Yargıtay yargitay 2025/1458 E. 2025/8483 K.

12. Ceza Dairesi 2025/1458 E. , 2025/8483 K.

"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından eski hale getirme talebiyle birlikte temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Temyiz süresinin geçirilmiş olması nedeniyle ileri sürülen eski hale getirme istemleri hakkında inceleme ve karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtaya ait olması karşısında, 05.12.2024 tarihli ek kararın hukuki dayanaktan yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nın “Eski Hâle Getirme” başlıklı 40/1. maddesinde; kusuru bulunmaksızın bir süreyi geçirmiş olan kişinin eski hale getirme isteminde bulunabileceği, aynı maddenin ikinci fıkrasında; kanun yoluna başvuru hakkı kendisine bildirilmemesi halinde de, kişinin kusursuz sayılacağı belirtilmiştir.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” şeklindeki hüküm ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres [bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise Merkezi Nüfus İdaresi Sistemi (MERNİS) adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres] esas alınarak, 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin birinci fıkrasına göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi hâlinde, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata, 7201 sayılı Kanun'un birinci fıkrasının (8) numaralı bendi ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 16 ncı maddesinin ikinci fıkrası hükümleri gereğince tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre bu adrese yapılması gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemleri tamamlanmalıdır.

İncelenen dosyada, yokluğunda verilen kararın, sanığın bilinen son adresine tebligata çıkarıldığı, kişinin adreste tanınmaması nedeniyle mazbatanın iade gelmesi üzerine, adres kayıt sisteminde bulunan bilinen en son adresine TK 21/2. maddesi uyarınca "adreste tanınmaması" nedeniyle tebligatın mahalle muhtarının imzasına 18.10.2012 tarihinde teslim edildiği ve haber kağıdının muhatabın kapısına yapıştırıldığı anlaşıldığından, usulüne uygun şekilde kararın tebliğ edildiği kaldı ki mahkemece hükmedilen adli para cezasının infazının 23.10.2020 tarihinde yapıldığı anlaşılmıştır.

Açıklanan gerekçelerle, sanığın hakkındaki mahkumiyet kararından haberdar olmasının ardından, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra sanık tarafından yapılan 16.12.2024 tarihli temyiz ve eski hale getirme talebinin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİNE,02.12.2025 tarihinde karar verildi.