Yargıtay yargitay 2025/6755 E. 2025/8580 K.

12. Ceza Dairesi 2025/6755 E. , 2025/8580 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/449E.- 2025/1395K.
SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık,
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Dairemiz bozma ilamı üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Kayseri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2018 tarihli ve2017/403Esas ve 2018/194 Karar sayılı ilamıyla sanığın 2863 Sayılı yasanın 70, 75, TCK'nın 62/1, 52/2, 50/1-a maddeleri gereğince 6.000 TL ve 80 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiş, karara karşı sanık müdafii tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılarak yapılan yargılama neticesinde ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılarak sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit görülerek 2863 sayılı Kanunun 67/2, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/1, 2 53/1, 2, 54/1'nci üncü maddeleri uyarınca neticeten 1 yıl 8 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, CMK'nın 283/1'nci maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı gereği cezanın 6.000.- TL ve 80.- TL APC olarak infazına karar verilmiş, kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 05.12.2024 tarihli ve 2021/9525Esas, 2024/7250Karar sayılı ilamıyla"Tüm dosya kapsamından sanığın dava konusu kültür varlıklarını ticari amaç gütmeksizin satın aldığını beyanı ve sanığın satın alma eylemini ticari amaçla yapıldığının ispat edilememesi karşısında, eyleminin, anılan Kanunun 70. maddesinde açıklanan “kültür varlığı bulundurma” suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, hatalı nitelendirme ile aynı Kanunun 67/2 maddesi uyarınca hüküm tesis edilmesi,

Kabule göre de;
2863 sayılı Kanunun 23/a maddesinde korunması gerekli taşınır kültür ve tabiat varlıkları arasında sayılan etnoğrafik nitelikteki kültür varlıklarının tümüyle ticarete konu edilemeyeceği, aynı Kanunun 25/1 maddesi uyarınca tasnif ve tescile tabi tutulan korunması gerekli etnoğrafik nitelikteki kültür varlıklarından müzelere alınması gerekli görülmeyenler ile bu nitelikte olup da sahiplerince müzelere satılmak istenmeyen taşınır kültür varlıklarının “tescile tabi taşınır kültür ve tabiat varlığı belgesi” düzenlenerek sahiplerine iade edileceği, bu şekilde sahiplerine iade olunan etnoğrafik nitelikteki kültür varlıklarının ticarete konu edilmelerinin mümkün olduğu, ancak bunun için de 2863 sayılı Kanunun 27/2 maddesi uyarınca ...'ndan izin alınması gerektiği, başka bir deyişle suça konu eserin etnoğrafik nitelikte kültür varlığı olmasının, bu varlığın ticaretinin serbestçe yapılabileceği anlamına gelmediği, korunması gerekli taşınır bir kültür varlığının ticarete konu edilebilmesi için öncelikle bunun elde bulundurulma şeklinin kanuna uygun olması gerektiği dikkate alındığında,

