Yargıtay yargitay 2025/2046 E. 2025/8517 K.

12. Ceza Dairesi 2025/2046 E. , 2025/8517 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/ 10 E., 2025/ 510 K.
DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
DAVATARİHİ : 04.04.2018
HÜKÜM : Kısmen Kabul
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Dairemizin bozma kararına üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin kararının davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

14.11.2024 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7531 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile 04.06.2025 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7550 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un yürürlük tarihi arasında verilen kararlara ilişkin kesinlik sınırının belirlenmesinde, 7531 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un "12/01/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun ek 1 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan “on” ibaresi “bin” şeklinde değiştirilmiş ve maddeye aşağıdaki fıkra eklenmiştir. (3) İstinaf ve temyiz kanun yoluna başvuruda esas alınan parasal sınırda yeniden değerleme nedeniyle meydana gelen artış, bölge adliye mahkemesinin kaldırma veya Yargıtayın bozma kararları üzerine yeniden verilen kararlar hakkında uygulanmaz, ilk karar tarihinde geçerli olan parasal sınırlar esas alınır.” şeklindeki 22. maddesinin yürürlükte olduğu anlaşılmakla gereği düşünüldü:

1- Davalı vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının belirlenmesinde Dairemizin bozma kararı öncesi verilen hüküm tarihinin esas alınması gerektiği, buna göre Bölge Adliye Mahkemelerinden gelen dosyalarda temyiz kesinlik sınırının 2021 yılı için 78.630,00 TL olduğu, ;davacı lehine hükmedilen toplam 18.793,53 TL tazminata ilişkin hükmün yalnızca davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce verilen bozma kararı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 86.793,53 TL tazminata hükmedildiği ve artırılan 68.000 TL bakımından hükmün davalı açısından kesin nitelikte olduğu anlaşılmıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun’un 42 nci maddesi ile değişik 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen temyiz sınırı ve hükmedilen tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle davalı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 298 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, oy birliğiyle REDDİNE,

2- Davacı vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Davacı vekilinin yokluğunda verilen kararın, davacı vekiline 17.03.2025 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, davacı vekilinin de hükmü 5271 sayılı CMK'nın 291/1. Maddesinde öngörülen iki haftalık süre geçtikten sonra 02.04.2025 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; davacı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1.maddesi uyarınca Eskişehir 1.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.12.2025 tarihinde karar verildi.