Yargıtay yargitay 2025/1999 E. 2025/8584 K.

12. Ceza Dairesi 2025/1999 E. , 2025/8584 K.

"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1051E. -2023/268K.
SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, sanıklar ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde sanık ...'ın temyiz nedenlerini belirtilen süre içerisinde sunmadığı tespit olunduğundan temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği tespit olunmakla sanık ... müdafii ve katılan vekilinin temyiz istemleri bakımından 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Saruhanlı Asliye Ceza Mahkemesinin 30.01.2020 tarihli ve 2019/81E., 2020/56K. sayılı ilamıyla sanıklar hakkında yürütülen yargılama neticesinde, 2863 sayılı Kanunun 74/1, 5237 sayılı TCK'nun 43/1, 62, 53 maddeleri uyarınca neticeten 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiş, karara karşı o yer Cumhuriyet savcısı ve sanıklar tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine istinaf başvurularının kabulü ile duruşmalı yapılan yargılama neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanun'un 74/1, 5237 sayılı TCK'nın 43,62,53, 58(sanık ... yönünden) maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, karar verilmiş, karara karşı sanıklar ve katılan vekilinin temyiz başvurusunda bulunması üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan düzeltilerek onama görüşünü içerir tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ... müdafinin temyiz isteği; hakkında verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

Sanık ...'ın temyiz isteği; hakkında verilen kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

Katılan vekilinin temyiz isteği; vekalet ücretine, eserlerin müzeye teslim edilmesi gerektiğine, resen tespit olunacak nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
06.10.2017 günü ... ilçesi...Mahallesi .... Mevkiinde sit alanı olan bölgenin etrafı önleyici kolluk ekibi ile gezildiği esnada dava dışı ... isimli şahsın zeytin tarlası içerisinde kaçak kazı yapıldığının tespit edilmesi üzerine soruşturmaya başlandığı, Manisa Müze Müdürlüğü'nün 12.10.2017 tarihli raporunda ... ilçesi ... Mahallesi'nde kaçak kazının gerçekleştirildiği alanda lahit kapağının kırılarak çok sayıda parçalara ayrıldığının bildirildiği, Manisa Müze Müdürlüğünün 13.04.2018 tarihli raporunda 06.10.2017 tarihinde ...Mahallesi'nde yapılan kaçak kazıyla ortaya çıkarılan lahit teknesi ve kapak parçalarının müze müdürlüğüne taşınması amacıyla olay yerine 10.04.2018 tarihinde gidildiğinde lahit teknesi ve kapağına ait parçaların lastik izlerinden anlaşılacağı üzere traktör vasıtasıyla taşınarak yaklaşık 15 metre ileriye tarla kenarındaki çalılık alana istiflendiği, lahit teknesinin ilk durumda büyük bir kısmının toprak altına bulunduğu, izinsiz taşıma sırasında zarar gördüğünün rapor edildiği, başka suçtan haklarında soruşturma yürütülen sanıklar ... ve ...'ın alınan ifadelerinde; ... Mahallesi yakınlarında 3 ay kadar önce aynı bölgede günaşırı kazı yaptıklarını, bir tane küçük bayan heykeli üzerinde 2 adet küpe, 2 adet bilezik, 1 kolye, 1 adet de yüzük olmak üzere toplam 7-8 parça tarihi eser niteliğinde eser bulduklarını, daha önceden kazılan yeri bildiklerini, hobi olsun diye boşlukları tespit ettiklerini, kazarak bir mezar bulduklarını ve içinde bunları bulduklarını beyan ederek ikrarda bulunmaları üzerine yürütülen soruşturma neticesinde sanıklar hakkında:Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu 74/1-1. c., Türk Ceza Kanunu 53/1, Türk Ceza Kanunu 58, 43/1 maddeleri uyarınca cezalandırılmaları istemiyle açılan kamu davası kapsamında;

1)Yerel Mahkeme Kabulü;
".. sanıkların samimi ikrarları, Manisa Müze Müdürlüğü' nün 12/10/2017 tarihli raporu, olay yeri inceleme raporu göz önüne alındığında sanıkların üzerlerine atılı 'Kültür varlıkları bulmak amacıyla izinsiz olarak kazı veya sondaj yapmak ' suçunu işledikleri sabit olduğundan, eylemlerine uyan 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'nun 74/1 -1 cümle maddesi gereğince suçun işleniş şekli, suçun işlenmesindeki özellikler, suç konusunun önem ve değeri dikkate alınarak alt sınırdan ceza belirlenmek suretiyle sanıkların takdiren hapis cezası ile cezalandırılmalarına, sanıkların bu suçu işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda katılan kuruma yönelik aynı suçu birden fazla işlediği anlaşıldığından sanıkların cezasından 5237 sayılı TCK' nın 43/1 maddesi gereğince takdiren 1/4 oranında arttırım yapılmasına, sanıkların yargılama sürecindeki davranışları olumlu olduğundan cezalarının sanıkların gelecekleri üzerindeki olası etkileri de dikkate alınarak cezalarından 1/6 oranında indirim yapılmasına, sanıklar hakkında takdir edilen hapis cezasının süresi nazara alındığında ve adli sicil kayıtlarında yer alan kasıtlı suçtan mahkumiyetlerinin varlığı dikkate alınarak 5237 sayılı TCK' nın 50. ve 51. maddeleri ile 5271 sayılı CMK' nın 231. Maddesinin uygulanmasına yer olmadığına" gerekçeleriyle sanıkların mahkumiyetine dair hüküm tesis edildiği anlaşılmıştır.

