Karar Detayı

12. Ceza Dairesi 2022/4734 E. , 2025/9122 K.

"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/2881 E. 2021/2591 K.
SUÇ : Taksirle öldürme
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılarak sanığın mahkumiyetine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1 ve 53/6. maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 3 yıl süreyle sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmiş, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin istinaf talepleri üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılmasıyla yeniden yapılan yargılama sonucu sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3 ve 53/6. maddeleri uyarınca 5 yıl 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 1 yıl 6 ay süreyle sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği; kaza sonucu düzenlenen otopsi raporu dışında müteveffanın ölümüne hangi kazanın sebep olduğunun belirlenemediğine, otopsi raporunun ise her iki kazada da ölüme sebebiyet verebilir şeklinde ihtimallere dayanan bir rapor olduğuna, gerçekleşen ilk kazadan sonra müteveffanın yaşamakta olduğuna, ikinci kaza gerçekleşmeseydi müteveffaya gerekli müdahaleler yapılabileceğine, gerçekleşen ikinci kazanın ilk kaza ile ölüm neticesi arasındaki illiyet bağını kestiğine, sanığa üst sınırdan ceza verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, anılan gerekçeler ile usul ve yasaya aykırı mahkumiyet kararının bozulmasına karar verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanığın alkollü ve hızlı olması nedeniyle meydana gelen kazada kusurlu olduğu, bilinçli taksir hükümleri uyarınca yapılan artırımın alt sınırdan uygulanmasının hukuka aykırı olup üst hadden sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi ve sürücü belgesinin üst sınırdan geri alınmasına karar verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. İlk Derece Mahkemesince, 04.05.2017 günü saat 21:30 sıralarında sanık sürücü ... idaresindeki 26... plakalı otomobil ile Eskişehir ili Sarıcakaya Caddesi üzerinde Muttalip Mahallesi istikametinden çevreyolu ilahiyat kavşağı istikametine doğru seyir halindeyken havaalanı altgeçidine geldiğinde, dubalarla iki yöne ayrılmış olay mahallinde kontrolünü kaybederek karşı yön şeridine girmesi ve karşı yönünden gelmekte olan sürücü ... idaresindeki 43... plakalı otomobille çarpışması, kaza sonrası yaralanan ...'ın araçtan inerek orta refüj tarafında taşıt yolu üzerine sırt üstü yatması, sonrasında da ilahiyat kavşağı istikametinden ... Mahallesi istikametine doğru seyir halinde olan sanık sürücü ... idaresindeki 43... plakalı otomobilin de yerde yatmakta olan ...'ın üzerinden geçmesi sonucu ...'ın ölümü ve 26... plakalı otomobilde yolcu ...'ın yaralanmasına konu olay meydana geldiği, kaza tespit tutanağına göre; olay mahallinde yol 8m genişliğinde, zemin asfalt-kuru, vakit gece, aydınlatma mevcut, hava açık, mahal meskûn olduğu, Olay mahalli yoldaki azami hız limitinin 50 km/h olduğu belirtildiği, Olay mahalli ... Caddesi tek yönlü-bölünmüş yol olup, Muttalip Mahallesi istikameti çalışma nedeniyle trafiğe kapalı bulunduğundan ilahiyat kavşağı yönü araya dubalar dizilmek suretiyle iki yönlü olarak trafiğe açılmış durumda olduğu, olay mahallindeki ilk çarpma noktası 43... plakalı otomobilin seyir şeridi içinde işaretlendiği, olay yerinde 43... plakalı araca ait, çarpma öncesi 33m fren izi tespit edildiği, çarpma noktasının 10m ilerisine ... sürüklendiği, bu noktadan 9m sonra da 43... plakalı aracın durduğu belirtildiği, sanık sürücü ...'ün alkol durumuna dair yapılan laboratuar incelemesinde 236,3 mg/dl alkollü olduğu tespiti yapıldığı, keşfe binaen hazırlanmış dosyada mevcut 02.10.2017 tarihli bilirkişi raporunda; olay mahallindeki ilk kazada sanık sürücü ...’ün asli kusurlu olduğu, müteveffa ... kusursuz olduğu; ikinci kazada ise sanık sürücü Mehmet Kara'nın tali kusurlu olduğu, müteveffa ... ise asli kusurlu olduğu belirtildiği, dosyada mevcut 18.05.2018 tarihli bilirkişi raporunda; sanık sürücü ...’ün asli kusurlu olduğu, müteveffa ... kusursuz olduğu, sanık sürücü ... tali kusurlu olduğu belirtildiği, tüm dosya kapsamı, iddianame, sanıkların savunmaları, tanık beyanları, kaza tespit tutanağı, olay mahalli fotoğrafları ve bilirkişi raporları incelendiğinde kazanın yukarıda açıklandığı biçimde gerçekleştiği, bu şekilde sanıkların üzerlerine atılı suçu işledikleri, olayda yukarıda belirtilen gerekçelere göre bilinçli taksir durumunun bulunmadığı, salt alkol miktanın bilinçli taksiri kabule yeterli olmadığı, yaralının şikayetçi olmadığının kabulü ile sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2.Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılarak yeniden yargılama yapılma yoluna gidilerek, dosya kapsamına göre, 236,3 promil alkollü olduğu halde araç kullanarak şerit ihlali yapmak suretiyle ölenin aracına çarpan sanık ...'nin eylemini bilinçli taksirle gerçekleştirdiğinin anlaşılmasına karşın sanık hakkında bilinçli taksir hükmünün uygulanmaması, sanığın kusurunun bilinçli taksir düzeyinde olması nedeniyle TCK'nın 89/5.maddesi uyarınca hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanan mağdur ...'e yönelik eylem sebebiyle şikayet aranmamasına ve sanığın eylemi TCK'nın 85/2. maddesine uyduğu halde yasaya aykırı olarak eylemin TCK'nın 85/1.maddesi olarak nitelendirilmesi ve sanık hakkında TCK'nın 3/1. maddesinde öngörülen "suç işleyen kişinin işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı" bir yaptırımla cezalandırılması gerektiği ilkesi gözetilmeden, hakkaniyet ölçütleriyle bağdaşmayacak biçimde sürücüsü belgesinin alt sınırdan uzaklaşılarak en üst hadden 3 yıl geri alınmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunarak, iddia, savunma, katılan, mağdur ve tanıkların beyanları, kusura ilişkin raporlar, alkol raporı, ölü muayene tutanağı, adli raporlar, olay yeri fotoğrafları ve tüm dosya kapsamında mevcut delillere göre, olayda, suçun işleniş şekli, kusur durumu ile hak ve nesafet kuralları da gözetilmek sureti ile sanığın 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 53/6 maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.12.2025 tarihinde karar verildi.