Karar Detayı

12. Ceza Dairesi 2025/3663 E. , 2025/9096 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/267 E., 2024/670 K.
SUÇ : Sahte belge Düzenleme
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince bozma üzerine verilen kararın; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun (5271 sayılı Kanun) 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince, sanık hakkında 2014 takvim yılında sahte belge düzenleme suçundan CMK 223/2-e maddesi uyarınca beraatına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine duruşma açılarak yapılan inceleme neticesinde sanık hakkında 2014 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükmünün CMK'nın 280/2. maddesi gereğince kaldırılmasına, sanığın 213 sayılı Kanunun 359/b, 5237 sayılı Kanunun 43, 62. ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, sanığın temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 24.11.20 22... /416 85... /19650 Karar sayılı ilamı ile "..1) 5271 sayılı CMK'nin 282/1-f maddesindeki "Sanık, müdafisi, katılan ve vekilinin davetiye tebliğ edilmesine rağmen duruşmaya gelmemesi hâlinde duruşmaya devam edilerek sanığın sorgu tutanakları anlatılmak suretiyle dava yokluklarında bitirilebilir. Ancak 195'inci madde hükümleri saklı kalmak üzere, sanık hakkında verilecek ceza, ilk derece mahkemesinin verdiği cezadan daha ağır ise, her hâlde sanığın dinlenmesi gerekir." düzenlemesine aykırı olarak duruşma açılmaksızın ve sanığın savunması alınmadan dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda ilk derece mahkemesince verilen beraat hükmünün kaldırılarak mahkumiyet hükmü kurulması,

2. Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4. ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5. ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması," gerekçeli ile bozma kararı verilmiş, bozma üzerine Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılarak yapılan inceleme sonucunda sanık hakkında 2014 takvim yılında sahte belge düzenleme suçundan 213 sayılı Kanunun 359/b, 5237 sayılı Kanunun 43, 62. ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanığın temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; aleyhine karar verildiği ve suçsuz olduğuna inanması nedeniyle kanunun tanıdğı yetki ile temyiz hakkını kullanma istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Bölge Adliye Mahkemesince bozma üzerine yapılan incelemede; sanık ...'ın 27/08/2014 tarihine kadar şirketin hissedarı ve temsilcisi olduğu bu tarihten sonra hisselerini ...'a devrederek sanık ...'nin temsil yetkisinin başladığı, sanıklardan ...'ye usulüne uygun tebligata rağmen 20 14... yıllarına ait defter ve belgeleri ibraz etmediği, şirketin 2014 yılında 15 firmaya 63 adet belge karşılığı 4.164.414 TL'lik satış yaptığı, satışlara konu faturaların gerçek bir mal ve hizmete dayanmayan faturalar olduğu, şirketin en yüksek ve gerçek olmayan satışlarının sanıklardan ...'ın hissedar ve yetkili olduğu dönemde gerçekleştiği ve sanığın 2014 takvim yılında "sahte fatura düzenleme" suçunu işlediği kabulü ile sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE VE KARAR
Sanık hakkında 2014 takvim yılında sahte belge düzenleme suçu nedeniyle kamu davası açıldığı ve karşıt tespit tutanakları uyarınca 2014 yılında düzenlenen son faturanın ve suç tarihinin 19.12.2014 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1.Sanığın savunmasında; atılı suçları kabul etmediğini beyan etmesi ve dosya kapsamında beyanı alınan karşıt inceleme yapılan şirket yetkilisi ...'ün sanığı tanımadığına yönelik beyanı ile sanığın şirket hisselerini Kartal 12. Noterliğinin 18.08.20 14... sayı tasdikli hisse devir ve temlik sözleşmesi ile ...'a devrettiği ve ortaklıktan ayrıldığı, bu hususun da 27.08.2014 tarihli ticaret sicil gazetesinde ilan edildiği ve suça konu fatura tarihlerinin devir ve ilan tarihlerinden sonra olduklarının anlaşılması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından;

a) Fatura asıllarının sanığa gösterilerek üzerindeki imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, ait olmadığını söylemesi halinde belgeler üzerindeki imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığına ilişkin bilirkişi raporu aldırılması,

b)Söz konusu faturaları kullanan mükelleflerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağırılarak 5271 sayılı Kanun'un 48'inci maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra beyanlarına başvurulması, faturaları kimden, hangi ticari ilişki karşılığında aldıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve yanlış gerekçe ile hüküm kurulması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2. maddesi uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.12.2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.