Bilirkişi raporuna göre 4 numaralı eserin sahte olduğu belirtilmekle beraber dolandırıcılık ihtiva ettiği ve Müze müdürlüğünde muhafaza edilmesi gerekeceği belirtilmesine rağmen, yine 5 ve 6 numaralı eserlerin ise etnoğrafik nitelikte eserler olduğunun belirtildiği, somut durumda suça konu eserlerin 2863 sayılı Kanunun 23/a maddesi uyarınca tasnif ve tescile tabi, etnografik nitelikte bulunmaları ve sanığın “tescile tabi taşınır kültür ve tabiat varlığı belgesi” olduğuna dair bir savunmasının da mevcut olmaması karşısında, sanıktan ele geçirilen bu eserlerin 2863 sayılı Kanun'un 75. maddesi uyarınca müzeye teslimine karar verilmesi gerektiği gözetilmemesi," gerekçeleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiş, bozma ilamı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yürütülen yargılama neticesinde sanığın 2863 sayılı Kanunun 70/1, 75, 5237 sayılı TCK'nın 62,52/1-2-4,50/1-a maddeleri uyarınca 6.000,00 TL ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz isteği; müvekkilinin atılı suçu işlemediğine, davaya konu edilen objelerin sahte olduğuna, yetersiz bilirkişi raporu doğrultusunda eksik araştırmayla hüküm kurulduğuna, resen tespit olunacak nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Suç tarihinde sanığın tarihi eser niteliği taşıyan eşyaları satacağı ve evinde sakladığı yönünde yapılan ihbar üzerine ...İl Emniyet Müdürlüğü Kaçakçılık ve Organize Suçlarla Mücadele Büro Amirliği görevlilerince, sanığa ait ikamette yapılan aramada tarihi eser niteliği taşıdığı değerlendirilen toplam 7 parça eşyanın ele geçirilmesi üzerine sanık hakkında kültür varlığı bulundurma suçundan açılan kamu davası kapsamında;
İlk derece mahkemesince yürütülen yargılama kapsamında ... Üniversitesi Rektörlüğü'nden aldırılan 12.02.2018 havale tarihli sanat tarihçi heyet bilirkişi raporuna göre,

"-Eser No 1, 2 ve 3'te bulunan (Roma dönemi gümüş sikkeler) 3 adet eserin Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'nda tanımlanan korunması gereken taşınır kültür ve tabiat varlıkları kapsamında olduğu,
-Eser 4'de bulunan 1 adet bronz kadın heykelinin döküm tekniği ile yapıldığı, herhangi bir dönem ve üslup özelliği taşımadığı, malzeme ve plastik özellikleri arzetmediği için sahte olduğu, ancak dolandırıcılık amaçlı kullanılmaması için müzede muhafaza edilmesinin uygun olduğunun,

-Eser 5'de bulunan demir kakmalı apşap gürz ve eser 6'da bulunan 1 adet bakır tepsinin (Buhurdan - Lenger) Korunması Gereken Taşınır Kültür ve Tabiat Varlıkları Kanunu'nda tanımlanan Etnoğrafik nitelikteki Taşınır Kültür Varlıkları hakkındaki yönetmelik gereğince yurt içinde alım satımı serbest olup yurt dışına çıkartılması yasak olduğunun" belirtildiği anlaşılmıştır.

Sanığın aşamalardaki savunmasında dava konusu eserleri bit pazarından tarihi eser olduğunu bilmeden bu tür şeylerin meraklısı olduğu için aldığını beyanla suçlamayı kabul etmediği anlaşılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesince bozma ilamına uyularak yürütülen yargılama neticesinde;"27/07/2016 tarihinde bir ihbar üzerine kolluk görevlilerinin .... Mah. .... Bulvarı Nu:.... ....-Kayseri adresinde bulunan sanığın evinde usule uygun şekilde yaptıkları arama neticesinde davaya konu edilen eşyalara el koydukları, bu eşyalardan, 2 adet ahşap saplı topuzun ve 1 adet 30 cm çapında bakır sahanın yurt içinde alım satımı serbest etnoğrafik eser oldukları, 1 adet 20 cm uzunluğundaki çıplak kadın heykelciğinin sahte olduğu, toplamda 3 adet sikkenin ise 2863 Sayılı Kanun'un 23. maddesi kapsamında taşınır kültür varlığı olduğu, sanığın bu sikkeleri kimliği tespit edilemeyen kişi ya da kişilerden satın aldığı, bu satın almanın ticari amaçla yapıldığına dair delil bulunmadığı, bu haliyle sanığın fiilinin 2863 Sayılı Kanun'un 70.maddesinde düzenlenen 'kültür varlığı bulundurma' suçuna uyduğu" gerekçesiyle sanığın mahkumiyetine dair hüküm tesis edildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR
Bozma üzerine yürütülen yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesi kararında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.12.2025 tarihinde karar verildi.