin istinaf istemlerine dayalı olarak yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a maddesi uyarınca istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, sanık müdafiinin temyiz başvurusu hakkında 5271 sayılı CMK'nın 296/1. Maddesi gereği "temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine " dair ek kararın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği, usul ve yasaya aykırı karar verildiğini, söz konusu kararın temyize tabi olduğundan ek kararın kaldırılması gerektiğini, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun 50. madde uygulanması gerektiğini, asli kusurun müvekkilinde olmadığını, ölenin aracının fazla yük taşıdığını, kesinleştirme işleminin hatalı olduğunu, iptali gerektiğini, infazın durdurulması gerektiğini, belirtmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR
İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; ölen sürücünün idaresindeki istiap haddi aşılmış buğday yüklü çekici ve çekiciye bağlı yarı romörk ile yerleşim yeri dışında, gece vakti, havanın açık, yolun kuru, eğimsiz ve düz olduğu, üç şeritli, bölünmüş, asfalt kaplama, aydınlatmanın olduğu otoyolda seyrederken dinlenme tesisleri önüne geldiğinde aracının sol ön kısımları ile, bahsi geçen dinlenme tesisinden çıkış yaparak sağındaki katılım şeridi üzerinden otoyola katılım yapmak isteyen sanığın idaresindeki sebze yüklü kamyonun sağ arka kısımlarına, sağ şeritte dinlenme tesisi çıkışından 200 metre ilerisinde çarptığı ve çarpma sonucu araçların yolun sol şeridinde son konumlarını aldığı, bir kişinin öldüğü olayda, mahkemece, asli kusurlu şekilde neticeye sebebiyet verdiği kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda bir isabetsizlik görülmeyerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Nizip 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
16.12.2025 tarihinde karar verildi.