2)Bölge Adliye Mahkemesi Kabulü;
"Tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde her ne kadar ilk derece mahkemesince sanıkların eylemleri Kültür varlıkları bulmak amacıyla izinsiz olarak kazı veya sondaj yapmak olarak vasıflandırılmış ise de,
Sanıkların kültür varlığı bulmak amacıyla, tescilli ve 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında korunması gerekli kültür varlığı niteliğini haiz yerde kazı yaptıklarının ve soruşturması ayrıca yürütülen dosyadan da, buldukları kültür varlığını sattıklarının sabit olduğu, sanık ...'ın savunmasında lahit kapağını kırdıklarını ikrar ettiği, sanıkların istinaf aşamasında da öncesi savunmalarına benzer mahiyette savunma yaptıkları, istinaf aşamasında Manisa İl Kültür ve Turizm müdürlüğünden alınan cevabi yazıda özetle; "..13.04.2018 tarihli müze müdürlüğünün uzmanlık raporunun 06.10.2017 tarihli ihbara konu alanla ilgili olup alanda bulunan lahit parçalarının izinsiz olarak tarla kenarına taşınması ile ilgili olduğu ve 06.10.2017 tarihli incelemenin yapıldığı yerin ise sit alanı içinde kalmadığı, ancak 2863 sayılı kanun kapsamında korunması gerekli alanlardan olduğu, 09.10.2017 tarihli ihbar üzerine inceleme yapılarak uzman raporu düzenlenen alanın ise İzmir 2 nolu kültür varlıkların koruma bölge kurulunun 13.01.2017 tarihli ve 7562 sayılı kararıyla tescilli 3. Derece arkeolojik sit sınırları içinde kaldığının bildirildiği, 2863 sayılı Kanunun 6498 sayılı Kanun ile değişik 65/1. maddesinde, “Tescil edilen sit alanları ve korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarının bu Kanuna göre tebliğ veya ilan edilmiş olmasına rağmen yıkılmasına, bozulmasına, tahribine, yok olmasına veya her ne suretle olursa olsun zarar görmesine kasten sebebiyet verenler ... iki yıldan beş yıla kadar hapis ve beş bin güne kadar adli para cezasıyla cezalandırılır” düzenlemesine yer verilerek, zarar suçunun oluşumu için korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarının tescilli olmasının arandığı, dava konusu kazı fiilinin gerçekleştirildiği yerin, tescil edilmemiş olsa dahi 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında korunması gerekli kültür varlığı niteliğini haiz bulunmakla beraber tescilli olmadığından, yukarıda açıklanan 2863 sayılı Kanunun 6498 sayılı Kanun ile değişik 65/1. maddesine göre zarar suçunun unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla; anılan düzenleme uyarınca “korunması gerekli kültür varlığının zarar görmesine kasten sebebiyet verme” suçundan mahkumiyet hükmü tesisinin mümkün olmadığı, ancak izinsiz kazı yaptığı sabit olan sanıkların eyleminin işleniş şekli ve kültür varlığına verilen zararın derecesi nazara alındığında cezanın alt hadden uzaklaşılarak 2863 sayılı Kanunun 74/1-1. cümle uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği ve aynı yerde bir gün arayla iki kez kazı yaptıklarını, devamında lahit parçalarını tarla kenarına taşıyıp daha sonra bölgeye gelen kolluk kuvvetlerini uzaktan izlediklerini ikrar etmeleri nedeni ile TCK 43. maddesinin tatbiki gerektiği" gerekçesiyle sanıkların mahkumiyetine dair hüküm tesis edildiği anlaşılmıştır.

V. GEREKÇE VE KARAR
1-Sanık ...'ın hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemi bakımından;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.”, aynı Kanun’un 295/1. maddesinde yer alan “Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.” şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 14.02.2023 tarihli kararın sanık tarafından temyiz edilirken herhangi bir temyiz sebebi gösterilmediği, Dairemizin 13.03.2025 tarihli ve 2023/4129 Esas,2025/2786 Karar tarihli kararı uyarınca sanığa süresi içerisinde gerekçeli temyiz dilekçesi verebileceği, aksi takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin tebligatın yapılmasına rağmen sanık tarafından temyiz nedeninin gösterilmediği anlaşıldığından; sanığın vaki temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Katılan vekilinin sanıklar hakkında kurulan hükme yönelik, sanık ... müdafinin sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemleri bakımından;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından katılan vekili ve sanık ... müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddiyle, hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, sanıklar hakkında hüküm kurulurken TCK'nın 43. maddenin uygulanması sırasında hapis cezası yanında kanun metninde yer almayan "6 gün adli para cezası ile cezalandırılmalarına" karar verilmesi ile istinaf yargılamasında birden fazla duruşma kendisini vekil ile temsil ettiren katılan kurum lehine karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi dışında bir hukuka aykırılık bulunmadığından katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararının, 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-c maddesi gereği sanıklar hakkında verilen hükümlerdeki " 6 gün adli para cezası ile cezalandırılmalarına" ilişkin kısımların hükümlerden çıkarılmasına , hükmün vekalet ücretine ilişkin 3 nolu bendine "tek oturumda bitmeyen istinaf incelemesi sırasında kendisini vekil ile temsil ettiren katılan kurum lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu 11.000,00 TL vekalet ücretinin sanıklardan eşit olarak alınarak katılan kuruma verilmesine” paragrafının eklenmesi suretiyle Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Saruhanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.12.2025 tarihinde karar verildi.