Yargıtay yargitay 2025/7335 E. 2025/8440 K.

12. Ceza Dairesi 2025/7335 E. , 2025/8440 K.

"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/1559 E., 2025/1431 K.
SUÇ : Sahte fatura düzenlemek
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun (5271 sayılı Kanun) 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince, sanık hakkında 2016 takvim yılında sahte belge düzenleme suçundan beraatine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine duruşma açılarak yapılan incelemede, ilk derece mahkemesinin kararını kaldırılması ile sanığın 213 sayılı Kanun'un 359/b, 5237 sayılı Kanun'un 43, 62... . maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık ve müdafinin temyiz istemlerinin kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık temyiz istemi; faturalardaki imzaların kendisine ait çıkmadığına, faturaların ... tarafından getirildiğine dair tanık beyanı olduğuna, kendisinin cezalandırılması için yeterli delil bulunmadığına, bu nedenle kararın bozulması talebine ilişkindir.

Sanık müdafinin temyiz istemi; dosyada sanığın cezalandırılması için yeterli delil olmadığı ve beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden mahkumiyet hükmü kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; Bornova Vergi Dairesi Müdürlüğünün ... vergi kimlik numaralı mükellefi olan sanık hakkında, 21 adet irsaliyeli fatura üzerindeki imzaların sanığın eli ürünü olmadığına dair bilirkişi raporu, tanık beyanları ve mükellefiyet tesis ettirdikten kısa bir süre sonra sanığın cezaevine girdiğinin net olması karşısında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince beraat kararı verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince sanığın istinaf başvurusu üzerine duruşma yapılarak yapılan incelemede; asıl mesleği muhasebecilik olan sanığın elektrik malzemeleri toptan ticareti faaliyetinde bulunmak üzere iş yerini bir kısım kişilerin tavsiye ve yönlendirmesiyle bizzat kendisinin açtığı, muhasebeciyle kendisinin sözleşme imzaladığı, iş yerini bizzat kendisinin ...'dan kiraladığı yönündeki ikrar niteliğindeki savunmaları ile 23.02.2016 tarihinde yapılan yoklamada işyerinin 20 m² olduğunun, işyerinde bir masa ve on adet raf bulunduğunun, 15.07.2016 tarihli yoklamada işyerinde faaliyet göstermediğinin, işyerinin boş ve kapalı olduğunun, 31.10.2016 tarihli yoklamada işyerinin kapalı ve boş olduğunun, 5-6 aydır faaliyet göstermediğinin tespit edildiğine yönelik olgular, mükellefiyet adına herhangi bir motorlu taşıt kaydının bulunması, mal veya hizmet alışının bulunmaması, 80.000-100.000.TL sermaye ile işe başladığı yönündeki ikrarı ile tespit edilen iş yeri büyüklüğü, demirbaşları, çalıştırılan işçi sayısı gibi ticari faaliyete yönelik organizasyon kapasitesi ile matrahlı beyannamelerine konu ciro miktarına ulaşmasının ticari hayatın olağan akışına uygun olmaması, 2016 yılı itibarıyla geçici gelir vergisi beyannamesi vermediği, 2016 yılında yalnızca Mayıs KDV beyanname veren sanığın, mal veya hizmet alışı olmamasına rağmen 1.111.214,40 TL matrah beyan etmesi, sanığın faaliyette olduğu , 20 16... yılına ait vadesi gelmiş vergi aslı borcu bulunduğu ve ödeme yapmadığı, sanık 18.05.2016 ilâ 13.02.2018 tarihleri arasında cezaevinde bulunmakla birlikte mükellefiyet tesis etmesinden hemen sonra cezaevinde olmadığı Mart 2016 (6 adet), Nisan 2016 (2 adet) ve Mayıs 2016 (07.05.2016 tarihli bir adet) tarihlerinde olmak üzere toplam 9 adet sahte fatura düzenlediğine yönelik somut tespit, hiçbir alışı bulunmamasına rağmen Nisan 2016 tarihinde 1.111.214,40.TL'lik satış yaptığını iddia ederek bunu Mayıs 2016 tarihinde verdiği matrahlı KDV beyannamesi ile beyan etmesi, satış faturalarına konu satışları yaptığını iddia ettiği Nisan 2016 tarihinde henüz cezaevine girmediğinin Ulusal Yargı ve Bilişim Ağı (UYAP) sistemi kayıtları ve kendi beyanları ile doğrulanması, bizzat sanığın savunmalarında 80.000.-100.000.TL tutarlı bir sermaye ile faaliyetine başladığını belirtmesine rağmen mükellefiyet tesisinden sonraki birkaç aylık sürede, hiçbir mal veya hizmet alışı olmadan veya bu yönde beyanda bulunmadan 1.111.214,40.TL tutarında bir ciroya ulaşmasının ticari hayatın gerçekleri ile hayatın olağan akışına uygun olmaması karşısında, sanığın mal/hizmet satımlarının gerçek bir mal/hizmet teslimine dayanmadığı ve sahte belge niteliğinde olduğu şeklindeki gerekçe ile hakkında mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE VE KARAR
1.Sanığın aşamalardaki savunmasında, söz konusu mükellefiyeti kendisinin tesis ettirdiğini, ... ve ...' isimli kişilerin kendisini yönlendirmesi ile muhasebeci ile sözleşme imzaladığını, faturaları kendisinin bastırdığını ancak ...'ın talimatı ile bu faturaları muhasebeciye verdiğini, daha sonra cezaevine girdiğini, hiçbir şekilde fatura düzenlemediğini ve suçlamaları kabul etmediğini beyan etmesi, dosya arasında bulunan bilirkişi raporlarında faturalardaki imzaların sanığın eli ürünü olmadığına dair tespitin yapılmış olması, sanığın iş yerini kiralayan ...'nın ilk derece mahkemesince alınan beyanında, iş yerini sanığa kiraladığını, kiralarken yanında tanımadığını birisi daha olduğunu, kira sözleşmesi yapıldıktan bir süre sonra kirayı almak için dükkana gittiğinde sanığın yanında olan şahsın dükkanda bulunduğunu ve sanığın olmadığını, o gelince kirayı vereceklerini söylediğini, bir süre sonra dükkanda bulunan eşyaların iki kişi tarafından alınıp götürüldüğünü söylemesi, diğer tanıkların da ifadelerinde sanığı tanımadıklarını söylemeleri, yine tanık ...'ın muhasebe bürosunda çalıştığını ve sanığa ait faturaların ... tarafından her ay düzenli olarak kendilerine getirildiğini beyan etmesi, UYAP sorgusu sonucu sanığın 18.05.20 16... .02.2018 tarihleri arasında cezaevinde bulunduğunun anlaşılması karşısında; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden hakkında mahkumiyet hükmü kurulması,

2.Kabule göre de; 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi ve Katma Değer Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. 3, 4, 5 ve 6. fıkraları uyarınca, 5237 sayılı Kanun'un 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle sanık ve müdafinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2. maddesi uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,