Yargıtay yargitay 2025/6687 E. 2025/8716 K.

12. Ceza Dairesi 2025/6687 E. , 2025/8716 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2025/138 E., 2025/313 K.
SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme
HÜKÜM : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince, sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Kanunun 359/a-2, 5237 sayılı Kanunun 62, 51. ve 53. maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ertelenmesine karar verilmiş, sanık müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesi'nin 08.06.20 22... /6350 Esas ve 2022/11925 Karar sayılı ilamı ile "Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4. ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5. ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması," gerekçesi ile bozulması kararı verildiği, bozma üzerine İlk Derece Mahkemesince, sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Kanunun 359/a-2, 7394 sayılı Kanunun 6. maddesi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na eklenen geçici 34. maddesi uyarınca ve aynı Kanunun 4. maddesi, 5237 sayılı Kanunun 62, 50. ve 52. maddeleri uyarınca 4500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, sanık müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesi'nin 19.12.20 24... /5084 Esas ve 2024/16114 Karar sayılı ilamı ile "5271 sayılı Kanun'un 231'inci maddesinin sekizinci fıkrasına 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 72'nci maddesi ile eklenen "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez." şeklindeki hükmün ancak yürürlük tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından uygulanabileceği gözetilerek, suç tarihi itibarıyla engel adli sicil kaydı bulunmayan, sanık hakkında, adli sicil kaydında daha önceden verilmiş hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bulunduğu gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi," gerekçesi ile bozulması kararı verilmiş, bozma üzerine İlk Derece Mahkemesince, sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Kanunun 359/a-2, 7394 sayılı Kanunun 6. maddesi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na eklenen geçici 34. maddesi uyarınca ve aynı Kanunun 4. maddesi, 5237 sayılı Kanunun 62. maddesi, 5271 sayılı Kanunun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz istemlerinin reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi; müvekkilinin suç işleme kastı ile hareket etmediğinden dolayı hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken cezalandırılmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik inceleme yapıldığı ve lehe hükümlerin dikkate alınmadığı, sanığın masumiyetinin açık olduğuna, kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler ve sanığın savunması dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanık hakkında sahte belge kullanma eylemi nedeniyle yapılan sınırlı vergi incelemesi yapıldığı sırada katılan kurum tarafından 21.04.2014 tarihli yazı ile, sanığın söz konusu tarihten önce olmak üzere 31.12.2010 tarihinde faaliyetini terk etmiş olması nedeniyle inceleme iş yerinde yapılamayacağından, sanığın yasal adresine şirketin 2010 yılı defter ve belgelerini ibraz etmesi için tebligat çıkarıldığı, sanığın da yasal adresi olduğunu açıkça ifade etmiş olduğu bu adresinde tebliğ anında hazır bulunan eşi ...'e söz konusu yazının tebliğ edilmiş olduğu, bu hususun tanık ...'in beyanı ile de teyit edildiği, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 23.11.1999 tarihli 1999/11-273 Esas ve 1999/288 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere, defter ve belgelerin çalındığı, kaybolduğu, bulunamadığı ileri sürülerek ibrazından kaçınılması halinde VUK'nın 139. maddesinde yazılı hususlarla usulüne uygun tebligatın aranmayacağı, bu anlamda sanığın defter ve belgelerinin var olduğuna ancak şu anda nerede olduğunu hiç bilmediğine ve bu nedenle defter ve belgeleri sunamayacağına dair açık beyanları uyarınca sanığın suçu kabul etmeyen savunmalarının suçtan kurtulmaya matuf olduğu, sanığın yasal adresinde usulüne uygun surette 27.05.2014 tarihinde yapılan tebligata rağmen 2010 yılına ait şirket yasal defter ve belgelerini 15 günlük sürenin sonu olan 12.06.2014 tarihinde incelemeye ibraz etmemek suretiyle üzerine atılı suçu işlediği anlaşılmakla; sanık hakkında 15/04/2022 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanunun 6. maddesi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na eklenen geçici 34. maddesi uyarınca ve aynı Kanunun 4. maddesinde belirtilen şekilde kurumun bu suç yönünden uğradığı maddi bir zarar olmadığı ve soruşturma evresinde bu hakkın tanınmamış olduğu gerekçesi ile indirim hükümleri ile 7499 sayılı yasa ile değişik 5271 sayılı CMK 231/5. ve 6. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşulları oluştuğu kabulü ile sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR
Bozmaya uyularak yapılan yargılamanın hukuka uygun olduğu, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.12.2025 tarihinde karar verildi.